inloggen

biografie: Wilhelm G. van Focquenbroch

1640 - 1670

Willem Godschalck van Focquenbroch

[(Amsterdam 1640 - St. George da Mina, Guinee 1670]

Ondanks de stijgende aandacht voor Focquenbrochs leven en werk na WO II is er over zijn leven nog niet veel bekend.

In 1662 promoveerde hij tot doctor in de geneeskunde aan de Universiteit van Utrecht. Waarschijnlijk is het dat hij zijn vooropleiding aan de Amsterdamse Hogeschool heeft gekregen. Hij was als arts werkzaam in Amsterdam, maar in 1668 vertrok hij als fiscaal van de W.I.C. naar St. George da Mina in Guinee, het huidige Ghana, waar hij waarschijnlijk aan de gele koorts is overleden.

Vanaf 1663 verschijnen zijn werken voornamelijk bij Johannes van den Berg. Zijn poëzie doet realistisch aan en staat ver van de `verheven' poëzie van de 17de eeuw. Zijn werk heeft ook nu nog een grote aantrekkingskracht op de lezer door zijn menging van kriticisme en cynisme, maar ook door zijn pessimistisch besef van de ijdelheid aller dingen en zijn uitingen van radeloosheid tegenover het noodlot. Zijn blijspel De min in 't Lazarushuis (1674), een bewerking naar Lope de Vega's Los Locos de Valencia, behoorde de gehele 17de en 18de eeuw tot het vaste toneelrepertoire en is ook in de 20ste eeuw nog met veel succes opgevoerd.

 

Zijn verzamelde werken zijn meermalen uitgegeven, maar de meeste ervan zijn overcompleet, dat wil zeggen dat er meer aan Focquenbroch is toegeschreven dan hij geschreven kan hebben. Door de onduidelijkheid omtrent de overlijdensdatum - tot voor kort werd 1675 nog aangenomen - konden de uitgevers dit ook gemakkelijk doen. De meest betrouwbare editie is Thalia of de geurige zanggodin, dl. 1 (1665) en dl. 2 (1668). De Afrikaense Thalia werd na zijn dood samengesteld (1678).


Inzendingen van deze schrijver

19 resultaten.

OP HET AFWEZEN VAN PHILLIS

poezie
3,4 met 8 stemmen 1.938
Verstoken van de zon, die mij weleer verlichtte,
En die wel eertijds placht vreugde in mijn ziel te stichten,
Leef ik nu vol verdriet:
Wat; leef ik? Neen, ‘k leef niet,...

Sonnet

poezie
2,1 met 22 stemmen 2.905
Laas! Zal mijn onluk dan zijn wreedheid nimmer staken?
Zal dan mijn smart, dus lang gerezen in de top,
Nooit dalen? Zal mijn ramp dan nimmermeer houden op?
Maar steeds volharden in op mij zijn haat te braken?...

Voor-val

poezie
4,7 met 3 stemmen 358
De goede Amyntas zat laatst bij zijn Clorimene,
Geheel verrukt van ziel en zin,
En puur als spraakloos door zijn min,
Sloeg hij geen taal, dan door zijn stenen. ...

Aan Klorimene

poezie
Toen ik u lestmaal, by de leliën en rozen
Zo helder pronken zag, en met zo purpren bloos,
Zo dacht mij, dat uit spijt de roos verbleekte in 't blozen,
En dat meteen uit schaamt' de lelie wierd een roos....

Sonnet op een pijp, die ik niet aan kon houwen

poezie
O gouden zon! wiens licht noch nooit is uit gegaan,
Maar die gedurig brandt bij ons, of d'antipoden;
Gij, die geen zwavelstok noch vuurslag hebt van noden,
Om (of gij wierd gedoofd) u weer in brand te slaan:...

Grafschrift

poezie
3,0 met 2 stemmen 498
Van Mr. F.
Van Mr. F. ligt 't lichaam in dees kas;
Die veel van rook en damptuig heeft geschreven.
Die steeds met rook geleek 's mensen leven,...

Anders

poezie
3,5 met 6 stemmen 1.471
Ik ben de plaats die 't rif van Mr. Fok begrijp,
Die in de rook zijn leven zag verzwinden:
Wat meent gij lezer, dat gij in dat graf zult vinden?
Niet als wat as van een schoon uitgeblazen pijp....

Spes mea fumus est *

poezie
3,8 met 6 stemmen 811
Wijl ik dus zit en smook een pijpje aan de haard
Met een bedrukt gelaat en d'ogen naar de aard',
d'Een elboog onder 't hoofd, zoekt mijn gedacht de reden,
Waarom 't geval mij plaagt met zo veel straffigheden....

Gedachten

poezie
2,0 met 8 stemmen 1.504
Hoe onstandvastig is 't heelal,
Met al het gene dat daar in is?
Steeds draait 't geluk en 't ongeval,
Vermits geen staat zo in 't begin is,...

Op Jan

poezie
2,4 met 13 stemmen 1.681
Is liefde dronkenschap, zo ben ik altijd zat;
Schreef Jan lest op een lei.
Maar Joris schreef er bij,
De Liefde hoeft hier niet, 't is waar behalve dat....

Klinkdicht

poezie
2,0 met 8 stemmen 2.031
Te denken dat in 't eind mijn staat eens zal verkeren
En dat ik eindelijk eens zal gelukkig zijn,
Te hopen dat in 't eind een heldre zonneschijn
De nacht van mijn verdriet eens uit mijn ziel zal weren....

GEDACHTEN OVER T ONBESTENDIG GELUK

poezie
2,3 met 6 stemmen 1.340
Hoe wonderlijk verkeert des werelds vreugd?
't Zoet wordt gevolgd van bittere ongeneugd,
En geen geluk, hoe zeer 't de ziel verheugt,
Of 't gans ijdel....

Jobs ellende

poezie
3,0 met 22 stemmen 1.739
De duivel sloeg met felle slagen
De vrome Job, aan ziel en lijf;
En had hem al zijn goed ontdragen:
Maar tot de zwaarste van zijn plagen,...

Aan Klorimene

poezie
2,8 met 10 stemmen 1.646
Toen u mijn zuchten steeds mijn liefde kwamen melden,
Die ik herkomstig zwoer uit uw volmaakt gezicht;
Toen ik geen godheid had dan u en 't minnewicht,
Die ik tot Afgoôn van mijn ziel en zinnen stelde....