inloggen

biografie: Jan-Willem Anker

Jan-Willem Anker werd geboren in  1978 in Rotterdam, maar groeide grotendeels op in Oosterhout, Noord Brabant. Hij studeerde literatuurwetenschap aan de Universiteit van Utrecht. Momenteel studeert hij Slavische talen en culturen in Leiden en werkt hij parttime als programmeur bij Stichting Poetry International.

Inzendingen van deze schrijver

14 resultaten.

Wankeling

gedicht
4,0 met 2 stemmen 1.273
De nacht zaait uit en je beweegt
langs oneven niemandsland
alsof je hebt leren lopen
tijdens een aardverschuiving....

Als jij er niet bent

gedicht
Als jij er niet bent, raak ik in de dood verzeild
dus voor mij blijft in dit heden weinig over
het sarrende repertoire van mijn achterdocht
een eenzame kermis, een gekkenhuis op maat....

De plek

gedicht
4,0 met 2 stemmen 2.865
Vandaag zie je
de donkere plek in je schaduw
een hart dat ontwaakt
en trilt als een klavervorm...

Gelukkig alle plekken waar je wordt gezien

gedicht
Gelukkig alle plekken waar je wordt gezien
de mensen leven op, hun ogen flakkeren
hun lichamen zingen in de lichtende stad
ze zinderen door jou, aan liefde verslingerd....

Zie je hoe de wind

gedicht
1,5 met 13 stemmen 4.359
Zie je hoe de wind vogels van een tak opraapt
ze uitvouwt, veer voor veer oppakt en openklapt
uit de lucht plukt die ze vliegensvlug verkennen
als schichten in een bronsvertrekkend licht gevat....

Ik ben de minnaar

gedicht
0,9 met 304 stemmen 31.880
Ik ben de minnaar die je 's nachts aan banden legt
zeker mijn wellust, mijn ogen blauwe vlammen
begin ik warm te draaien, stoomt mijn paardenkracht
stormt het bloed door je gespannen ledematen....

Omdat je zo mooi bent

gedicht
1,0 met 148 stemmen 30.721
Omdat je zo mooi bent, schemer ik mijn dromen
alsof ik afdwaal in de nevels van je blik
alsof je ogen aan me tornen en je meest
terloopse lach me veroordeelt tot boeteling....

Nadat ik jou

gedicht
1,4 met 82 stemmen 13.565
Nadat ik jou met mijn gejammer had ontnuchterd
smekeling aan een verloederd hof
wierp ik jou je escapade in
degradeerde liefde...

En niet verdwijnt

gedicht
1,4 met 12 stemmen 8.133
Agendaloos daalt de avond
schrikt niemand
als op het station een didgeridoo
zijn aardklanken uitstoot...

Om te overleven

gedicht
1,4 met 19 stemmen 5.677
Om te overleven schouwen we je weg
Slokken we je schaduw op.
We plaatsen je
Achter ons, zo dichtbij...

Wit hoeft niet stil te zijn

gedicht
2,2 met 17 stemmen 14.412
Wit hoeft niet stil te zijn
in een iglo van papier
is geen bubbel in de tijd
maar constante geboorte...

Het overblijfsel

gedicht
2,4 met 22 stemmen 9.435
Het overblijfsel
van mijn hart
is de ruis in zijn duplicaat.
Zijn er radiogolven...

Over de heuvel

gedicht
1,9 met 26 stemmen 9.008
Over de heuvel rent een vrouw,
veert op ijswitte sportschoenen.

Ze beweegt als een astronaute ...