inloggen

Alle inzendingen over licht

10000 resultaten.
Sorteren op:

Bacchus

netgedicht
3,0 met 5 stemmen 160
Een vrolijke god, genaamd Bacchus Orakelde in amfibrachus: "De mens loopt te mokken En noemt dat betrokken Mijn raad: drink in godsnaam, en lach eens"…

In ‘t middernacht’lijk uur

poëzie
2,3 met 9 stemmen 1.343
In ‘t middernacht’lijk uur zie ‘k om mij heen, en zie mijzelf; zo velen achterbleven in ’s levens strijd vol angsten en vol beven, volhoop en wanhoop, blijheid en geween. Elk gaat zijn weg en gaat zijn weg alleen, de een wil omlaag en de ander opwaarts streven, o wonder-vreemd gebeuren van het Leven, veelheid van goed en kwaad, van groot…

Aanroep

poëzie
3,2 met 6 stemmen 1.325
In gans verduisterd woud droomde ik van sterren… en een maanlicht pad, naar lichte verten voerend, zag ik mijn geest. Heb ik niet altijd op uw komst vertrouwd? Mijn hart kent u, gij kent mijns harten schat, en samen gaan wij verder, onbevreesd.…

Memento (N.a.v. de aanslagen in België op 22-03-2016)

gedicht
2,5 met 2 stemmen 1.577
Woorden lijken te breken, op de barricades van terreur, lijken te verdwijnen, in de vuurmonden van semi-automatische geweren. Woorden dreigen te vervallen, tot een allesvernietigende kracht, klaar om de aarde verschroeid te maken, onbruikbaar voor verder leven. Waarom? Had Hij aan Zijn Vader gevraagd? maar Die had enkel gezwegen, slechts…

Zingend hart

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 29
komt nadert mij met liefdevolle aandacht wie lezen kan en wil 't zingend hart in vreugd en smart dat schone druppels vangen mag och zie de sombere bossen waarom de ranke bomen zwiepen de vijver bedekt met mos en waterlelies in koele gouden dagen van juichend welbehagen de stille ongerepte plekken dat mij rukt uit bange overheersing…

Hij zag het licht

netgedicht
2,0 met 3 stemmen 453
Hij zag het licht Zij zag het ook Tot hij het knopje Ineens bewoog Lopend in donker Viel ze over iets heen Maakte ravage Deed pijn aan haar been Licht werd aangeknipt Man zegt; wat nu Zij zegt; ik lig op de grond Wel sodeju Het licht is die nacht Niet weer uitgegaan Zij was bang Opnieuw onderuit te gaan De blauwe plekken …

De wilde wingerd

poëzie
4,0 met 1 stemmen 337
Een krank en schamel hout, Het minste van het woud, Door iedre wind geslingerd, Reikte ik mijn ranken uit, Weerstaan, maar nooit gestuit, Een dorre wilde wingerd. Geen mens die naar mij zag. Al waar ik kroop of lag, Mijn groen ging alles dekken. Tot in dit woest revier De goede hovenier Mij wijs kwam stekken! Hij plantte me in zijn tuin…

De schone wereld

poëzie
3,1 met 15 stemmen 1.812
Iedere morgen na het nachtelijk slapen Ligt mijn wereld nieuw door mij geschapen. Iedere dag heb ik haar weggegeven, Telkens één dag meer van 't eigen leven. Telkens een kortstondiger bewoner Zie ik haar belanglozer, dus schoner. Schoonst zal ze eenmaal zijn als ik ga scheiden En de grenslijn wegvalt van ons beiden.…

In de tuin

poëzie
3,9 met 14 stemmen 2.049
Gelderse rozen met hun koele Ballen lichten de hemel toe. Seringen waaien paarse zoele Geurige schaduwen, gril en moe. Aan tengre boompjes, haast nog schuil, De witte zuiverheid der rozen; Midden in hun half open tuil Besluiten zij hun schuchter blozen.…

