inloggen

biografie: Robert Anker

Rengert Robert Anker [Oostwoud 1946 - ....]

Anker studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam; hij hield zich aanvankelijk vooral bezig met toneel. Hij debuteerde als dichter in De Revisor. Zijn officiële debuut is 'Waar ik nog ben' (1979): een bundel poëzie waarin hij op zoek is naar inzicht in de zin en samenhang van de werkelijkheid. Deze thematiek wordt later in Nieuwe veters (1987) en Goede manieren (1989) uitgebreid met het thema van het moderne leven in de grote stad. De versplintering van het ‘ik’ die het gevolg is van dat bestaan kan alleen opgeheven worden in de poëzie, en zelfs daar leidt het tot een elliptische en verbrokkelde syntaxis. Anker ziet zichzelf in dat opzicht verwant met Bert Schierbeeks Het boek Ik (1951). In 1983 is hem de Jan Campertprijs toegekend voor de bundel Van het balkon (1983) en de Herman Gorterprijs 1989 voor Nieuwe veters.

In 1992 verscheen De thuiskomst van kapitein Rob (proza) waarvoor hem de Bordewijkprijs 1993 werd verleend. In 1994 verscheen de verhalenbundel Volledig ontstemde piano en in 1998 de sleutelroman Vrouwenzand, over de roerige democratiseringsjaren die hij als student in Amsterdam had meegemaakt. Over zijn poëticale opvattingen schreef Anker in Olifant achter blok (1988): een reeks stukken die eerder in tijdschriften verschenen.


Inzendingen van deze schrijver

15 resultaten.

Op de halte

gedicht
3,0 met 3 stemmen 1.537
Omdat de tram niet komt maar wij nog steeds niets zien, verhevigd.
Dat er om de hoek een pand gekraakt, een buurvrouw zingt,
een oude man een kind dat huppelt aan zijn hand oversteekt,
deze vogel deze mooie brievenbus geraakt heeft – liefde, liefde....

Seigneur?

gedicht
4,5 met 2 stemmen 6.513
Dit is het laat seizoen. Mijn boom
draagt van zijn bloei de vruchten,
maar geen plof in gras die ruimte
maakt, bereikt mij achter het glas....

Nee

gedicht
wij gaan godverdomme geen lijkrede schrijven voor elkaar
met grinnikende anekdotes, pijnlijke verzwijgingen
de elegie van weer gevonden, later toch verloren maar
wij laten ons niet kisten, het was een GOED leven...

Alles gefilmd

gedicht
Dit zijn de schoenen van een man die als je zegt
hier zijn je schoenen zegt daar zijn mijn schoenen.
Denkt: mijn bloemen, mijn bloeien in de wereld.
Hij reist op sokken voor zijn huis heen en weer....

Heimwee naar de zandhoek

gedicht
3,5 met 2 stemmen 3.513
De liefde wast de tijd
de liefde hangt de tijd te drogen
de liefde plooit de ongestreken tijd
om het lichaam van de liefde...

Heimwee naar mijn dochter

gedicht
2,5 met 2 stemmen 3.972
Nu je terugbent want nu ik mijn dochter
terugheb want nu je terug bent gekomen
(waar was je wie ben je wat was je)
maar nu je terug bent nu heb ik je zo...

De schaatser

gedicht
3,3 met 3 stemmen 6.036
Soms vriest het weer zo helder
dat de schaatser die ik ben
de snaren van het ijs laat zingen
tot in de horizon van glas...

De auto ontdekt

gedicht
2,3 met 20 stemmen 6.808
De auto ontdekt,
in een korte boog de brug op.
Beneden op het dek
wuift de vrouw mij naar het midden...

Heimwee naar Coldplays tweede

gedicht
2,2 met 38 stemmen 13.199
Begon de streving van het leven uit gemis
in de opmaat van een stralende eentonigheid
werd ons een pijnlijk groot geluk beloofd
als de grote drieklank soms bij Schubert...

Het glas

gedicht
2,0 met 19 stemmen 8.125
De vrede vliegt te pletter op het glas
van de volksgezondheid
de salarisschalen
de huisvestingsvooruitzichten...

Vergeetkist

gedicht
3,4 met 15 stemmen 10.194
Ik vond in de beroemde boekenkist op zolder
Een telefoonboek waar jouw naam nog in stond
Snel dichtgeklapt maar zoals de snelle stofjes
Die ontsnapten aan het zonlicht zo kolkten...

Heimwee naar de dag voordat jij kwam

gedicht
3,4 met 14 stemmen 8.152
Ik was Abba al voorbij maar Abba haalde mij
in het was een jonge dag de dag voordat jij kwam
het was zo'n dag dat iedereen je aankijkt en gestalte neemt
en: bewogen de gordijnen in de deur er was geen wind...

Met haar rugzak zwaarder dan een paard

gedicht
2,0 met 24 stemmen 20.576
Met haar rugzak zwaarder dan een paard
om stuitert desondanks zij de trappen op en af
woont in abstracte lessen voor een toekomst met
haar gierende vriendinnen wild gearmd naar de wc's...

De zon daalt, wij hebben ons verinnerlijkt in ons bootje

gedicht
2,8 met 23 stemmen 15.027
De zon daalt, wij hebben ons verinnerlijkt in ons bootje
en varen zoet vereenzaamd in een landschap
waarbij ik roei en jij met elegante handslag het water
in het water schept opdat wij zinkende niet zinken...

Iemand van ons [9]

gedicht
2,6 met 41 stemmen 15.279
Als wij op de steenweg lopen
zegt iemand van ons kijk
het gras is twee kontjes hoog
zeiden wij vroeger...