metamorfose
netgedicht
als een rups kroop ik traag voort
door pijn dag en nacht gestoord
kronkelde me in allerlei bochten
heb me zo door het leven gevochten
steeds verder ben ik weg gegleden
tot er niets meer was in het heden
ik was mijzelf volledig kwijtgeraakt
heb door uitputting de strijd gestaakt
mijn oude huid die past me niet meer
juist daarom doet het overal…