Gedachten jagen

hartenkreet
5,0 met 1 stemmen 151
Als onweerswolken Vol donder en bliksem, Dreigend zwart getooid met Verraderlijk zilveren rand, Jagen oncontroleerbare Gedachten door mijn brein - Ze gaan er met mijzelf vandoor, Zonder dat ik ook maar een moment Boven mezelf word uitgetild - Gedachten jagen, Gedachten jagen, En laten mij dingen doen Die ik van mijn leven…

Nacht

netgedicht
3,7 met 3 stemmen 113
Het is de nacht die luister geeft aan het gefluister wat zacht wijkt naar ruimte en zwicht voor de druk van het ochtendlicht…

't lievertje

netgedicht
3,5 met 2 stemmen 158
kalverstraat/hoek spui zij staat stil, kijkt naar het schikken van bloemen rustig herfstgevoel kruipt langs bladeren omhoog plaatst zich tussen zonnebloem, hortensia als schaduw van een laat zomerse dag een vent, een zwerver op afstand kijkt zij kijkt verlegen weg zijn tekst blijft hangen in het stadsgewoel aandachtig, charmant, intelligent…

Wolken schuiven langzaam.....

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 93
Daar waar de lucht hemelsblauw kleurde, de bloemen hun geur afgaven als bezwangerde lucht schuiven donkere wolken langzaam maar zeker over de stad. Maar gisteren, scheen de zon, zoemden de bijen geurden de bloemen, dat WAS, NU is het donker, zie jij het ook?…

De schone wereld

poëzie
3,5 met 4 stemmen 493
Iedre morgen na het nachtlijk slapen Ligt mijn wereld nieuw door mij geschapen. Iedere dag heb ik haar weggegeven, Telkens één dag meer van 't eigen leven. Telkens een kortstondiger bewoner Zie ik haar belanglozer, dus schoner. Schoonst zal ze eenmaal zijn als ik ga scheiden En de grenslijn wegvalt van ons beiden.…

Alles tot niets gemaakt

netgedicht
4,4 met 8 stemmen 744
Namen worden vergeten. Het bestaan zal vervagen als een dwalende ochtendmist. Diep in het geheugen wegzinkende herinneringen zullen het zijn van ons wezen terugbrengen tot iets wat ooit was, maar nooit meer zal zijn of worden. Alles wat was en zou zijn werd ons ontnomen. Alles wat was werd tot niets gemaakt.…

[ Moeilijke vragen ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 19
Moeilijke vragen zijn niet leuk, je stelt ze niet – aan jezelf, of wel?…
Zywa 4 apr. 2020Lees meer…

Gedichtenhemel

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 73
Als er een hemel is waar zielen vertoeven na de dood of misschien ook ver van hun lichaam kan dat alleen maar de poëzie zijn de ontmoetingsplaats van levende zielen met oude zielen wier pijn niet meer hier en nu bestaat maar als evenbeeldig…
Zywa 6 apr. 2018Lees meer…

Alleen, niet alleen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 54
Ik preek niet, ik ga mijn eigen weg niet echt, want waar ik ga is al een weg Ik preek niet, ik heb gemengde gevoelens over wat ik weet Ik ben niet bijziend en ik preek niet, ik werp ankers uit, duizenden boeien overal in zee voor wie rusten wil in vertrouwde woorden en samen mens wil zijn blij, samen gelukkig verdrietig, samen…
Zywa20 feb. 2019Lees meer…

Levensecht genot

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 22
Vertraagd trek ik gekke gezichten tezamen lijken ze normaal Ik spoel mijzelf verder en weer terug, vergroot me en bekijk me dicht op de huid: ik zie er levensecht uit wat voor hoed ik ook draag wat mijn wensen daaronder ook zijn In het duister tast ik in mij wie ik ben, luisterend naar mijn lichaam dat slecht te verstaan is Het…
Zywa10 feb. 2019Lees meer…

