inloggen

biografie: Pieter Boskma


[Leeuwarden 1956]

Pieter Boskma debuteerde in 1987 met de dichtbundel Quest.

Sindsdien publiceerde hij nog zeven bundels, o.a. Simpel Heelal, In de Naam en Te midden van de tijden, en de novelle Een foto van God.

Zijn werk verscheen in vele literaire bladen en bloemlezingen, en in kranten en tijdschriften als NRC Handelsblad, de Volkskrant, Avenue, Vrij Nederland en Playboy.

Boskma maakte deel uit van de dichtersgroep 'de Maximalen'; hij publiceerde met mede-maximalen Joost Zwagerman en Tom Lanoye de poëziebundel Maximaal.

In recensies is Boskma omschreven als (kosmisch-)romantisch, expressionistisch, postmodern, klassiek, eigentijds en vernieuwend.



Onderwerpen:
Poëzie (algemeen), poëzie en beeldende kunst, poëzie en erotiek, letteren (algemeen), reizen (met name Zuidoost-Azië en de VS) en eigen werk.

Inzendingen van deze schrijver

9 resultaten.

Op het geraamte van de avond (1)

gedicht
3.0 met 68 stemmen aantal keer bekeken 22.876
schemer brak de kleuren af tot op gelijk gebeente - het was weer tijd voor kale echo's van de kale stenen. je liep wat langs de kade als zocht je iets van waarde. een koffer die is blijven staan waaraan een label met haar naam. een hoed misschien, een handschoen, alles wat maar passen...

Oude Hamlet

gedicht
3.0 met 32 stemmen aantal keer bekeken 8.335
De klepgrage cabaretier en de konkelzieke columnist houzee houzee zij vieren feest in de clicheerfabriek het feest van wie het dunste woord weet te chiqueren de neutraalste druppels in chimerische vermommingen Waren wij een platvis wij zwommen in royale scholen op naar de burelen van de...

In de stralend gouden avondgloed

gedicht
2.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 9.784
In de stralend gouden avondgloed van Aelbert Cuyp dromen de koeien als antieke goden. De spiegel van het bergmeer opent het binnenste zien. De hemel en de aarde rusten in elkander uit. Men zou wel willen lopen over het gele water en zo de wolken raken en nooit meer ontwaken. Zeilen ruisen...

binnen bij de vissenkom telt een grijsaard de seconden

gedicht
2.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 12.060
binnen bij de vissenkom telt een grijsaard de seconden 's avonds eet hij kreeft van dik damast en heft zijn kristal naar niets dan kaarslicht in een spiegel. Op straat de lokroep van de haat langs gelaten tralies, ineengedoken Vietnamezen, de slagregen van de skins. werkeloze fietsen op...

Het gele licht van Jan van Goyen

gedicht
2.0 met 44 stemmen aantal keer bekeken 13.607
Het gele licht van Jan van Goyen straalt laag over de duinen, van de opstanding der doden tot de aanvaring der tijden. De bast van kale zilverberken glinstert als met goud beslagen en de namen op de zerken wordt weer adem ingeblazen. Van een ruit spat fel de zon die in de wolken...

Van de grond

gedicht
2.0 met 30 stemmen aantal keer bekeken 9.274
Nog altijd gelest door een lied van de grond hingen de takken al laag in het najaar Bedruppelde webben trokken het bos door en vingen wat klein was en vleugeltjes had De idyllische dood van detail en nuance maakte weer plaats voor het egale witte geschitter van sneeuw op een...

Tijding

gedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 6.892
Nu de Grote Nieuwe Laatste Moederlijke Oorlog slechts drie weken duurde, honderddrieënzeventig doden snik aan onze kant, enkele tienduizenden bij nou ja de vijand, en het lentezonnetje schijnt en op het balkon bloeien de planten allerkleurigst nu de wapenen gesproken de schedels...

Stof stof stof

gedicht
3.0 met 45 stemmen aantal keer bekeken 12.031
wat maakt het ons uit of ook het stof tot stof vergaat? wij zijn de douche-generatie, ordelijke gel-gebruikers, wij laten niets aan het toeval over. wij shockeren de pillenslikkers van de bestbeprijsde kwis. wij houden van de doofpot der sterren en kometen. wij zijn allergies voor...

Op het geraamte van de avond (2)

gedicht
2.0 met 106 stemmen aantal keer bekeken 57.550
even verdop, aan een rivier misschien, of midden in de bossen zou het nog wel rustig zijn, dacht je, en je bent vertrokken. waarschijnlijk met de eerste trein die eruitzag als een dier zonder behoefte aan skelet. wel leek het sprekende op haar maar spreken kon het niet, en ook geen kleren...