inloggen

biografie: Johanna Kruit

Johanna Kruit werd in 1940 in Zoutelande (Zeeland) geboren in een gezin van elf kinderen. Haar vader was boekhandelaar. Ze groeide op in een hoog huis achter de duinen en zwierf vaak langs het strand.

Johanna woont nog steeds in Zeeland, al is het nu in een andere plaats: Biggekerke. Strand en zee zijn veel in haar werk terug te vinden. Niet alleen in 'Brieven aan een prins', maar ook in haar gedichten. Daar ruist en waait het vaak.

Johanna verzon verhalen, sprookjes en gedichten voor haar eigen twee kinderen. Later schreef ze ze ook op. In 1994 verscheen haar eerste kinderboek: 'Jasper en Sartje'. Voor haar po√ęziebundel voor jongeren 'Zoals de wind om het huis' kreeg ze in 1996 een Vlag en Wimpel.

Johanna Kruit bezoekt vaak scholen. Daar leest ze voor uit eigen werk, praat met leerlingen en doet po√ęzieprojekten. In de toekomst wil ze graag doorgaan met het schrijven voor kinderen. Haar boeken moeten gaan over problemen van deze tijd. Johanna vindt het belangrijk dat kinderen het gevoel krijgen dat iemand hen begrijpt. De rest van Johanna's plannen is nog geheim.


Inzendingen van deze schrijver

17 resultaten.

Melancholie

gedicht
3.0 met 38 stemmen aantal keer bekeken 18.798
Altijd geweten dat je terug zou komen. Een winter lang op je gewacht. Soms wakker liggend in de nacht die duistere geheimen wikkelde om bomen. Altijd geweten dat je er nog was. Bijna vergeten soms. Dan kon ik zingen en lachen door de tijd. Hoe ongezien en onvermijdelijk verborgen in de...

Een droom

gedicht
2.0 met 107 stemmen aantal keer bekeken 30.405
I Ik ging voor ik vertrok door lege kamers die nog vol stemmen waren voor wie wilde horen. Ik zag de sporen: uitgesleten treden van een trap de wijde ramen. En mijn moeder die alleen gebleven toch nog zong. Voordat ik kon bedenken dat zoiets niet kon omdat wie dood is niet kan zingen,...

Legpuzzel

gedicht
3.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 11.251
van schoonheid hing de wereld samen de koeien leken echt te kloppen slechts hun koppen waren groter of zat het in de ogen? een vogel die we vaag vermoedden klonk uit de lucht een stip die zong was thuis uit onze doos ontsnapt later vouwde al het vee zich samen voor de hekken droomden...

Geheim

gedicht
3.0 met 72 stemmen aantal keer bekeken 19.869
Het geheim van de dichter mag niemand zien. Hij schrijft met onzichtbare inkt. Maar als je goed leest dan ontdek je misschien dat er tussen de regels iets zingt. Het geheim van de dichter is niet zo groot. Hij verstopt het gewoon waar hij wil. Hij vliegt als een vogel of vaart als een...

Ruzie voorbij

gedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.283
Ik pluk de sterren uit de hemel en graaf de maan op uit het zand. Kijk alle schaduwen verdwijnen ze lopen weg, ik zing en dans. Ik haal het zonlicht naar beneden en stop het in mijn schoudertas. Nu loop ik zingend door de dagen: het is zoals het vroeger...

Woonplaats

gedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.770
Ons houvast heet landschap. Wij planten de dagen vol bomen en dromen van dijken en duinen die als we er stranden nog lijken op wat we bewaren. Wij sparen gedachten en spannen steeds samen. Het noemen van namen als vogel of wind overbodig voor wie zal beamen dat alles wat nodig is staat...

Na schooltijd

gedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.799
Ik doe mijn ogen op een kiertje dicht. De wolken zeilen hoog voorbij, ik lig languit. Gras kriebelt mijn gezicht. Ik denk aan dingen die ik nog niet weet. Hoe bloemen bloeien, hoe een vogel leeft en waarom water van de zee beweegt. Er komt een vlinder even zitten op een bloem. Ik plaag...