Facetten en face

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 14
Jouw foto aftastend, wie je was is mijn fantasie, er is geen contact met jou in dat bloemenveld bij Merano Je keek mij vragend aan op dat ogenblik, op deze foto van mijn en jouw gedachten sindsdien tijdloos ingevroren op de rand van een zwarte eeuwigheid Ook mezelf aftastend in de spiegel, zie ik wie ik lijk te zijn en niet wie ik wil…
Zywa13 jul. 2019Lees meer…

Jij zegt de woorden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 47
Papa, jij weet waar het pijn doet ook al was je er niet bij jij vraagt altijd precies naar iets belangrijks dat anderen niet hebben gemist in mijn verhaal, een terzijde van het pad, een diepte waar ik omheen vertelde gevoelens die ik mijd omdat ze jeuken in mijn hoofd en littekens die ik bedekt houd jij begrijpt het allemaal al voor…
Zywa30 sep. 2019Lees meer…

Als bestonden ze niet

hartenkreet
4,0 met 1 stemmen 152
Vaal het late voorjaarslicht Dat zonder verd're gedachten Plotsklaps van kleur verschiet In uitbundige zomerzon - Waarin alle pijn en verdriet Onzichtbaar versmelten Als bestonden ze niet…

Speenkruid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 92
Speenkruid, mijn grondzon, grondtoon, lied voor een lente die nog komen moet, moed na de winter, groet aan het leven. ‘Houdt vol, de zon is aan de terugreis begonnen’; wat kan ik anders zeggen?…

Wie wil ik zijn?

hartenkreet
5,0 met 1 stemmen 212
Gestruikeld ben ik Al zo vaak over mijn Uiteenlopende gevoel Van ik - wie is wie In dit ene mensenkind Vraag ik aan hen Die in mij wonen - Pasen geeft me de keus: Wil ik Martha of Toch liever Maria zijn? Wil ik met mensenogen Oordelen over de taken Die alleen door mij En niet door de ander Worden verricht, Of is het voldoende…

Het licht.

hartenkreet
2,0 met 1 stemmen 47
Licht tot aan de kim. Dan de hemel nog voorbij en voor eeuwig vrij.…

Licht uit licht

netgedicht
3,1 met 10 stemmen 679
Dit omgekeerde schip dit ruim dit rompgeval is ruim en licht Dit omgekeerde schip dit ruim dit rompgeval is ruim en licht en licht uit licht valt hier door alle glazen heen Licht uit licht valt hier door alle glazen heen over stenen over namen die gebroken en vergeten zijn Over stenen over namen die gebroken en vergeten zijn…

licht als het licht

hartenkreet
3,7 met 3 stemmen 961
zonder woorden gisteren nog luidkeels zwijgend innerlijk schreiend mijn rusteloze ik in jou zoekend vind ‘k mij vandaag heel simpel zo op deze dag zwevend licht.…
sunset25 jan. 2008Lees meer…

licht uit licht

netgedicht
3,0 met 3 stemmen 210
het strand nog onbetreden na het sneeuwen is melk en grijs van mist en stille meeuwen hoe steels belijdt het licht aanwezigheid het soevereine licht uit licht der eeuwen…

Licht overal

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 92
Het licht dat Je door de paters Werd aangereikt Schiep in jou de Liefde voor taal En literatuur Het licht dat voor jou Begon te schijnen Door de Griekse mythologie Die voor jou oerbeschaving is Die nooit uit ons oog Mag verdwijnen…

De horizon heeft nooit gelogen

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 96
Het zilver van jouw Dode leven heb ik Vandaag weggenomen, Zilver dat hier en daar Bemost als goud Te voorschijn kwam Glinstering van grote Waarde nadat jouw Liefde was uitgegroeid En je leven ten einde kwam…
Meer laden...