inloggen

biografie: Willem de Merode

1887 - 1939

[Spijk 1887- Eerbeek 1939]

De Mérode was de dichtersnaam van Willem Eduard Keuning, naar de balletdanseres Cléo de Mérode. De literaire handboeken noemen hem de belangrijkste Nederlandse protestants-christelijke dichter uit de tijd tussen de beide wereldoorlogen.

Hij was onderwijzer te Oude Pekela en te Uithuizermeeden, waar hij les gaf aan de gereformeerde school van 1907 tot 1924. In 1924 werd hij veroordeeld tot acht maanden gevangenisstraf wegens te intieme contacten met jongeren. Hij weigerde een openbare schuldbekentenis en verloor voor drie jaar zijn onderwijzersbevoegdheid. Willem de Mérode trok zich terug in eenzaamheid om zijn trauma te verwerken. Zijn dichterschap hield echter stand en na heel wat moeilijkheden lukte het hem een bescheiden bestaan als schrijver op te bouwen. Het conflict tussen godsdienst en seksualiteit beïnvloedde zijn werk in sterke mate. In zijn latere werk is ook de mystiek een van zijn thema's. Hij schreef ca. 2300 gedichten waarvan de helft tijdens zijn leven gebundeld werd in 24 bundels. Hij was medewerker van diverse literaire tijdschriften. 

Werk:

Gestalten en stemmingen (1915)
Aanroepingen (1917)
De overgave (1919)
Het heilig licht (1922)
Het kostbaar bloed (1922)
Kwatrijnen (1923)
Ganymedes (1924)
De rozenhof (1925)
De donkere bloei (1926)
Claghen (1927)
De verloren zoon (1928)
De lichtstreep (1929)
De steile tocht (1930)
Laudate dominum (1931)
Langs den Heirweg (1932)
Chineesche gedichten (1933)
De stille tuin (1933)
Doodenboek (1934)
Kruissonnetten (1934)
Kringloop (1936)
De Levensgift (1938)
Kaleidoscoop (1938)
Hunkering en heimwee (1939)

Uitgaven:

De wilde wingerd 1911/1936 (1936)
Gedichten (1952-1953)
Gedichten (1963)

Inzendingen van deze schrijver

161 resultaten.

Gij wordt geboren

poëzie
4,1 met 14 stemmen 1.412
Gij wordt geboren: het bekommert geen. Gij sterft verloren: het bekommert geen. Het golven van de grote oceaan Breekt niet door 't zinken van een kiezelsteen.

Wij hebben onze ziel niet laten vangen

poëzie
4,0 met 8 stemmen 1.250
Wij hebben onze ziel niet laten vangen In 't net van vrees en onderdrukt verlangen. Als rozen bloeiend uit uw welig bloed Kuste ik uw warme lippen en uw wangen.

Verlangen

poëzie
3,8 met 8 stemmen 2.643
Ik heb zo lang op u gewacht En nergens heil of heul gevonden. Ergens lachte het zoet en zacht…. Ach, zonder u is alles zonde. Ergens lachte het zoet en zacht… Ik weet wel, dat ik blij zijn konde, Als ik niet stadig u gedacht, Ach, zonder u is alles zonde. Had mijn verlangen...

Het meisje

poëzie
3,0 met 16 stemmen 3.962
Egyptische grafschildering Zij is een nauw ontloken lotos, Maar veel hulplozer en droever. Zij is als een smalle boot, los Van de nog nabije oever. Zij is niets dan een kleine leegte In dit boordevol heelal, Want zij smachtte, maar verzweeg te Zeggen, wat haar vullen zal.

Wachten

poëzie
3,0 met 15 stemmen 1.452
Nu komt het donker met zijn zoet Berouw en met zijn week verdriet. Nu stijgt verlangens lauwe vloed Ter lippen... en gij zijt er niet. Gij zijt hier niet... ik luister stil Naar 't suien van de wind der nacht, Die stadig uit het duister wil Verschijnen... waar ik op u wacht. Maar 't...

JONATHAN

poëzie
4,6 met 9 stemmen 740
Zijn kleren had hij niet alleen geruild en kostbaar wapentuig, maar ook zijn leven. Hij had zijn wijsheid en zijn kracht gegeven en wat in harts verholen diepten schuilt. Voor simpele eenvoud, sterke aanhanklijkheên, bood hij het de gebronsde jonge herder. Die nam, en streed, en slingerde...

