inloggen

Alle inzendingen van John Loopstra

63 resultaten.

Sorteren op:

(ii) Opvlammend

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 20
Lijnen wikkelen zich rondom mijn woorden. De kinderlijn ontbreekt tussen de werken van de maan – jij, mijn kind, loopt door een woud van zinnen, onzichtbaar tussen de bomen blootsvoets, onbedekt (maar: ik voel je voetzolen, vochtige wind op je huid); wie ben je geweest of zal je er wel zijn als ik de weg vind naar onze tijd…
John Loopstra22 september 2022Lees meer…

(i) Vervagend vuur

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 27
Als het daglicht gaat slapen, waar ligt dan de grens? Zal ik gewoon dromen, zolang de beek blijft stromen? Een berk gloeit na in de sleetse dag, een eik hult zich al in het donker van de nieuw geboren nacht, terwijl laag boven me een maansikkel wolken oogst – liminal eng in de hoek wacht de grens: hoe zal die vallen, uit of…
John Loopstra20 september 2022Lees meer…

Vrijheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 48
Tegendraads, het weg- kappen van woorden om bij zinnen te komen.…
John Loopstra14 september 2022Lees meer…

Dageraad

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 29
Dit is het hartland – duisternis die overgaat in de dageraad…
John Loopstra12 september 2022Lees meer…

Woud

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 49
Monumentaal – beuk in grootmoeder’s tijd geborgen worden. Evenzeer een eik, erfgenaam in vader’s lijn verbonden zilver. Heelal biedt ruimte om te kiezen - langs maansknoop in eigen leven: vast te houden aan het oude web dat nu werkt en te blijven zijn óf een berk te worden en nieuwe werelden in zelf op te bouwen…

Gevallen blad

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 38
Toen je plots heenging, woei de wind je veel te koud, mijn gevallen blad?…

Randen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 29
De rand van de berg, maanverlicht, Jupiter heerst – de truffel ontwaakt…

(vraag)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 49
(vraag) Wereld in de nacht in het maanlicht roept een uil om zijn geliefde (antwoord) Ik hoor de uil aan en laat het gebed binnen nacht slaapt zacht in mij…

Vloeiende vlam

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 39
verborgen woorden dansen achter mijn zinnen a-ritmisch als in een staat van sint vitus; beeldend, vervagend vuur, ongrijpbare vlam die niet verteert, maar omlijnt wat ik nog niet vatten kan - zou het dat ik misschien laten moet, mezelf in het beeld mag draaien, dansen buiten adem, geen lucht meer, maar niet opgebrand,…

Schellen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 45
In het licht van deze volle maan luister ik niet meer naar de letters, leg de woorden als mijn kleren af en vind in hun schaduw mensen die met mij bewegen door de straten, maar niemand houdt echt mijn hand vast – enkel in de vorm. In dit licht geen kleur meer, maar nog wel de huizen, bevolkt, verdraaid, groeiringen van een stad, nooit…

wegen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 48
zacht als een deken van alpacawol regen die de aarde voedt de weg vindt naar de wortels van het gras en paden baant voor zon die zoekt en vindt (schijnbaar broos in de wind) de eerste bosanemoon…

Tijdsgewricht

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 148
Een fragment bevriest dit tijdsgewricht en eenzaamheid vloeit over de velden van dat verleden. Een stem dreunt woorden op: zijn die ooit door mij gesproken? Kijk ik in de spiegel, dan zie ik vormen die menselijk lijken – mijn moeder, mijn vader, die ik nagedacht heb – hun lagen hadden de mijne gegijzeld (of anders vluchtte ik in de…
John Loopstra28 september 2021Lees meer…

Lentewind

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 45
Wilde bloesem – binding van kleur aan geur, mij aan de wind, voor de wind, want ik reis mee op de wilde wind, aan de hand van de zon, ik heb het land onder mijn voeten, mijn ogen dansen met de wolken en ik, ik reis mee……
John Loopstra28 september 2021Lees meer…

Muur der Namen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 70
Het is niet direct mijn zaak, maar toch… In het luchtledige van aantallen waren zij verdwenen, opgegaan in anonieme lijsten zonder gezicht voor mijn lijn, die ongevaarlijk geacht werd, mijn ouders te jong, mijn grootouders heb ik gewoon gekend. Ik trouwde een vrouw die wel verbonden is en zij maakte het verhaal tot wereld voor mij…
John Loopstra22 september 2021Lees meer…

Talend graan

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 128
Vruchtbaar ligt het wijde land te wachten. Wind en water deden het graan wassen onder zon en maan. Talig staat het graan nu te wuiven als ware haar aren woorden om te lezen. Als dan de aren zijn gelezen, blijft het puin voor een volgende generatie, een volgende oogst. Raak je hier dan nooit uitgelezen? Het land wacht in stilte…
John Loopstra11 september 2021Lees meer…

