biografie: Rosalie Loveling
1834 - 1875
[Nevele 1834 - 1875]
Met haar zusje Virginie [1836-1913]maakte Rosalie gedichten. Het is realistische observerende poëzie met een sentimentele grondslag. De publicatie gebeurde o.m. in het 'Nederduitsch Letterkundig Jaarboekje'.
Samen brachten ze ook twee bundels novellen en schetsen uit die zowel het landelijk milieu met zijn boerenbevolking als de stadsburgerij tot onderwerp hadden.
Het gedicht 'Het geschenk' en de novelle 'Meester Huyghe', beide geschreven door Rosalie, genoten algemene bekendheid.
Werk:
Rosalie Loveling :
* Trinia (1864)
* Het geschenk
* Meester Huyghe
Rosalie en Virginie Loveling :
* Gedichten (1870)
* Novellen (1874)
* Nieuwe novellen (1875)
Inzendingen van deze schrijver
27 resultaten.Tegemoet gaan
poëzie
2.5 met 12 stemmen
2.920 Moeder zag het kind verkwijnen,
't Ging sinds lang naar school niet meer,
Maar zat treurig ganse dagen
Bij het open venster neer.
Buiten speelden zijne broerkens
Met de handboog en de top,
Of zij staken langs de duinen
Hunne grote vlieger op.
Dáár zat 't kind steeds in zijn leunsto...
De vluchteling
poëzie
3.2 met 8 stemmen
2.892 De najaarszon zonk achter
Het donker dennenbos,
En wemelde in de stammen,
En schitterde op het mos.
De vluchtling aâmde dieper,
Hij aâmde vrije lucht,
Hij brak door braam en blâren,
En slaakte een zware zucht.
Hij glimlacht als hij weder
Zijn strooien dakje ziet,
En dwingt terug de ...
De tweede vrouw
poëzie
3.6 met 22 stemmen
3.810 Ik was der kinderen tweede moeder,
En als ik in de woning kwam,
Daar stonden ze allen rond hun vader,
Gelijk de scheutjes rond de stam.
Hij zette 't kleinste op mijne knieën,
En lei zijn handjes in de mijn,
En zei, dat het mij lief zou hebben,
En dat het zou gehoorzaam zijn.
Ik ging ...
De Grootvader
poëzie
3.5 met 23 stemmen
3.965 Hij spreekt wel soms van al zijn lijden,
Die oude man met sneeuwwit haar;
Maar meest zit hij in zich verzonken
En stil en zwijgend nevens haar.
Zij wordt wel groot, maar is zo tenger;
Hij legt de hand soms op haar hoofd:
-- Zo ze eenmaal in mijne oude dagen
Door vroege dood mij werd ontroo...
Het geschenk
poëzie
4.1 met 71 stemmen
16.444 I
Hij trok het schuifken open,
Het knaapje stond aan zijn zij
En zag het uurwerk liggen:
'Och, Grootvader, geef het mij!'
- 'Ik zal 't u wel eens geven,
Toekomende jaar misschien,
Als gij wel leert en braaf zijt,'
Zei de oude, - 'wij zullen zien.'
'Toekomend jaar!', zei 't...
Bij het doodbed
poëzie
2.9 met 11 stemmen
2.199 Hij stond voor haar gebogen,
Zichzelve nauw bewust;
Hij stond haar aan te staren:
Daar lag zij in eeuwige rust.
Het waslicht beeft en wemelt
Op 't levenloos gezicht,
De zaal is groot en somber,
"Is zij het, die daar ligt?"
Wat denkt die diepbedroefde,
Daar bij het dodenbed?
- Hij de...
Het houtrapertje
poëzie
3.3 met 49 stemmen
5.107 De winterwind blies feller
Uit 't woeste noordenwest,
En wiegde in hoge bomen
't Verlaten eksternest.
De knaap kroop in de abelen,
Bij d'enggevroren vliet,
De laatste blaren zonken
In 't suizend oeverriet.
Het knaapje lachte zoeter:
Hij zag zijn huisje staan,
En...
De Vreemdeling
poëzie
3.1 met 19 stemmen
3.778 't Was lang, zo lang geleden,
Dat hij was heen gegaan;
Hij zag nog eenmaal weder
Zijne oude woning staan.
