inloggen

Gedichten

gedicht (nr. 4.555):

Ritournelle

Het licht doet met me wat het wil,
of ik al ga, of ik sta stil,
of ik iets neem, of iets leg neer,
bij alles is het licht mijn heer.
Zo word ik, man, toch nog een vrouw;
ik die van rood houd, word een blauw;
ik die van dag wil zijn, een ding
van avond met in de schemering
een rode streep, die duidt op wind,
tot ik het licht van mijn eigen vind
en met mijn rood sla naar dat blauw
en ik mijn man graaf uit die vrouw.
Eerst dan word ik mijn eigen heer,
of ik iets neem, of iets leg neer,
of ik al ga of ik sta stil,
omdat mijn eigen licht dat wil.

---------------------------------------------
uit: Phototropen en noctophilen (1947)

Schrijver: Pierre Kemp
Inzender: Redactie, 27 nov. 2016


Geplaatst in de categorie: songtekst

3,0 met 11 stemmen 3.402

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
joke hoelen
Datum:
12 jul. 2020
geweldig, meesleurend op het ritme van gedicht, muziek, wind, tot aan taalkronkels en het buiten de lijntjes spreken van ´ik het licht van mijn eigen vind´ roept het een extase op, waarin alles toch weer klopt.het associeert met het lied van de speelman op zijn draailier.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)