inloggen

biografie: Victor A. dela Montagne

1854 - 1915

[Antwerpen 1854 - Sainte-Adresse  in Normandië (Frankrijk) 1915]

Hij was ambtenaar bij het Belgisch ministerie van Justitie. Hij schreef gedichten en toneelwerk. Deze weemoedige dichter vond zijn inspiratie vooral in de natuur en de liefde. Eerst verscheen zijn bundel Onze Strijd. In de bundel Gedichten die hij daarna in 1883 publiceerde vindt men mooie sobere en intimistische stukjes.

In 1878 stichtte hij samen met Theofiel Coopman het tijdschrift De Nederlansche Dicht- en Kunsthalle. Twee jaar later bezorgde hij in samenwerking met dezelfde Coopman een grote bloemlezing Onze Dichters 1830-1880.

Bij het uitbreken van WO I werd hij naar Le Havre gestuurd, waar hij een jaar later stierf.

Werk:

Onze strijd (1875)

Iets vergeten (1879)

Anoniem (1880)

Onze dichters (1880)

Gedichten (1883)

Vlaamsche pseudoniemen (1884)


Inzendingen van deze schrijver

21 resultaten.

Och! kon ik u vergeten

poezie
3.1 met 10 stemmen 1.898
Och! kon ik u vergeten,
mijn lief, mijn aangebeden;
Maar, ijdle wens en ijdle hoop:
Ik heb te veel geleden....

De boswachter

poezie
En 't is vroeg in de morgen: de hemel is blauw,
in 't mollige gras schittert peerlende dauw,
op stammen en blâren, ver en dicht,
speelt met de schaduw het zonnelicht, -...

Het is niet goed.

poezie
Het is niet goed, door 't leven te gaan,
met hoofd en blikken omhoog gericht,
omhoog, - ter glanzende starrenbaan,
ter eeuwig stralende lichtsfeer....

VAN EEN DICHTER

poezie
Er is een dichter gestorven: hij had 'ne goede naam;
nu komen de andre poëten luid jammerend te zaam;
zij strooien as op hun hoofden en zijn in rouw gehuld,
hun oog is met zilte tranen, met weemoed hun hart gevuld. ...

HONEY-MOON.

poezie
3.0 met 2 stemmen 300
Als kinderen hadden ze samen
zo lang het hun heugde, gespeeld, -
als kinderen hadden ze samen
hun wel en wee gedeeld....

OP 'T KERKHOF.

poezie
4.0 met 3 stemmen 418
In 't lover van der doden rustplaats,
bij 't zerkje van het arme wicht,
heeft zich een eenzaam vogelijn
het donzig liefdenest gesticht. ...

Verzoening

poezie
Kom, zij de ruzie nu gedaan,
verdwijne om 't frisse rozenbekje
- hoe lief 't u sta - dat pruilrig trekje,
En zie me weer eens vriendlik aan.... ...

Van sterven

poezie
3.5 met 2 stemmen 447
Gestorven zijn is niets. In vrede, 't oog geloken,
stil sluimren onder geurend mos,
van alle leed ontlast, alle aardse zorg ontdoken,
alle aardse kommer los,...

Adel

poezie
Zij eisen van ons, — want zij dragen een naam,
in 's lands kronijken van grote faam, —
dat we zinken voor hen op de knieen;
verwonderen doet hun ons spotgelach ,...

Op 't kerkhof

poezie
3.0 met 3 stemmen 454
In 't lover van der dode rustplaats,
bij 't zerkje van het arme wicht,
heeft zich een eenzaam vogelijn
het donzig liefdenest gesticht....

Ze zeggen, de farizeërs

poezie
2.3 met 7 stemmen 375
Ze zeggen, de farizeeërs
dat ik U te veel bemin,
en dat ik het hoofd verlieze
en rake verward van zin....

Wij zingen, wij, de poëten...

poezie
2.8 met 4 stemmen 521
Wij zingen, wij de poëten,
van weia, weiala, dideldidom...
't Volk vindt de zang... versleten
en de poëten... dom....

Het huizeke

poezie
3.7 met 7 stemmen 1.017
Ik weet er op een Hollands plein
een aardig huiske klein en rein,
van rode tichelsteentjes gebouwd
en vast wel een paar eeuwen oud....

'k Heb zoete liefde verdreven

poezie
3.6 met 7 stemmen 1.582
‘k Heb zoete liefde verdreven
uit het ontloverd nest;
en als een slot omgeven
mijn hart met wal en vest....

Zomernamiddag

poezie
3.4 met 9 stemmen 1.229
Mijn lieveke, zeg, herinnert ge ‘t u?
Het was een zonnige zomernamiddag:
geen windje dat ruiste, geen blad dat bewoog;
een hemel zo blauw als ‘t azuur van uw oog, -...

Op de hoeve

poezie
2.3 met 6 stemmen 1.374
Het Angelus klept in de verte
in tonen zilverhel,
Grootmoeder knielt op de drempel,
de kinderen staken hun spel....

Van een dichter

poezie
3.5 met 10 stemmen 1.364
Er is een dichter gestorven: hij had een goede naam;
nu komen de andre poëten luid jammerend tezaam;
zij strooien as op hun hoofden en zijn in rouw gehuld,
hun oog is met zilte tranen, met weemoed hun hart gevuld....

Een oudt liedeken

poezie
3.5 met 6 stemmen 1.294
Naar Jean Richepin
Tsagh eens een cnape stervensgeern
een valsche, vreede, boose deern.
Sei totten cnape: 'hael mi terstont...

DE TAVEERNE

poezie
3.8 met 4 stemmen 1.652
Een echte oudduitse taveerne,
zingende Burschen* ter lindebank,
op de drempel een blonde deerne,
om ‘t houten geveltje wingerdrank;...

HET HAARDVUUR WIERP ZIJN RODE SCHIJN...

poezie
3.9 met 9 stemmen 1.119
Het haardvuur wierp zijn rode schijn
door ‘t kleine, geurige kamerkijn,
op uw bleek gezichtje mede:
waar vond men zoeter vrede?...

IK DENK SOMTIJDS...

poezie
4.1 met 7 stemmen 1.200
Ik denk somtijds, als ‘t avond wordt,
hoe wij ‘t geluk met voeten
vertraden om een nietig woord,
en hoe we daarvoor boeten....