inloggen

biografie: Paul Janssen

Paul Janssen (1960) groeide op in het Zuid-Limburgse Hoensbroek en woont sinds 1980 in de stad Groningen. Gedichten verschenen in Ruben van Goghs bloemlezing Sprong naar de sterren (Kwadraat 1999) en in de literaire tijdschriften 'Vrijstaat Austerlitz' en 'Schrijver & Caravan'. Verder verscheen werk in het 'Algemeen Dagblad' (Boekenweek 1998) en in de Groningse bloemlezing Het Hogere Noorden (Passage 1997). Janssen draagt zijn werk voor op diverse podia in het land. Hij was inmiddels te horen in het VPRO radioprogramma Music Hall, De Avonden. Sporadisch schrijft hij recensies voor de 'Poëziekrant' (Gent).
 
Waarschijnlijk treffendste uitspraak over zijn poëzie is van Hans van Pinxteren: 'Eerst dacht ik nog even: zo schrijf je toch geen gedichten! Maar nee, prachtig!'.
 

Inzendingen van deze schrijver

7 resultaten.

Down-town

gedicht
Een splitsing van wegen
zodat de auto's niet door het gebouw heen hoeven;
slapstick, staan blijven, vieren
want hier komen dingen samen....

In het eethuisje

gedicht
2,5 met 4 stemmen 2.907
Als ze echt niet besteld zijn, de toetjes en aperitiefjes
bij de obers die god-weet willekeurig
maar wat serveren
aan delicate thema's en argumenten rosé,...

in dit gedicht is gekomen een huis

gedicht
2,5 met 29 stemmen 6.416
uit veel mogelijkheden (herinnerde, bedachte, toevallige):
een huis
in portugal met vetgroen tegelwerk buiten
en een klinkende halve zin onvertaalbaar binnenin...

Café Brasilien

gedicht
3,2 met 12 stemmen 9.441
Het Noord-Atlantisch licht valt zacht als wisselgeld
over het terras van Café Brasilien.
Welkom.
Hier viert men deze twintigste-eeuwse 24 uur...

Mango's

gedicht
2,6 met 23 stemmen 8.796
Quickstep, slowstep, de stad licht op in klinkende muntjes,
doet haar lampen aan. Zestien fruitkistjes
heeft men buiten staan,
groentejongens rennen af en aan...

II Solo

gedicht
2,8 met 26 stemmen 10.249
Vanochtend laat
sliep hij nog, gaf niet thuis
in de zoetheid van de dag.
Daarna een onrustig beeld...

Francisca Porto

gedicht
2,1 met 67 stemmen 17.078
Een vierentwintiguurstaking brengt ons bij elkaar.
We eten van elkaars gebak; je vertelt over je moeder,
dat ze eens in razernij haar vrienden liet staan
voor een glas whisky, dat je haar mist. Je zegt...