Lachend brachten ze haar aan land
waar ze tragisch stierf, op het strand.
’t Volk stond nog beteuterd te kijken
toen van achter de dijken
woest een zeemeerman
met een vervloeking kwam:
Schouwe, Schouwe, Het zal u berouwe
dat ge geroofd hebt mijne vrouwe!
Westenschouwe zal vergaan,
alleen de toren blijft er staan!…
Maar hou je stil, dat zal haar wel berouwen,
Laat ze gerust met heel de buurt gaan sjouwen,
't Was niks voor jou, jij mot 'n ander wijf,
Jij mot er een met voortgang in haar lijf,
Zoals Marie, je weet wel, met die tanden,
Daar zul Je heel wat beter mee belanden,
Die mag jou graag, dat weet ik al 'n tijd,
Als ze maar durfde had ze 't jou gezeid…
Ken jij iemand die jou altijd zou vergeven wanneer jij met berouw tot hem bidt?
Ken je iemand die zich heeft laten geselen
omwille van jouw mogelijkheid tot het hebben van een eeuwig leven?
Ken je iemand die zijn liefde voor jou NOOIT zou opgeven?
Ken jij iemand die dit voor jou gedaan heeft zodat jij voor je zonden kan worden vergeven?…
och, wat zou ’t je berouwen!
Dan toonde ik je snapsters en snoepsters gewis bij de vleet,
Die ’t elfuurtje bij buurvrouw gaan pakken, zo ’t heet;
En degeen die maar leven om opschik te kopen —
Met natte vinger kon ik ze, als ik wilde, belopen;
Jelui bent ook al lieverdjes, je hebt al te veel praats!…
Dan een "dit" en dán een "datje"
Altijd was het voor zijn vrouw
En altijd als hij terugkwam,
Had vriend Piggelmee berouw.
77.
Eéns, het was zoo koud dien morgen,
Moest onze arme Piggelmee,
Hij wou juist wat langer slapen,
Toch naar 't vischje, toch naar zee.
78.…