PASSING FLIRTATION

poëzie
3,6 met 13 stemmen 2.682
Kom nu, kom nu, De tijd is vol. Daar zal geen uur meer komen, Dat van de bloei van dag en nacht Late avond zulk een gave pracht Heeft saamgenomen. Nu, in dit schaduwloze licht, Laat uw gezicht Glimlachend naar mij neigen. En glanzend zullen overweer Mijn ogen naar uw ogen teer, Uw ogen...

Wachten

poëzie
3,9 met 12 stemmen 1.704
Viel er een kleine regen in de nacht? Een kraalgordijn heeft even zich bewogen, Ik luister, en ik houd mijn adem in. Ik stond voor een verlicht papieren venster. Mijn nagel gleed langs het doorschenen vlies, En daadlijk viel een grote duisternis. Het kraalgordijn heeft even zich...

Het verdriet

poëzie
3,5 met 8 stemmen 1.849
Ik heb gewerkt, ik heb geleden, Ik heb geworsteld met 't verdriet, Ik heb gebogen als het riet, en soms heb ik 't met laffe vlucht gemeden. Nu stelt 't zich ondoordringbaar voor mijn staren Als van de nacht het nevelig begin. Maar als een lichtende lantaren Hef ik U op en volg U 't ...

De veroordeelde

poëzie
3,6 met 5 stemmen 1.311
Ik zit in een subliem vertrek, Geraffineerd verzorgd, alleen. Mijn ruwe stoppelbaard verdween En uitgeschoren is mijn nek. ‘k Had een diner met koffie na, Uitstekend was de sigaret. Maar toch iets bitters heeft de pret Nu ‘k spoedig uit dit leven ga. Het nieuwe hemd prikt mij en...

MOEDER

poëzie
2,7 met 12 stemmen 3.517
(de teruggekeerde peinst:) Het hart van Moeder kan ons nooit ontsterven, Want ’t is ontfermend als Gods grote hart. Hóe men haar liefde wonde en treitrend tart, Ze ontvangt vergevend na het woeste zwerven. En geen verwijten, want het vuns bederven Van ziel en ogen is opeens...

Pinksteren

poëzie
3,1 met 10 stemmen 2.335
O Geest, toen Gij ternederkwaamt En voor hun oog gestalte naamt, Doorzonk de hemel ademloos Een stille witte vlammenhoos. Boven hun lichaams donkre zuil Verscheen een zacht bewogen tuil Van licht, en glinsterende gleed Het neder langs hun schamel kleed. Hun mengelmoes van woorden...

De zwijgzamen geldt dit geheim gefluister

poëzie
3,2 met 4 stemmen 1.601
De zwijgzamen geldt dit geheim gefluister: God schiep de mens als leemklomp zonder luister. Hij toefde een ogenblik in dit aards leen, Beet in een vrucht, en dook weer in het duister.

ZIEKTE-VERZEN

poëzie
2,8 met 17 stemmen 3.987
III-1 Voor Okke Hij zat gemaklijk op de rand van 't bed, En sprak van school en leuke jongensspelen, En hoe de vreemde talen hem vervelen, En van de vrije Zaterdagse pret. Ik luisterde gelukkig, want het was Of 't leven aan mijn leger kwinkeleerde. Kwellende koorts, die mij...

BRUSSEL

poëzie
2,6 met 5 stemmen 990
Grote Markt Gul en kunstzinnig is het volk geweest, Statig van bouw en prachtig blauw van ogen, Die gretig-wijd het gouden zonlicht zogen, Geestig van zin en zinnelijk van geest Hun huizen zijn als vrouwen op een feest, Voornaam en moe, iets tot elkaar gebogen, Met rag van kanten...

De grootvader

poëzie
4,4 met 9 stemmen 1.575
De laatste levensglans lag over hem In afscheidnemen en ontzeggen moeten Van kleine vreugden, die het leven zoeten, En iets gebrokens in gebaar en stem. Hij liep behoedzaam, en de wandelstok Werd losgehouden, of hij nog niet steunde, Maar als hij statig in de tuinstoel leunde, Trilden zijn...

De jonge Zeeuw

poëzie
3,9 met 8 stemmen 1.726
Hij is een boer, maar hij is mooi. In al zijn jeugdige ouderwetsheid Is er geen zweem van vaag- of fletsheid, Want alles is van ’t best allooi: Het zwarte pak, de zwarte hoed, Zijn gouden haar en gouden knopen, ’t Bestikte hemdsboord omhooggekropen, Staat alles fleurig en is...

Erkenning

poëzie
2,7 met 15 stemmen 1.643
Er is geen leed, er zijn geen tranen meer. 't Is al door Uwe liefdebrand verslonden.. De dood is als een schaûw voor u verzwonden. Wij zien slechts licht, wij zien alleen de Heer!

