biografie: Jan Wolkers

[Oegstgeest 1925 - ....]

Jan Hendrik Wolkers wordt in de naoorlogse Nederlandse literatuur genoemd bij 'De Grote Vier'. De Grote Vier bestaan dan uit Willem Frederik Hermans, Harry Mulisch, Gerard van het Reve en Jan Wolkers.

Sinds 1980 woont Wolkers op Texel. Bekende beelden van hem  zijn  het  Auschwitz-monument in Amsterdam en het monument op de dijk bij Ceres op Texel. Wolkers maakt veel gebruik  van glas omdat dit materiaal kwetsbaarheid uitstraalt. Als reactie van de vernieling van het monument bij Ceres in 2003 maakte Wolkers bekend dat hij glas minder zal gaan toepassen en meer met staal zal gaan werken.

Werk:

Serpentina's petticoat (1961)
Kort Amerikaans (1962)
De Babel (1963)
Een roos van vlees (1963)
Gesponnen suiker (1963)
Wegens sterfgeval gesloten (1963)
De hond met de blauwe tong (1964)
Terug naar Oegstgeest (1965)
19 composities in lood, messing, brons, kunsthars, zand en hout (1966)
Horrible tango (1967)
Turks fruit (1969)
Groeten van Rottumerplaat (1971)
Werkkleding (1971)
De walgvogel (1974)
De kus (1977)
De doodshoofdvlinder (1979)
De perzik van onsterfelijkheid (1980)
Brandende liefde (1981)
De junival (1982)
Gifsla (1983)
De onverbiddelijke tijd (1984)
22 sprookjes (1985)
Een paradijsvogel boven het aardappelloof (1987)
De bretels van Jupiter (1988)
Op de vleugelen der profeten (1990)
Tarzan in Arles (1991)
Rembrandt in Rommeldam (1994)
Zwarte bevrijding (1995)
Icarus en de vliegende tering (1996)
Mondriaan op Mauritius (1997)
Omringd door zee (1999)
Jaargetijden (2000)
Wolkers in Wolkersdorf (2000)
De achtertuin (2003)

Inzendingen van deze schrijver


Inzendingen van deze schrijver

11 resultaten.

De zomer kan me gestolen worden II

gedicht
3.8 met 29 stemmen aantal keer bekeken 9.936
De zomer kan me gestolen worden. De ramen open op het gekkenhuis Der wereld. Het knarsend etsgeluid Van het geschreven woord. Een nagel krast Het marmer tot wit stof. Het gouden kalf Verdrinkt in schuimend biest van de profeet. 'Gij zult geen andere goden!' Kalm nou maar De sleet zit in de baard van kemelhaar. Een korte broek geeft brandnetels…
Jan Wolkers30 augustus 2026Lees meer >

De zomer kan me gestolen worden I

gedicht
3.6 met 28 stemmen aantal keer bekeken 17.738
De zomer kan me gestolen worden. Fris groen verschrompelt zinderend tot as. Mijn vader die vurig gelooft Dat God zijn goudreinetten stooft In zonlicht van miljarden jaren oud. De larf vreet zich tot worm des verderfs, Begeerlijk vruchtvlees roest tot op het bot, Het klokhuis wordt een tongewelf van smet. De ledigheid van liggen in het gras,…
Jan Wolkers2 augustus 2020Lees meer >

Kalkstenen vlinders

gedicht
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 14.935
kalkstenen vlinders vliegen naar je toe de stad zegt met één oog de nacht gedag straks vlieg ik op de vleugels van je rode haar over de blauwe halswervel der stad als een dragonder ga ik in de wolken rijden maar jij wenkt met je kleine witte hand een twijfeltorentje van vrees en beven rijst uit de zwarte bronnen van je ogen en als ik dichter…

De zomer kan me gestolen worden II

gedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 9.760
De zomer kan me gestolen worden. De ramen open op het gekkenhuis Der wereld. Het knarsend etsgeluid Van het geschreven woord. Een nagel krast Het marmer tot wit stof. Het gouden kalf Verdrinkt in schuimend biest van de profeet. 'Gij zult geen andere goden!' kalm nou maar, De sleet zit in de baard van kemelhaar. Een korte broek geeft brandnetels…

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1
Als schrijver vraag je je vaak af, wat is er gebeurd in het verleden, in die bruisende jeugdjaren. Hoe zijn die oefeningen in letters, woordjes en op den duur hele zinnen schrijven ineens op een geheimzinnige manier overgegaan in zelf schrijven, wat niets te maken leek te hebben met de grammatica die je geleerd had en de dictees die je uitentreuren…
Jan Wolkers24 september 2006Lees meer >

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1
Schilderen is fysiek heel anders dan schrijven. Als ik zo’n schilderij maak, dan is dat gewoon een soort drift. Het lijkt een beetje op schermen. Je schermt met je penseel op dat doek. Daardoor reiken je gedachten tot in de verf. Voor schrijven moet je een ander soort geduld hebben. Je probeert een staat op te roepen waarbij de woorden gaan stromen.…

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1
‘Vreemd om te zien dat mijn karakter toen al zo gevormd was, hè. Als ik die ietwat naïeve brieven teruglees, treft me het enthousiasme en de intensiteit waarmee ik met dichters leefde, tot op het dweepzieke af. Hölderlin, Rilke, Roland Holst, Gilliams. En Achterberg! Ken je het verhaal hoe ik in 1946 werd afgekeurd voor militaire dienst? Ik kwam bij…
Jan Wolkers30 oktober 2005Lees meer >

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1
‘Vreemd om te zien dat mijn karakter toen al zo gevormd was, hè. Als ik die ietwat naïeve brieven teruglees, treft me het enthousiasme en de intensiteit waarmee ik met dichters leefde, tot op het dweepzieke af. Hölderlin, Rilke, Roland Holst, Gilliams. En Achterberg! Ken je het verhaal hoe ik in 1946 werd afgekeurd voor militaire dienst? Ik kwam bij…
Jan Wolkers30 oktober 2005Lees meer >

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1
Over de hemel ben ik op mijn leeftijd niet anders gaan denken. Wat zeg je? Wat er gebeurt als straks de hemel toch blijkt te bestaan? Dan weet ik zeker dat er ineens een oude baas naar voren zal stappen die zegt: "Het spijt me voor de anderen, maar is hier ook ene Jan Wolkers? Want die is uitverkoren."…

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1
Pas als het kunst is, is het echt.…
Jan Wolkers22 december 2004Lees meer >

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1
De Nederlandse maagd, nou die wordt door de grote concerns op de grond gegooid, de rok omhoog en dan wordt ze genaaid door het Amerikaanse kapitaal.…