inloggen

biografie: Jan-Willem Anker

Jan-Willem Anker werd geboren in  1978 in Rotterdam, maar groeide grotendeels op in Oosterhout, Noord Brabant. Hij studeerde literatuurwetenschap aan de Universiteit van Utrecht. Momenteel studeert hij Slavische talen en culturen in Leiden en werkt hij parttime als programmeur bij Stichting Poetry International.

Inzendingen van deze schrijver

14 resultaten.

Wit hoeft niet stil te zijn

gedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 15.732
Wit hoeft niet stil te zijn in een iglo van papier is geen bubbel in de tijd maar constante geboorte wat gebeurt als je kleur met een moker kapot slaat wit is schansspringen wit is een spaceshuttle laat me aantreffen wat er voor mij nog niet was onder de tafel de postduif van...

Wankeling

gedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.251
De nacht zaait uit en je beweegt langs oneven niemandsland alsof je hebt leren lopen tijdens een aardverschuiving. In de periferie wordt gefluisterd over de initialen van het donker zijn vingerafdruk op je lijf. Je maant jezelf tot overgave. Je bent een schepsel dat zich...

Als jij er niet bent

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.278
Als jij er niet bent, raak ik in de dood verzeild dus voor mij blijft in dit heden weinig over het sarrende repertoire van mijn achterdocht een eenzame kermis, een gekkenhuis op maat. Ik kijk uit het raam naar paars bevruchte wolken vlak voordat een bliksemflits door de hemel snijdt de...

De nacht

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.948
De nacht is splinternieuw en met ons onervaren. De nacht is opstand binnenskamers draagt de geur van zoethout de koelte van kerkuilen de blauwdruk van een schreeuw. De nacht is geen gebrek. We zien onze schimmen gebaren in het raam alsof we naar elkaar seinen ons vast willen...

De plek

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.256
Vandaag zie je de donkere plek in je schaduw een hart dat ontwaakt en trilt als een klavervorm aan de kaspische zee waarvan de onuitroeibare echo alleen door dieren wordt gehoord het hart van een struikrover die cicaden eet het gif proeft in de bes en in het gif het...

Gelukkig alle plekken waar je wordt gezien

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 14.884
Gelukkig alle plekken waar je wordt gezien de mensen leven op, hun ogen flakkeren hun lichamen zingen in de lichtende stad ze zinderen door jou, aan liefde verslingerd. Zoals iedereen aandacht wil krijgen van jou want in parken sloven jongens zich uit voor jou op boulevards hebben...

Zie je hoe de wind

gedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.662
Zie je hoe de wind vogels van een tak opraapt ze uitvouwt, veer voor veer oppakt en openklapt uit de lucht plukt die ze vliegensvlug verkennen als schichten in een bronsvertrekkend licht gevat. Zie je hoe de zee schepen richting zon afvoert naar de hemel tast, de wolken naar binnen...

Ik ben de minnaar

gedicht
2.0 met 188 stemmen aantal keer bekeken 32.462
Ik ben de minnaar die je 's nachts aan banden legt zeker mijn wellust, mijn ogen blauwe vlammen begin ik warm te draaien, stoomt mijn paardenkracht stormt het bloed door je gespannen ledematen. Ik ben de dromer die jou tot muze verheft zeeën wijken voor ons, lagunes drogen op door ons...

Omdat je zo mooi bent

gedicht
2.0 met 99 stemmen aantal keer bekeken 31.291
Omdat je zo mooi bent, schemer ik mijn dromen alsof ik afdwaal in de nevels van je blik alsof je ogen aan me tornen en je meest terloopse lach me veroordeelt tot boeteling. Zie je niet aan mijn gezicht hoe je me bedwelmt welk clandestiene leven ik ons 's nachts verbeeld hoe eenzaamheid me...

Nadat ik jou

gedicht
2.0 met 51 stemmen aantal keer bekeken 13.749
Nadat ik jou met mijn gejammer had ontnuchterd smekeling aan een verloederd hof wierp ik jou je escapade in degradeerde liefde tot waakvlam pyrrusoverwinning die ik tot balsem heb gemalen mezelf tot misselijkmakends toe ingewreven en zolang ik mijn gal monster missers rubriceer verdriet...

En niet verdwijnt

gedicht
2.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 8.515
Agendaloos daalt de avond schrikt niemand als op het station een didgeridoo zijn aardklanken uitstoot de drum van de passagierstrein aanwelt en je iemand aan de overzijde van het windverlaten perron door de bewegende ruiten van de coupé heen ziet en niet verdwijnt niet...

Om te overleven

gedicht
2.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 5.813
Om te overleven schouwen we je weg Slokken we je schaduw op. We plaatsen je Achter ons, zo dichtbij Dat ons bloed begint te stromen. Lievevrouwebedstro omgroeit ons Bedenkelijk snel. Met onze rug naar je toe wachten we je In slaap, ademen onhoorbaar Onze herinneringen uit. Geen...

Het overblijfsel

gedicht
3.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 9.658
Het overblijfsel van mijn hart is de ruis in zijn duplicaat. Zijn er radiogolven in de ruimte van een radio die opgehouden is te bestaan? Er zwerven herinneringen rond zonder kop of staart woorden losgeweekt van hun tekstballon buiten het hoofd waarin ze opkwamen en in de...

Over de heuvel

gedicht
3.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 9.218
Over de heuvel rent een vrouw, veert op ijswitte sportschoenen. Ze beweegt als een astronaute die het landschap in kaart brengt. De lucht buigt voor haar passen. Ze maakt een tunnel van de wind rekt het uitzicht op en de weg voegt zich vanzelf naar haar gang. Een...