inloggen

Gedichten

gedicht (nr. 1.446):

Als je een landschap was waar ik doorheen kon lopen

Als je een landschap was waar ik doorheen kon lopen,
stil staan en kijken met mijn ogen open
en languit op de harde grond gaan liggen,
er mijn gezicht op drukken en niets zeggen.
Maar 't meeste lijk je op de grote lucht erboven,
waar ruimte is voor buien licht en donkre wolken
en op de vrije wind daartussen,
die in mijn haren woelt en mijn gezicht met kussen
bedekt, zonder te vragen, zonder te beloven.

---------------------------------------
uit: 'Vergezichten en gezichten', 1975.

Schrijver: M. Vasalis
Inzender: bh, 14 feb. 2006


Geplaatst in de categorie: liefde

3,3 met 339 stemmen 82.826

Er zijn 4 reacties op deze inzending:

Naam:
Hans
Datum:
6 sep. 2015
Briljant, teder en met welk een gevoel.
Naam:
Nelleke
Datum:
18 okt. 2006
Email:
Zó goed!
Naam:
Anonimus
Datum:
12 apr. 2006
Email:
Mooi, met een goede boodschap.
Naam:
sara agbalu
Datum:
23 mrt. 2006
Email:
agbalu_8hotmail.com
Ik ben sara en ik ben 11 en de meester vond het een prachtig gedicht en ik ook ik moest woensdag een gedicht op schrijven en ik vond dat echt de mooiste gedicht die ik ooit heb gehoord dank U!


SaRa XXXXXXXXX

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)