Al diezelfde blikken op de weg
die me met dezelfde ogen aankijken
ik huiver slechts
alles is van glas
schud wat leven in het stilstaande
betraande zilveren, behoud je
speel buiten als het windekind
in de frisheid van je ogen het kleine het gave
wonderlijke en spontane sprankel je vrij
met het schuwe diertje in mij
de vogels vliegen…