Gedichten over dieren

Laatst toegevoegde gedicht (nr. 171):

Ooit

Eénbenig
spiegel ik me
in een zomerse plas
aan een blauwe reiger.

Wat weinig
veren voor een vogel.

De armen te hoekig
voor sierlijke vleugels.

Maar stilstaan
op één been
kan ik al.

--------------------------------------------------------------

uit: Met armen te hoekig voor sierlijke vleugels,
Altiora Averbode (1999)

Schrijver: Ed Franck
Inzender: Josephine Banens, 8 september 2026


Geplaatst in de categorie: dieren

3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 923

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: