inloggen

biografie: Pierre Kemp

Petrus Johannes Kemp [Maastricht 1886 - 1967]

Kemp was  van 1900 tot 1913 schilder en - na een kort Amsterdams journalistiek intermezzo (1915) - van 1916 tot 1944 beambte in de kolenmijn Laura te Eygelshoven.

Hij wilde aanvankelijk componist worden, leerde schilderen bij de Limburgse schilder Robert Graafland, en werd tenslotte dichter.

Zijn eerste bundels, o.a. Het wondere lied (1914), bevatten traditionele verzen. Vanaf 1927 was hij geregeld medewerker aan De Gemeenschap, waarin hij andersoortige verzen publiceerde: Stabielen en passanten (1934), de eerste van een reeks bundels `kleengedichten', eenvoudig en direct van zegging, vaak verrassend door speelse fantasie en geestigheid.

Kemp is de dichter van de levensaanvaarding, die in vrije vormen de vrouw, de kleuren en de klanken, het leven bezingt en door enkele suggestieve beelden zijn lezers in een droomwereld verplaatst. Zijn sterke, vooral visuele zintuiglijkheid en zijn tegelijk naïef en diepzinnig levensgevoel geven aan zijn poëzie vaak een zekere verwantschap met de oosterse lyriek, waarvoor hij sedert zijn jeugd een grote bewondering had.

In 1956 werd zijn werk bekroond met de Constantijn Huygensprijs, in 1959 met de P.C. Hooftprijs.

Werk:

Het wondere lied (1914)
De bruid der onbekende zee en andere gedichten (1916)
Carmina Matrimonalia (1928)
Stabielen en passanten (1934)
Fugitieven en constanten (1938)
Transitieven en immobielen (1940)
Pacific (1946)
Standard-book of classic blacks (1946)
Phototropen en koctophilen (1948)
Forensen voor Cythère en andere gedichten (1949)
Engelse verfdoos (1956)
Vijf families en één poederblauw (1958)
Garden, 36, 22, 36 inches (1959)
De incomplete luisteraar (1961)
Perzische suite (1965)

 


Inzendingen van deze schrijver

15 resultaten.

Fanfare

gedicht
2,9 met 91 stemmen 22.970
Ik sta al lang niet meer vooraan, als er stoeten door de straten gaan. Ik moet luisteren naar bomen en niet naar mens...

GERUIS

gedicht
3,5 met 11 stemmen 2.408
De wind is een ding en de bladeren zijn een ander. Ze ruisen onderling al lang samen met elkander. Ik sta daarbij en...

Zingende daad

gedicht
4,2 met 10 stemmen 3.197
De kinderen zingen naar een daad. Zij gaan op de zon af vanuit hun straat en stormen langs de ladders van het licht...

Ritournelle

gedicht
3,0 met 11 stemmen 3.432
Het licht doet met me wat het wil, of ik al ga, of ik sta stil, of ik iets neem, of iets leg neer, bij alles is het l...

Brood

gedicht
3,0 met 3 stemmen 3.257
Ik zie het brood en lach maar stil en snuif héél langzaam aan de goede geur. Ik ruik het hart en de gebakken schil...

Zomermiddag

gedicht
3,5 met 6 stemmen 3.664
De mens wordt groter en het land wordt kleiner. Het gaat naar de middag en de zon is de hevigste man in de streek en...

Gang

gedicht
4,3 met 3 stemmen 3.366
Ik, de zon en de weg en de zon, de weg en ik in zonderlinge samenhang op dit ogenblik. Ik ruik geen bloemen, ik z...

Dichterschemering

gedicht
3,5 met 6 stemmen 15.401
Het wordt erg stil om mij. Alles rond me begint te lopen op kussens. De zon, de bomen, de bloemen staan gordijnen...

Na het feest

gedicht
3,7 met 3 stemmen 5.574
De kleine mensen gaan tussen de grote met het speelgoed van hun ogen. Er slapen ook zulke vette bloemen in de sloten...

Dromend van zulk blauw

gedicht
2,8 met 6 stemmen 4.345
Als ik nog lang naar dat blauw blijf kijken mis ik mijn trein, maar om zulk blauw zonder gelijke moet het zo zijn. T...

Bloem

gedicht
2,4 met 39 stemmen 8.493
Het is een bloem om er met een vaantje om rond te gaan en zacht te zingen. Het is een bloem om niet meer burger te zi...

Verloofden

gedicht
2,6 met 110 stemmen 45.880
Als hij mij een hand geeft, kleedt hij mijn vingers uit. Toch verlang ik zo naar dit contact met mijn huid. Als hij...

kind voor een raam

gedicht
3,5 met 44 stemmen 21.051
Een kind voor een raam kijkt naar een korte trein. Zo ben ik ook geweest, al zag ik langere treinen over de lijn glij...

Van der Kleuren

gedicht
3,8 met 35 stemmen 10.353
De zon begint de plaatjes weer te lezen op de deuren, glimlacht om de namen naar hun wezen en fluistert: hier is er g...

Finale

gedicht
3,2 met 23 stemmen 4.422
Er rest mij soms maar deze éne behoefte, te rusten, en met een bloem tussen mijn tenen en een ring van zonlicht op e...