Was het de flauwe scheemring
Van 't zinkend avondrood,
Die op dat needrig huisje
Die zoete kleuren goot?
Och, hier vervloog zijn kindsheid:
Hij was geen vreemdeling;
Hij kende ...
Het huisje in de duinen
poëzie
3.7 met 20 stemmen
4.042 Het scheepsvolk lichtte de ankers
En hief een kreet van heil;
Het schip schoot door de golven;
De zeewind zong in 't zeil.
Hoog, in de top der masten,
Stak ene kleine hand
Vooruit, door vlag en zeilen,
Naar 't verre vaderland.
Daar zat de jonge scheepsknaap;
Een lach zweefde om zijn m...
De grote keizer
poëzie
3.3 met 25 stemmen
2.937 I
Daar was een grote keizer,
Hij zat op zijn hoge troon,
Naast hem de keizerinne,
Aan zijn voeten hun jonge zoon.
Hij had een machtig leger,
Waarop hij steunen kon;
De wapens blonken helder
En schitterden in de zon.
Hij droeg op het hoofd de krone,
In de hand de keizerstaf,
En ze...
De Genezing
poëzie
2.9 met 9 stemmen
3.038 Zij stond voor de grote spiegel
En lachte haar beeltnis aan;
Zij had haar zijden kleedsel,
En haar parelsnoer aangedaan.
Zij waande zich genezen;
Haar wang was weder rood;
Zo helder glansden hare ogen,
Zij vreesde niet meer de dood.
Och jong verkwijnend harte,
Dat zich zo gaarne bedroog...
Verzoening
poëzie
3.1 met 15 stemmen
4.244 Grootmoeder zat in de wagen,
En al de kindren erbij:
"Ik moet er zelf naartoe gaan,
Ik ben de jongste", sprak zij.
Haar oudste broer kwam haar tegen,
Aan de ingang van zijn woon,
Het haar om de kale schedel
Gelijk een zilveren kroon.
't Was de speelgenoot van haar kindsheid,
Zij zuch...
Het maantje
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.051 De maan loopt door de wolken,
Zo zachtjes en zo snel;
De kindren komen buiten,
"O, knaapje, ziet ge 't wel?"
Toen stak het kleine knaapje
Naar haar zijne armkens uit,
En wou het maantje hebben,
En weende en schreide luid.
"Ik kan het u niet geven:
O, zo ge later, kind,
Ook 't leve...
De Zaterdag Avond
poëzie
3.0 met 23 stemmen
6.940 De koelte van de avond
Verspreidt zich over 't dal;
De koeien keren loeiend
Terug weer naar de stal.
De krekel ronkt in 't lover,
De rietmus zingt niet meer;
De leeuwrik daalt in 't koren
Weer op zijn nestje neer.
De velden in het ronde
Zijn duister reeds omhuld;
En lichte wolkje...
De scheiding
poëzie
2.9 met 28 stemmen
4.726 Zij stonden rechtover elkander.
Zij zagen elkander aan
De ene had in haar ogen een glimlach,
En de andere een stille traan.
Deze was een verouderde vrouwe,
Die steun zocht aan de wand.
En gene een jeugdige beeltnis,
Geschilderd door meesterhand.
Hoe spraken die zoete trekken
Nog tot haa...
Onrust.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
904 't Kind schiet uit een zachte slaap;
Verre stormen huilen.
- Moeder, is 't de wind die ruist?
Moeder, is 't de zee die bruist?
Waar zou vader schuilen?
- Meisje, o! heel ver van ons
Zwalpt hij op de baren;
En wie weet waar of zijn schip,
In gevaar van nacht en klip,
Thans mag ...
DE GROOTVADER.
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.245 Gij spreekt wel soms van al zijn lijden,
Die oude man met sneeuwwit haar;
Maar meest zit hij in zich verzonken,
En stil en zwijgend nevens haar.
Zij wordt wel groot, maar is zo tenger;
Hij legt de hand soms op haar hoofd :
Zo ze eenmaal in mijne oude dagen
Door vroege dood mij werd ontroofd...
