inloggen

biografie: Mark Boog

Mark Boog (Nieuwegein 1970)


Mark debuteerde in 2000 met de gedichtenbundel 'Alsof er iets gebeurt', waarvoor hij de C. Buddingh'-prijs ontving.

In 2001 verscheen zijn eerste roman 'Vuistslag'. Ook nu lovende kritieken. Elsevier noemde hem een van de interessantste debutanten van dat jaar.

In november 2002 verschijnen zijn tweede roman en tweede dichtbundel, respectievelijk 'De warmte van het zelfbedrog' en 'Zo helder zagen we hetzelfde'.


Inzendingen van deze schrijver

28 resultaten.

Replay value

gedicht
3,0 met 2 stemmen 1.272
De replay value van het leven is gelukkig laag.
Almaar ploegen om de volgende dag het land
onaangedaan te vinden, dat zou niet leuk zijn.
Het is de bedoeling dat we zaaien, zaaien....

Geluk

gedicht
4,5 met 2 stemmen 1.952
Het geluk is overkomelijk. Men plaatst het
in een vitrine en gaat aan het werk.
Wie ernaar vraagt krijgt het te zien,
onder weloverwogen commentaar....

Voorlopig

gedicht
4,0 met 2 stemmen 2.063
Voorlopig zit hij hier. Er is nog tijd,
en eerst moet de vermoeidheid zakken.
Anders zal het kruispunt net te ver zijn,
of hij zal, versuft, tegen te lage prijs...

Ridder

gedicht
1 Het kind is wijs.
2 Het kind weet weinig maar wel zeker.
3 De mantels glanzen dof,
4 van ouderdom en betekenis, ...

Er dreigt

gedicht
Er is de aangename dubbelzinnnigheid
van 'dood' na 'ik'.
Er dreigt aan de einder. Aan de einder dreigt er.
De dubbelzinnigheid van horizon, schip, boortoren....

Kijk dan toch

gedicht
3,0 met 3 stemmen 3.373
Kijk dan toch hoe mooi het is, alles!
En mooier nog met sneeuw
of op een foto. Zo mooi was het, toen,
en we wisten het, want we fotografeerden....

Nergens Vis

gedicht
4,0 met 2 stemmen 3.084
Hoe kan iets niet bestaan
waarvan we een vermoeden hebben?
Het zijn zulke vragen die ons gaande houden,
die ons ijl als een reiger...

Al konden wij veranderen

gedicht
3,5 met 4 stemmen 4.843
De aankondiging, achteraf herkend,
vermocht niet het aangekondigde te voorkomen.
Alles ging zijn gang.
In de studie van de zinloosheid vinden wij de zin;...

Zinloosheid

gedicht
De zinloosheid bespeelt de dag zoals de bijl het bos.
De uren vallen gretig. Hiervan de zin is de muziek.
Meeslepend is het ritme, traag, het doet ons wiegen;
traag, vrijwel onhoorbaar, is de melodie die ons omvat....

Lijden

gedicht
3,0 met 3 stemmen 10.878
Het goede nieuws:
de lijdenskelk heeft geen bodem.
Het drinkgelag,
dat weliswaar zijn zin verloren heeft,...

Van elk verlies

gedicht
4,0 met 2 stemmen 3.700
De verloren tand onder het kussen, het hoopvolle
hoofd in ondiepe slaap er krachtig opgedrukt.
Alles kan ontsnappen.
Van elk verlies moet iets goeds komen, dat is beloofd....

Het gietijzer van stations...

gedicht
Het gietijzer van stations, het glas, je handen.
Deze schoonheid is breekbaar, is te ontkennen,
maar overtreft ons. Ik ben klein in je nabijheid
als een tor in het hoge gras, dapper ploeterend - ...

Onbegrepen offer

gedicht
1,2 met 55 stemmen 6.305
Elke stelling verdient het
gebeeldhouwd te zijn.
Steeds weer ben ik aan zet, of jij -
wie raakt nooit de tel kwijt -...

