inloggen

Gedichten over emoties

Laatst toegevoegde gedicht (nr. 467):

Zeeslag

Terwijl het strand, veroverd door de eb,
Natuurlijk door de vloed herwonnen wordt
En allengs tot de helft wordt ingekort
Ervaar ik weer wat ik ervaren heb:

Een kleine jongen ben ik met een schep,
Hardnekkig vechtend voor een wankel fort
Totdat het weldra toch is ingestort -
De zee geeft op het laatst de volle mep,

Een klap die onafwendbaar komen moet,
Maar toch, bij elke aanval van het water
Verweer ik, driftig scheppend, mij fanater
En weet ik niet van wijken voor de vloed.

Ook nu, een half bestaan of meer al later
Geeft mij de wanhoop dikwijls nieuwe moed.

----------------------------------------------
uit: 'Schrijvers om de Noord I', 2001.

Schrijver: Driek van Wissen
Inzender: og, 16 juli 2026


Geplaatst in de categorie: emoties

3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.426

Er is 1 reactie op deze inzending:

Max de Lussanet, vandaag
Ik ben een boon als het niet zo is,
maar we mogen toch aannemen dat die ene ster voor die grote ster
aan technische malheur te wijten is...

reageer Geef je reactie op deze inzending: