Hartenkreten over emoties

Waar de ziel zwemt als een vrije boot van hier, geen brief. Enkel de golven en het gezang van een bulderende wind. Geen troost, geen lichtpunt slechts een nachtenlang mat aanwaaien van deemstering die eindelijk op één plaats hoop schenkt achter donker water stijgt geleidelijk strand rijpt langzaam een…

Zomaar stuurloos ’t spoor bijster zonder masker de richting kwijt waar ligt mijn passie de kracht van mijn bestaan lief zie je dat het beste nog moet komen zonder jou zal het nooit wat zijn laat het licht maar aan om te vinden wat ik heb verloren morgen is het beter dan het gisteren was…

Plots verandert mijn leven Ingrijpend en onbedoeld Als teder strelend vlinderzacht Er nieuw leven in mij woelt Soms blijft er liefde achter Is nooit meer uit te wissen Te laat en onontkoombaar Om nog anders te beslissen Soms barst ik uit in tranen Emoties lijken over de top Gedachten zo in en in triest Kosten dan bijna mijn kop Soms…

zo welgevallig zo teder lijk je vandaag narcis in een schaal een glimlach op de tafel een lust je te bekijken…

Je droeg me negen maanden met liefde onder je hart pijnlijk was mijn geboorte bevrijdend mijn huilende start Je voedde me op als een kind die van haar jeugd genoot gaf me bijna alles wat ik vroeg terwijl je mij de slechte dingen verbood Je leerde me lief te hebben en hebt me respect bijgebracht zat vaak aan mijn ziekbed ook in de donkerste…

Ouderwetse klok, jij loopt nog steeds De meester van de tijd, een getuige van het leven Mijn oude, beste vriend, jij volgt mij altijd Ga verder met mij mee, jij kent heel mijn verleden Toen zij bij mij wegging, zag ik niets meer De kleuren vielen weg, het leven had geen klanken Behalve van "tik - tak", alleen "tik - tak" niets meer Bedankt…

Ik zie de hoge golven vanaf de waterkant, snuif de zilte zeelucht op, en vlij me in het zand. Blik op oneindig, eindeloze zee, de wind met harde vlagen, neemt mijn gedachte mee. Minuten worden uren, van elke gedachte ontdaan, hoofd leeg gemaakt, ik kan er weer tegen aan...…

stilte in een schrijn een kerkhof rond de toren versgekalkte muur hagelwit omringd door dakpanrood…

Madeliefjes in hoog gras En de zomer is nu in zicht Leven onder zonnestralen Zorgeloos en warm verlicht Mijn hart zwanger van liefde Glanzend mijn rode krullen Ogen die helder sprankelen Nieuw leven doen onthullen Geluk is zo zeldzaam mooi Als een vlinder van fluweel Zwevende vleugels zo teer Breekbaar als stokjes kaneel Dromen kleuren…

hoor je de rietfluit palmen wuiven in de wind je ogen glanzen ibissen etaleren elegantie op het gras…

Onbeschrijfelijk was de schok Toen de assistente mij vertelde Dat ik overduidelijk zwanger was Toen ze tussen de middag belde Mijn handen begonnen te trillen Dit kon mij toch niet overkomen Zwanger al vier maanden lang De nachtmerrie van mijn dromen Een kindje diep in mij geworteld Dat ik ooit nog zwanger kon raken Ik ben al jaren geen…

Zo wazig een oog kan zijn Één blik traant zorgeloos onafgebroken Zo zwart de wereld in mijn ogen Dat ik steeds verder in het donker kwijn Zo helder blijkt het 'niets' op te staan Verder en verder zweef ik door een leegte Zo blind deze passieve engte Zo zorgeloos die traan…

een man een eikeltje lang zijn lichaam was zeer depressief zijn lichaam schreeuwde stop met klussen je deed het al veel te lang maar gedreven door de leuze “arbeit macht frei” zeiden zijn ouders gesteund door de plaatselijke arts meer werken dat moet je doen ze dreven hem verder daar waar mensen die vermoeid en verslagen…

Cirkel des tijds Verdriet Pijn Eindeloosheid Mist Kou Verscheurend Een wazige blik Onscherp is ook mooi Maar niet voor iedereen Waarom toch die drang, perfect te moeten zijn. Vooral het gevoel het niet te zijn Wat een ongelooflijke pijn Perfect voor wie Niet in woorden uitgesproken Maar meegegeven door de tijd Vanuit een…

Schaam je gelogen zinnen in dieprood Beeldvorming van jouw hallucinatie Draag mijn dromen naar niemandsland Wees stil ontzie je verzegelde lippen Kijk niet in je verblindende tweestrijd Verzwijg mijn bestaan diep in je ziel Schop de schenen van machteloosheid Mijn pijn grenzeloos gelijk aan liefde Dool maar door de paden van je daden…