DE TOEKOMST.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.588 Hij hief aan het feestmaal de beker zo hoog,
Hij sprak, met verwaande woorden,
Van al zijne voorspoed, van al zijn geluk,
Terwijl zij hem zwijgend aanhoorden.
Hij sprak zonder eerbied noch medelij
Over 't onheil van vreemden en vrienden,
En zei, dat de rampspoed geen wakkere...
Het maantje
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.200 De maan loopt door de wolken,
Zo zachtjes en zo snel;
De kindren komen buiten,
« 0, knaapje, ziet ge 't wel? »
Toen stak het kleine knaapje
Naar haar zijn armkens uit,
En wou het maantje hebben,
En weende en schreide luid.
Ik kan het u niet geven:
0, zo ge later, kind,
Ook 't leven...
Blijken van zinneloosheid
poëzie
3.0 met 1 stemmen
986 De koning werd zeer oud en zwak
Hij scheen wat grillig te wezen
Hij maakte 't al verkeerd en sprak
Noch deed meer als voordeze.
Hij wierp de vogeltjes in de stroom
En deed de visjes vangen
Opdat ze van uit de appelboom
Hem verkwikten door hun zangen.
Men nam het nog zo erg niet op
Men ...
Onze volksheld
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.090 Wij voelen het vaderlands harte
Wel fier in de boezem slaan,
Als we aan de voet van zijn standbeeld,
Op zijn geboortegrond staan;
Wie herroept zich niet in 't geheugen
Zijn feiten, zijn heldendaân?
Wij roemen zijn hoge gaven,
Zijn burgerdeugd, zijn moed:
Hij offerde aan 's lands belange...
In de oogst
poëzie
2.6 met 5 stemmen
1.708 Zij stonden op het akkerland
Zij maaiden in de zonnebrand
En zongen bij het werk
De lastige arbeid wordt een feest
Voor hen die jong en licht van geest
En moedig zijn en sterk
Daar kwam de landheer langs de beek
De schouders hoog de wangen bleek:
Hij zocht de schaduw daar.
Hij groette lic...
Het eigendom
poëzie
3.0 met 3 stemmen
748 De koning spreekt: „Dat zijn mijn landen
Ik ben de Heer, ik draag de kroon
Dat zijn mijn bergen en mijn stromen
Dat is het erfdeel van mijn zoon"
De landheer zegt: „Deze velden waren
Ons eigendom van overoud
Mijn vader erfde van zijn moeder
Die weiden en dat donker woud"
Het knaapj...
De nieuwe eigenaars
poëzie
3.0 met 12 stemmen
3.208 Zij had hare beste kleedren aan,
Zij kwam hare pacht betalen.
Mijnheer was niet te huis en Mevrouw
Ging zelf het handboek halen.
Zij keek eens rond: 'Zij hebben toch al
Wat de hemel hun aan kan bieden,'
Dacht de jonge boerin, en keek weer rond zich,
'Dat zijn toch gelukkige lieden!'
...
De doodstraf
poëzie
3.8 met 12 stemmen
2.516 Zij kwamen hem wekken te middernacht.
- Hij ademt zo kalm en hij slaapt zo zacht.
Zij zagen die rust op de ruwe spond;
Zij riepen hem driemaal voor hij het verstond.
Hij opende de ogen en zuchtte zo diep,
Hij wist het, het was de dood, die hem riep.
Het was een klare zomernacht.
Z...
Moeders krankheid
poëzie
2.8 met 13 stemmen
3.062 "Wat zal van de kindren geworden?..."
Zij zat in het klein vertrek
En zag ze buiten spelen;
Zij hoorde niet hun gesprek.
"Zo moeder eens moest sterven,"
Zei 't oudste van de drij,
"De grote klok zou luiden,
De kindren zeggen 't mij."
Zijn broerken sprak: "Dan zouden
Wij nooit n...
Moederangst
poëzie
3.3 met 12 stemmen
2.476
Zij zag het wiegje op de stroom,
Gelijk een schuitje drijven;
Dat zag zij in een nare droom,
Het hart vol schroom,
Zij voelt haar bloed verstijven!
Waar of ze 't nu nog wedervindt,
Haar zo op eens ontnomen?
Een prooi aan 't water en de wind,
Hoe kan het kind
Aan zulk gevaar ontkomen?
...