Geheim

gedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.436
Het geheim van de dichter mag niemand zien. Hij schrijft met onzichtbare inkt. Maar als je goed leest dan ontdek je misschien dat er tussen de regels iets zingt. Het geheim van de dichter is niet zo groot. Hij verstopt het gewoon waar hij wil. Het vliegt als een vogel of vaart als een...

Brief aan de zee

gedicht
3.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 10.697
ooit heb ik geprobeerd je geheim te doorgronden, maar je pakte je zout in en droeg je geluiden weg en in je golven stond: verboden toegang vergeefs probeerde ik de dagen op muziek te zetten maar ach zelfs de regen liep mij nonchalant voorbij, en met eeuwen stof over mijn...

Doodgaan

gedicht
3.0 met 41 stemmen aantal keer bekeken 14.365
Doodgaan is leuk. Op de feestavond van school b.v. je ligt heel stil, armen gekruist op de borst. Geen wimper beweegt (of toch?). Na afloop zegt iedereen hoe mooi het was. Hoe dood je lag. Geen wonder. Opa kon het ook en mijn vader. Goed gezien hoe dood zij lagen. Zelfs die vlieg deed hen...

Straks

gedicht
3.0 met 38 stemmen aantal keer bekeken 9.728
Zie je de zon en zie je de maan? Zie je je vader en moeder daar staan? Zij wachten op jou tot je weet wie je bent. Zij hopen dat jij straks de wereld kent. Zie je de sterren en voel je de wind? Iedereen hoopt dat jij wel iets vindt. Iets dat verstopt is, dat niemand kan zien, Enkel wie...
Johanna Kruit27 september 2009Lees meer…

Walcheren bij avond

gedicht
3.0 met 44 stemmen aantal keer bekeken 39.202
De dag gaat dicht als een deur. Jij schudt een sprookje uit je mouw. We lopen langs het duinpad naar de sterren en open gaat de nacht. De lage lichten van de kust beloven meer dan je kunt zien. Een visser staat met zijn lantaarn aan in zee. Het silhouet van een geluidloos schip wordt...

Weglopen

gedicht
3.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 6.210
Ik loop de weg steeds verder weg. Nu ben ik zonder huis. En ieder woord dat is gezegd. Duwt me vooruit. De avond doet de gordijnen dicht. De wind trekt aan mijn haar. Het regent wat op mijn gezicht. Of huil ik nou?- Wat raar! Er komt een fietser op de dijk. Wat doet die hier zo...

Vaders

gedicht
3.0 met 45 stemmen aantal keer bekeken 21.208
Knuffelen gaat niet zo goed. Ze roepen hé joh, je weet het hè, en lezen de krant. Over de rand kijken ze mee hoe je je huiswerk doet of niet. Je staat versteld van wat ze weten over de wereld. Meer dan van jou bijvoorbeeld. Vaders zijn zo. Ze laten niets merken tot er iets...

Mijn vader had een stoel in zijn kantoor

gedicht
3.0 met 62 stemmen aantal keer bekeken 22.491
Mijn vader had een stoel in zijn kantoor waar hij het langst in woonde. Als hij schreef mocht ik, wanneer ik met hem zweeg tegen zijn benen zitten. Het kwam voor dat wij vergaten waar we waren. Dan las ik over Remy of oom Tom. Ik weet nog dat het leek alsof hij zong. Ook streelde hij een...

Wasdag

gedicht
2.0 met 65 stemmen aantal keer bekeken 22.811
Mijn moeder zingt. Zij is alleen en hangt de was op lange lijnen. Achter de schuur zit ik. Steeds weer verschijnen haar handen om de waslijn heen. God is mijn licht, ik wandel op zijn pad zingt zij. De lijnen raken vol. De zon legt om haar hoofd een aureool van goud dat zij nooit eerder...
Johanna Kruit22 september 2004Lees meer…

Nooit

gedicht
3.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 5.227
Nooit schreef ik je een brief. Je was zo dicht dat ik je elke dag kon zien. Jouw verte was anders dan de mijne. Maar het viel ons licht daar over heen te praten. De toekomst was zo lang dat over vroeger spreken nog wel kon. We deden dus gewoon. Maar waren beiden bang dat alles toch weer...