Pleisters van mijn hart Wonden zijn nu gedicht Het bloeden is gestopt Van liefdespijn verlicht Zon op mijn rode haren Strelend over mijn huid Parfum geurt mijn zinnen Ik lach mijn verleden uit Voel weer en wentel me In golven vol tederheid Mooie dromen ontwaken Overwonnen is de strijd Ogen kijken naar binnen Zien een ziel vol met…

Ogen sluiten... ver van hier ergens in dat niemandsland jou ontmoeten vlees en bloed en in geest reik jij je hand. Samen gaan op vreemde wegen aarzelend en op de tast veel vertrouwen veel herkenning koesterend hou ik je vast.…

fonteinen rijgen de nacht aan elkaar tuinen neigen uren verglijden palmen wuiven dadels rijpen ogen beklijven nu stilte wijden aardig luisteren het water horen welgevallig zijn niet slapen gaan tussen sterren staan de maan inlijven elkaar omarmen onsterfelijk blijven…

niet alle tederheid die je zocht heb je gevonden het park ligt in de uithoek van de winter op de helling gras schuiven bont krokussen naar boven de prunus aarzelt om te bloeien groen wordt in twee koppels jonge duiven tasten naar de min…

nog koeler dan het vensterglas klaarder dan het lopend water vang ik het bevend licht vanochtend in een vergezicht…

Als de zon begint te schijnen En de tranen verdwijnen Blijven jij en ik nog even staan Schuilen voor de pijn Die ook wel over zal gaan Op een nieuwe dag, misschien morgen Een dag zonder pijn, zonder zorgen Een dag vol liefde tussen ons twee Want als jij begint te lopen Loop ik met je mee Naar de sterren en er voorbij Ja ik blijf bij jou,…

laatst schreef ik over overspel kreeg veel reacties, allerlei dat het leeft dat wist ik wel ik zet ze even op een rij ‘ik ben er absoluut tegen niet zo’n beetje, faliekant zal het nimmer overwegen het is gewoonweg te riskant’ ‘volstrekt geloof in altijd trouw zekerheden willen geven hecht verbond als man en vrouw een maatje voor het leven…

Lange tijd heb ik haar niet gezien Nu nog een reis van een uur of acht Dan ben ik eindelijk weer bij haar Mijn droomvrouw die op me wacht Mijn werkdag is eindelijk om Ben direct in de auto gestegen Achthonderd kilometer te gaan Vanaf de Duitse grens bij Nijmegen Uren gepaard met opzwevende muziek Een pakje sigaretten, blikjes energy-drink…

ik laat me draven door de dag gedreven door een woord, een lach stuiterend struikelend ga ik soms overstag luistrend fluitend door de dag ontroerd nimmer beroerd soms ontroerd door een blote bast een bolster bruin bleek of oranje dan breek ik weer een garnaal zijn leven over mij laven vol genot…

vierkante waarheden geloof ik niet meer zachtjes trek ik nu maar aan het leven want aan scheuren hebben we niets aanschouw ze en trek uw conclusies in sluipregens duelleren mensen in ragfijne intriges achter schermen wroetend om plaatsjes te veroveren in historie het zijn echt geen indianenverhalen het charisma van deze…

Er lag een toverachtige trilling in de lucht, kort en krachtig en heel even, het ging door mij heen als met een diepe zucht, iemand die mij mijn levensadem had gegeven en dan ook nog wakker had gekust, Zo kwam ik uit mijn mooie dromen, en was nog zo buiten zinnen, deed mijn raam wijd open, en de lieve lente sprong naar binnen.…

Ik zag opeens met andere ogen een foto in zwart/wit en zag haar ogen stralen echt een dametje met pit Haar bloemetjesschort kwam tot leven en ogen straalden groen voor mij was het opeens een kleurenfoto geworden en 'k wist wat ik ermee moest doen Ik heb een heel mooi lijstje uitgezocht plaatste de foto achter het glas mijn moeder op…

Ik ging door zware stormen Om bij jou aan te kunnen komen Dwong me in de moeilijkste vormen Voor de liefde van mijn dromen Ik ging zo ver als ik kon Wilde je eindeloos gelukkig maken Schoot mijn passie per kanon Om jouw hart vol te raken Je hebt mijn liefde opgedoekt Gewoon omdat de jouwe op was Hebt onze toekomstdromen afgeboekt En uitgekeerd…

Sneeuw dwarrelt in duizenden vlokjes Het is zo eenzaam in mij oneindig stil Miljoenen tranen bevriezen mijn ogen Leegte als nooit tevoren zo pijnlijk kil Mijn gedachten die maar blijven malen Oprechtheid het enige wat ik kon geven Nu gedoemd in een web vol onwaarheden Een wereld waar ik zelfs niet in kan leven Mijn geweten net zo zuiver…

Hoe lang kan ik nog dagen tellen die zitten in een week hoeveel uren ben ik kwijtgeraakt volslagen van m'n stuk gebracht en zo vreselijk van streek Hoe vaak zie ik de zon nog schijnen die lacht en tegen me zegt geniet maar van mijn stralen want alles komt wel goed terecht Hoe vaak en hoeveel vragen nog liggen er voor mij in het verschiet…