inloggen

biografie: Mark Boog

Mark Boog (Nieuwegein 1970)


Mark debuteerde in 2000 met de gedichtenbundel 'Alsof er iets gebeurt', waarvoor hij de C. Buddingh'-prijs ontving.

In 2001 verscheen zijn eerste roman 'Vuistslag'. Ook nu lovende kritieken. Elsevier noemde hem een van de interessantste debutanten van dat jaar.

In november 2002 verschijnen zijn tweede roman en tweede dichtbundel, respectievelijk 'De warmte van het zelfbedrog' en 'Zo helder zagen we hetzelfde'.


Inzendingen van deze schrijver

28 resultaten.

Atleet

gedicht
2.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 11.691
Alle ramen zijn open. De geluiden van binnen en buiten mengen zich; mengen zich met het licht en de gedachten. Uiterst verwonderlijk is deze lijdzaamheid. Met handen waarin geen zand en ogen onder leden wachten we lang. Het zeggen is bijkomstig. In de verste stilste hoeken is er plaats...
Mark Boog22 december 2023Lees meer…

Oud geluk

gedicht
4.0 met 67 stemmen aantal keer bekeken 16.728
Oud geluk (niet te koop) in oude kamers. Is dat niet mooi? We wisten al dat de zin van de ervaring de herinnering is, en dat daarbij desnoods de ervaring achterwege gelaten mag worden, maar zo helder zagen we het zelden. Je sloot de deur, keek me aan met ogen van fluweel, glanzend glad...
Mark Boog6 november 2022Lees meer…

Lichtval

gedicht
3.0 met 44 stemmen aantal keer bekeken 17.356
Als ineens de zon de schaduwen opzij veegt naar de verste hoeken van de kamer, kijken we op maar zeggen niets. Ik buig me naar het stof, neem af, jij strekt een been om naar de keuken te gaan. De richting staat elegant gecomponeerd lichtval te verdragen. Over de tafel hangt een...
Mark Boog13 februari 2022Lees meer…

Het gietijzer van stations...

gedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 9.024
Het gietijzer van stations, het glas, je handen. Deze schoonheid is breekbaar, is te ontkennen, maar overtreft ons. Ik ben klein in je nabijheid als een tor in het hoge gras, dapper ploeterend - in de verte ben ik groter, spookhuis, het vervormde beeld in de gekromde spiegel. Spinnenweb,...
Mark Boog29 december 2021Lees meer…

Wij zijn uit de dood geboren

gedicht
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 9.743
'Wij zijn uit de dood geboren', zegt de een, 'en worden aan de navelstreng binnengehaald als een vis aan een lijn.' 'Welnee', antwoordt een ander, 'wij gaan gestadig voorwaarts.' Een derde haalt zijn schouders op. Die laatste heeft gelijk. Het belang van lichamelijke oefening is niet...
Mark Boog30 november 2021Lees meer…

Klein Huis

gedicht
3.0 met 33 stemmen aantal keer bekeken 10.743
Klein huis, maar gooi er eens een bal doorheen en het wordt groot. Zie al die meters, zijn ze niet van ons? En slenter eens alsof je niet weet waar je heen gaat: ruimte rekt zich geeuwend uit tussen de muren. Zie: het dwalen dat de kamers met elkaar verbindt is witgeverfd. Er is een...
Mark Boog13 november 2021Lees meer…

Men verdraagt zich maar moeizaam

gedicht
2.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 7.481
Men verdraagt zich maar moeizaam. De spiegels van de tijd en de controleposten van de dag. Als adem vergaan de wolken nergens stokkend, mij benomen weliswaar maar prachtig. Het scherp gestoken zolderraam, als gat onovertroffen, en het dagelijks bewegen; men zal er maar tussen vermorzeld...
Mark Boog19 oktober 2021Lees meer…

Onbegrepen offer

gedicht
2.0 met 37 stemmen aantal keer bekeken 7.270
Elke stelling verdient het gebeeldhouwd te zijn. Steeds weer ben ik aan zet, of jij - wie raakt nooit de tel kwijt - en sla. 'Voor je beurt!' 'Niet.' Ik sla je weer. Onbegrepen offer. Het spel valt in stukken uiteen. Geen partij. Als een schaap, met open ogen naar de scheerder, mug...
Mark Boog19 februari 2021Lees meer…

Zoals het is

gedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 7.258
Zoals het is: zo, zo wil het gezegd zijn. U begrijpt: dat het niet anders is. Dat zou een ondraaglijke schande zijn die bovendien elke noodzaak ontbeert. We laden onze zinnen, leggen aan. gaan in mogelijk genot ten onder. Op afstand, zo is beschikt, zullen wij onze karige daden...

HET AFSTOTEN

gedicht
2.0 met 147 stemmen aantal keer bekeken 45.411
Het afstoten van het overbodige, bespreken van het aanwezige, aan het mislukte zo min mogelijk betekenis toekennen, zoals aan het ontbrekende - het is verre van gecompliceerd, allemaal.

Er was het hoofd

gedicht
2.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 7.203
Veel is vergeten, veel herinnerd, veel veranderd, omwille van de goede vrede in het malende hoofd, dat woedend wint wat het lichaam verliest: snelheid en onkunde. Noem het roes, noem het nevel. Woorden komen later. Omheen de verzamelde zintuigen watten, wolken, iets beschermend...

NAAST IEDERE WIEG

gedicht
3.0 met 53 stemmen aantal keer bekeken 11.308
Naast iedere wieg een fee. Moeder wringt. Vader knarst. De fee zegt: ‘Nou ja, we zien wel. Ik wil mijn voorspelling later graag preciezer formuleren.’ Aan de lianen die het licht ons toewerpt, zwaaien wezentjes van wezenlijk onbegrepen aard: wild, vrolijk, angstaanjagend ook. En...

De dagelijkse taken

gedicht
3.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 14.551
De dagelijkse taken: het oprichten van het standbeeld dat ik ben geworden, het bedekken van het lijf, drinken van koffie, het ontmantelen van de plannen van gisteren, het enzovoort. Het nogmaals opschorten van ongeloof. Ik geef me over aan je onthutsende aanwezigheid, je ogen. Dat ze me...
Mark Boog3 oktober 2019Lees meer…

Replay value

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.965
De replay value van het leven is gelukkig laag. Almaar ploegen om de volgende dag het land onaangedaan te vinden, dat zou niet leuk zijn. Het is de bedoeling dat we zaaien, zaaien. Oogsten. Zelfs mislukt is de oogst een verhaal, en eetbaar. Vertel! Vuur brandt in de haard. Laag de rook....
Mark Boog2 februari 2018Lees meer…

Geluk

gedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.800
Het geluk is overkomelijk. Men plaatst het in een vitrine en gaat aan het werk. Wie ernaar vraagt krijgt het te zien, onder weloverwogen commentaar. Het is gebruikelijk om ’s avonds achterover te zitten en het geluk, zoals dat beschaafd verlicht tentoongesteld staat, te beschouwen. Men...
Mark Boog27 december 2016Lees meer…

Voorlopig

gedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.710
Voorlopig zit hij hier. Er is nog tijd, en eerst moet de vermoeidheid zakken. Anders zal het kruispunt net te ver zijn, of hij zal, versuft, tegen te lage prijs zijn lieve ziel verkopen. Kort geluk, één hete nacht: te weinig. Slechts een eeuwig vuur voldoet. Ziedaar: een andere van Dam....
Mark Boog6 oktober 2016Lees meer…

Ridder

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.474
1 Het kind is wijs. 2 Het kind weet weinig maar wel zeker. 3 De mantels glanzen dof, 4 van ouderdom en betekenis, 5 een purperen glans over het zwart. 6 Dan was jij de vijand. 7 Dan vochten we tot de avond. 8 Het kind brandt zich 9 aan de schoonheid van het...
Mark Boog16 september 2016Lees meer…

Er dreigt

gedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.845
Er is de aangename dubbelzinnnigheid van 'dood' na 'ik'. Er dreigt aan de einder. Aan de einder dreigt er. De dubbelzinnigheid van horizon, schip, boortoren. Van horizon de dubbelzinnigheid. De wind die de meeuwen draagt die de wind maken. Er: ergens. Er: hier. Er lonkt de...

Kijk dan toch

gedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.329
Kijk dan toch hoe mooi het is, alles! En mooier nog met sneeuw of op een foto. Zo mooi was het, toen, en we wisten het, want we fotografeerden. Wisten we het niet? we wisten het. We hadden een griezelig inzicht in later. En ook zelf waren wij mooi, zelfs wijzelf. We waren mooier dan we...
Mark Boog26 januari 2016Lees meer…

Nergens Vis

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.717
Hoe kan iets niet bestaan waarvan we een vermoeden hebben? Het zijn zulke vragen die ons gaande houden, die ons ijl als een reiger peinzend aan gindse waterkan doen staan, veinzend, jagend, het heldere water een verschrikkelijke spiegel - vind zo verdomme maar eens vis, we zien...
Mark Boog19 februari 2015Lees meer…

Al konden wij veranderen

gedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 5.427
De aankondiging, achteraf herkend, vermocht niet het aangekondigde te voorkomen. Alles ging zijn gang. In de studie van de zinloosheid vinden wij de zin; want daar is hij. Veel aanwijzingen treffen wij aan die doen vermoeden dat daadwerkelijk wij niets veranderen dat niet al op veranderen...

Zinloosheid

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.237
De zinloosheid bespeelt de dag zoals de bijl het bos. De uren vallen gretig. Hiervan de zin is de muziek. Meeslepend is het ritme, traag, het doet ons wiegen; traag, vrijwel onhoorbaar, is de melodie die ons omvat. Wat wij kunnen: meeneuriën, nors voor ons uitkijken, energiek of juist...
Mark Boog15 oktober 2013Lees meer…

Lijden

gedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 11.951
Het goede nieuws: de lijdenskelk heeft geen bodem. Het drinkgelag, dat weliswaar zijn zin verloren heeft, kan doorgaan tot de kleinste uren. Geef de kelk door, de glanzende, die met het bruisende vocht! We delen alles, dat hebben we elkaar beloofd. Geen ochtend volgt die doet...

Van elk verlies

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.163
De verloren tand onder het kussen, het hoopvolle hoofd in ondiepe slaap er krachtig opgedrukt. Alles kan ontsnappen. Van elk verlies moet iets goeds komen, dat is beloofd. Dat het vertrouwen en de aangeboren hoop lang bij ons mogen blijven. Sommige dingen weten we liever niet. Er is de...
Mark Boog24 januari 2013Lees meer…

Niet

gedicht
3.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 6.184
Elkaar dan niet te kennen, ineens. Of al heel lang: altijd. Niet, het gaat hier om niet. Sommigen zeggen dat dat, precies dat, het essentiële moment is, het moment ‘niet’, dat het daar om gaat. Maar dat is wat sommigen doen: praten, altijd maar praten. Muziek in een...

Liefde

gedicht
3.0 met 44 stemmen aantal keer bekeken 17.578
De lucht ligt als een blok op het land, onzichtbaar en massief. Je gaat gekleed in de kleur van je haar, in je ogen, je passen en je woorden. Je bent hier en elders. Ik draag je me na en huiver. Je bent te groot misschien, of te dichtbij. Je onbereikbaarheid is onvergeeflijk. Kon ik een...

Over de wateren zweeft de twijfel

gedicht
2.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 12.273
Over de wateren zweeft de twijfel, ziet ons, grijpt ons, maakt ons genadeloos tot wie we zijn. Dat is dus alvast goed afgelopen. Nu nog slechts van ons af te slaan zij die aan ons vooraf bedoeling wensen te zien. Nog stuurlozer, nog zwalkender gaan wij. Kijk maar. Nergens heen. Het is...
Mark Boog25 september 2003Lees meer…

De berusting

gedicht
2.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 12.288
Is er met het spelen in de tuin tijd verdaan? We vermaakten ons wel, maar speelden onze vreugde zoals alles. Op zoek, zoals de vogel naar zijn vlucht, naar uitdrukking - een bal, een schommel, een touw: lijnen. De ontoereikendheid van de ervaring! Of woorden van die strekking. Het nut...