Niet

gedicht
1,8 met 24 stemmen 5.655
Elkaar dan niet te kennen,
ineens. Of al heel lang: altijd.
Niet, het gaat hier om niet.
Sommigen zeggen dat dat,...

NAAST IEDERE WIEG

gedicht
1,3 met 43 stemmen 9.429
Naast iedere wieg een fee.
Moeder wringt. Vader knarst.
De fee zegt: ‘Nou ja, we zien wel.
Ik wil mijn voorspelling...

Er was het hoofd

gedicht
1,9 met 23 stemmen 6.034
Veel is vergeten, veel herinnerd,
veel veranderd, omwille van de goede vrede
in het malende hoofd, dat woedend wint
wat het lichaam verliest: snelheid en onkunde....

De dagelijkse taken

gedicht
1,5 met 28 stemmen 13.064
De dagelijkse taken: het oprichten van het standbeeld
dat ik ben geworden, het bedekken van het lijf, drinken
van koffie, het ontmantelen van de plannen van gisteren,
het enzovoort. Het nogmaals opschorten van ongeloof....

Men verdraagt zich maar moeizaam

gedicht
1,3 met 19 stemmen 6.673
Men verdraagt zich maar moeizaam.
De spiegels van de tijd
en de controleposten van de dag.
Als adem vergaan de wolken nergens stokkend,...

Wij zijn uit de dood geboren

gedicht
1,8 met 20 stemmen 8.116
'Wij zijn uit de dood geboren', zegt de een, 'en worden
aan de navelstreng binnengehaald als een vis aan een lijn.'
'Welnee', antwoordt een ander, 'wij gaan gestadig voorwaarts.'
Een derde haalt zijn schouders op....

Liefde

gedicht
3,4 met 47 stemmen 17.255
De lucht ligt als een blok op het land,
onzichtbaar en massief.
Je gaat gekleed in de kleur van je haar,
in je ogen, je passen en je woorden....

Lichtval

gedicht
2,7 met 56 stemmen 15.816
Als ineens de zon de schaduwen
opzij veegt naar de verste hoeken van de
kamer, kijken we op maar zeggen niets.
Ik buig me naar het stof, neem af,...

Klein Huis

gedicht
1,9 met 51 stemmen 9.995
Klein huis, maar gooi er eens een bal doorheen
en het wordt groot. Zie al die meters,
zijn ze niet van ons? En slenter eens alsof
je niet weet waar je heen gaat: ruimte rekt...

Atleet

gedicht
1,5 met 39 stemmen 10.974
Alle ramen zijn open. De geluiden van binnen en buiten
mengen zich; mengen zich met het licht en de gedachten.
Uiterst verwonderlijk is deze lijdzaamheid. Met handen
waarin geen zand en ogen onder leden wachten we lang....

Oud geluk

gedicht
2,3 met 36 stemmen 15.005
Oud geluk (niet te koop)
in oude kamers. Is dat niet mooi?
We wisten al dat de zin van de ervaring
de herinnering is, en dat daarbij desnoods...

Over de wateren zweeft de twijfel

gedicht
1,6 met 36 stemmen 12.014
Over de wateren zweeft de twijfel,
ziet ons, grijpt ons,
maakt ons genadeloos tot wie we zijn.
Dat is dus alvast goed afgelopen....

Zoals het is

gedicht
2,4 met 11 stemmen 6.363
Zoals het is: zo, zo
wil het gezegd zijn. U begrijpt:
dat het niet anders is. Dat zou
een ondraaglijke schande zijn die bovendien...

De berusting

gedicht
1,7 met 32 stemmen 11.852
Is er met het spelen in de tuin tijd verdaan?
We vermaakten ons wel,
maar speelden onze vreugde zoals alles.
Op zoek, zoals de vogel naar zijn vlucht,...

HET AFSTOTEN

gedicht
1,5 met 226 stemmen 44.463
Het afstoten van het overbodige,
bespreken van het aanwezige,
aan het mislukte zo min mogelijk
betekenis toekennen,...