Stromend water

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 51
Dit water dat er is en toch niet, stroomt langs, door, over de zwarte moeder. Hier kan de dichter niet slapen. zij danst en hij, hij moet mee dansen, al kan hij verdrinken, zal hij verdrinken. Een zwarte bij trekt langs van bloem tot bloem, laat hem horen dat de soms van mensen om hem heen doordringende tijd (die hem juist deed verdrinken…

Gevlekte orchis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 93
In al haar bescheidenheid dringt gevlekte orchis zich op aan mijn ogen. Dit weiland is nu mijn wereld…

Geen gast

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 48
Stilte is geen gast in dit leven. Het is het water, dat schoon spoelt, de adem die het stof van de dag blaast. Ik leg altijd maar elk gesproken woord op een wankele stapel, elke gehoorde zin op tien anderen en archiveer niet totdat ik thuis weer bij stilte op schoot zit.…

Licht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 65
Als het licht wegsterft van de dag drijf ik weg van mijn woorden op het lied van een merel. Een ander ritme zet de toon voor mijn hartslagen. De droom valt in slaap en geeft alle ruimte aan leven voorbij het doen, er is niets anders dan dit zijn, dit ontwaken in wie ik ben: ten diepste ongrijpbaar in de nevel het uitspansel…

Eerste zonwarmte

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 115
Eerste zonwarmte – het geduld met de winter eindelijk beloond…

Limes

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 57
Mijn leven lang woonde ik aan een rivier, een grens die ik niet passeren kon, voor geen geld passeren wilde, en toch, verlangde ik naar de landen aan de overkant. Ik vreesde hen vervuld van duisternis, ravijnen die woedend mijn voeten openscheurden, maar de laatste jaren werden de fluisteringen steeds sterker, woorden die vreemd zinnig…

Schimmige liefde

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 42
Ik dacht dat ik viel voor een schim - ze liep rond met ogen die naar mij toe gesloten waren, maar na een seizoen vol stormen en zwarte wolken die keer op keer hard hun hart uit huilden, wist ik mijn ogen uit gewassen in diepe vennen vol van liefde voor mij. Al die tijd was ik het spook geweest en al die jaren had ik die vrouw…

Tranen in stilte

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 267
Daglichtschuw, verscheuren tranen in stilte de rust van deze nacht ? ik kan het niet verdragen dat ik de vrede van onze kat zou verstoren, zij slaapt in mijn schoot, en deze tranen zijn niet gemaakt van woede, van angst, van verdriet, maar, opbloeiend, in vreugde. Mijn hart hongert naar leven dat…

Ergensooit

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 41
Ergensooit bestaat niet in mijn leven ? dat duurt maar een seconde tussen talloze anderen. Maar in mijn geheugen wachten voorbije dagen tot ik hen weer opzoek en in mijn slaap keren nog oudere seconden naar mij terug: een monnik stilletjes biddend in zijn donkere cel; een piloot in paniek, zijn vliegtuig brandt; jouw omhelzing die…

De regen voorbij

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 54
De wind heeft de regen meegenomen naar de stad, maar uit de immer voortjagende wolken vallen de seconden, rood als herfstbladeren van een Amerikaanse eik, dit schiereiland in de tijd in. Volgend jaar zullen ze er weer zijn als rode russula’s tussen andere bladeren. Een kikker springt weg voor mijn voeten, op zoek naar water…

Wisseling van de wacht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 52
Wind strijkt zacht langs de wilg, ziet hoe die staat en staart. De wilg huilt zijn blaadjes naar het water, ziet hoe zijn tranen wegdrijven op de stroom. De zomerzon drijft mee, wikkelt zich in de bladeren en reist verder op de rivier. Wilg staart naar een ster die zich tussen de wolken door laat zien, troostend. Wilg weet nu dat…

Nooit meer piekeren

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 66
Statig staat hij hier, deze eik, zijn voeten bedekt met mos om de wortels warm te houden, en groet zijn familie aan de overkant van de weg. Hij weet nu dat zijn kinderen achter hem een hertenkind verbergen. Hij voelt dat hij zijn taak volbracht heeft.…

Het oude woud

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 59
Voelbaar tussen de bomen wacht het woud totdat jij het ziet en groet. Stilte antwoordt, geeft de beek stroming, maakt de boom vol blad, vult de wilde raat met honing. Hier lopen wij, vrij van stenen, vrij om stil te staan bij het oude woud dat voortleeft in deze groene long tussen twee wijken.…
John Loopstra26 september 2020Lees meer…
Meer laden...