Hoe stralend zijn de rozen weer herboren!

poëzie
2,9 met 8 stemmen 1.744
Hoe stralend zijn de rozen weer herboren! Hoe vaak werd ons hun zoet geheim onthuld. Gij hebt zo vaak gelachen en geduld Dat ik in uw beminnen ging verloren, En dieper is mijn liefde dan tevoren, Want gij zijt dood, en ik ben van rouw vervuld. Maar dit is troost, wat is geweest, Kan niet...

De krankzinnige

poëzie
3,0 met 9 stemmen 1.434
Zij zeggen, dat ik zo verstandig praat, En dat geen trek in mijn gelaat Verraadt dat ik krankzinnig ben; Dat ik wel gek, maar zeer zachtzinnig ben. Maar of mijn zinnen krank zijn, Mijn geest kan toch wel blank zijn En met wijsheid verzaad? Ik ben als een granaat, Die dagenlang kan...

De moordenaar

poëzie
3,8 met 26 stemmen 2.827
Toen hij gedaan had wat hij wou, Begon er in hem een bedroeven Of hij moest wenen bij een groeve En nooit meer vrolijk wezen zou. Vlak naast hem was de vette vrouw, Nog naakt, zich wassend, of de schande Met ’t zeepsop droop van hare handen. Haar ogen waren hard en grauw. En...

Berouw

poëzie
3,2 met 9 stemmen 1.540
In de schemer het angstige luistren Naar de wind die waait om de huizen. Van de wilgen stuiven de pluizen, Wit in de regen van 't duister. Ver weg het bedwelmend bruisen Van de zee: haar vage geluiden Eentonig, versmelt met het ruisen Van het bloed, zo warm en duister. In het duisteren...

O God, bewaar mij voor der zonde vloek

poëzie
3,7 met 7 stemmen 1.454
O God, bewaar mij voor der zonde vloek, En schrijf mij niet in 't somber dodenboek: Is in het blanke pergament des levens Niet ergens, achterin, een open hoek?

Calvijn

poëzie
3,7 met 6 stemmen 1.373
Hij met de doodskop en fanatisch boos Van baard en ogen, kon geluk ontberen. Waarom de Souvereiniteit des Heeren Juist hem tot feilloos treffend wapen koos? Hij wierp zich ziende in het grondeloos Diep van Zijn eeuwige genaverbonden; ...

SNEEUWDAG

poëzie
3,5 met 6 stemmen 1.451
Is dit Gods nieuw wereld? Pijnend licht Liggen de velden voor mijn zwak gezicht. Mijn hoofd is duizel-ijl, zo kort genezen Van aardes zware druk, doods kille vrezen. En overal is horeloos bewegen. Gestalten waden stil de blankheid tegen Der vijvers, in hun kristallen vreê, Als Gods...

God, laat Gij dit verwonden ongewroken?

poëzie
2,7 met 14 stemmen 1.550
God, laat Gij dit verwonden ongewroken? Ai zie, hoe mij de zonde heeft gestoken. Waarom te klagen? wordt de zoetste peer Niet 't eerst door de venijnge wesp geroken?

De luiken

poëzie
4,6 met 7 stemmen 1.288
Om hitte en onrust uit te sluiten, Doen wij de zware luiken dicht. Nu dringt uit het rumoerig buiten Alleen de klaarheid van het licht, Want zie, de harten zijn nog open, En zon komt helder ingezeefd En toont, van blanke glans omdropen, Al wat er binnen staat en leeft. Heer, doe de...

De witte kater

poëzie
3,4 met 7 stemmen 1.293
Hij ligt graag op de leuning van mijn stoel, Een warme sneeuwbal, die zich kan ontwinden En naar het lege tasten als een blinde, En golven met zijn rug of een gevoel Zich uit wil leven tot een melodie, Achteloos in de stille lucht geschreven. Dan zit hij star, uit wit metaal gedreven, En...

Kwatrijn

poëzie
3,3 met 7 stemmen 2.706
In vrome afschuw ben 'k door hen versmaad. 'k Zou , meelij smekend, knielen op de straat, Maar mijn verachting spuw ik voor de voeten Der huichelaren in hun plechtgewaad.

PAASMORGEN

poëzie
3,5 met 17 stemmen 3.001
Hij was het graf al uitgegaan Vóór ik Zijn dood bezoeken kon. Een zwarte leegte in de zon Gaapt de spelonk mij aan. O wát ik hoopte in mijn verdriet, Hij kwam mijn ongeduld nog vóór. Maar, Die ik door de dood verloor Vind ik ook levend niet. De olijven met de lichte...
Meer van deze schrijver...