75921 resultaten.
Nooit geknakt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
466 ik heb haar
zien groeien
op de kale rots
altijd winderig
in armetierig licht
met nauwelijks zon
waar anderen
wiegden schichtte
bliksem in donderslag
zag hoe fier
zij bloeide terwijl
toch alles tegen zat
zij is nooit geknakt
tegenslagen kleurden
haar karakter strak
zij heeft vrucht
gegeven om haar
kracht door te laten leven…
Mijn lieve nimf
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
638 volg je mijn
lieve nimf in volle
overgave omdat vleugels
onze zielen zullen dragen
in een paradijselijke
atmosfeer die enkel
liefde kan ademen met
god in schepping nabij…
Het wolkje schaduw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 was het verwarring
die ik in je ogen zag
licht contrasterend
met je open lach
het wolkje schaduw
dat je blik verwijdde
tot voorbij de horizon
gaf jou wat schrik
een eerst besef
dat liefde ook
seizoenen kent en
niet alleen aan lente went
in perspectief vergroten
hebben we van samen
zomerslang genoten en nu
de eerste oogst misschien…
Ogen straalden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
509 nog weet ik
de lantaarn met
zijn schemergeel licht
dat langzaam
omlaag dwarrelde
in vlaagjes mist
onze stemmen
dempten tot
een lief gefluister
waarin warme
genegenheid kon
groeien in halfduister
ogen straalden in
een heldere avondlach
toen je zei ja je mag…
Hemelse zaken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
532 ik kan het niet laten
nog droom ik alles dicht in
mijn chaotisch leven vol gaten
dwaal in de realiteit
zoek naar hemelse zaken op
een aarde waar onkruid gedijt
kan de vleugels van
engelen raken maar het
klapperen is geen paradijs
als zij ontvouwen kijk ik
vol vertrouwen naar hun
gracieuze vlucht zonder lucht
ja ik wil mee maar…
Zacht sponnen tonen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
528 er klonk steeds muziek
als onze blikken kruisten
maar de vonk sprong nog niet
zacht sponnen tonen
patronen tot een melodie
alleen woorden wilden niet komen
stilte heeft ons
alles van liefde geleerd in
gezamenlijke toekomstdromen
helaas is die realiteit nog niet
onze werkelijkheid maar het lied
zingt al een paradijselijk perspectief…
Over dat
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
473 je streelde
met een bijna
achteloos gebaar
mijn wang
terwijl jij
in zinnenlange
monologen tegen
de wereld sprak
je mening gaf
over van alles
en natuurlijk
over dat
jouw visie
warm belichtend
hopend op
mijn zwichten
nooit raak
jij uitgepraat
over de liefde
van een kant
maar die strelende
hand heeft mij toch
de das…
Een boodschap
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
564 ik heb een boodschap
toch voel ik mij
nog geen profeet
er zijn volgelingen
die mijn geschriften lezen
mensen genezen kan ik niet
ben ook geen ster
of een bekend persoon
middelmaat en heel gewoon
ik schrijf niet om
mensen te bekeren maar wel
om hen iets belangrijks te leren
hebben en nog meer bezitten
zijn geen drijfveren tot leven…
In samen slapen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
513 ik volgde de
lijnen die langzaam
in je hand verschijnen
kende hun naam wist
waarvoor ze staan en toch
kon ik hun loop niet rijmen
voelde warme energie
onder je huid waar al
het zachte leven klopte
jouw reageren was
geen verweren maar een
zoeken naar totaal contact
ik wist dat jij er was
met heel je wezen en
kon mij zorgeloos…
Oeverloos laveren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
462 ik wil langer schemeren
om het dubbele in ons
bestaan intenser te beleven
de speels vrolijke kanten
het lieflijk dansante
in het jeugdig bewegen
in schaduwen bijeengeraapt
de desolate wanhoop zonder
uitweg en het ten einde raad
wij blijven bij de grenzen weg
in oeverloos laveren maar zoeken
beide zijden op in steeds proberen
zo juichen…
Licht schoorvoetend
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
499 in jouw verschijnen
lijken alle grenzen
ogenblikkelijk te verdwijnen
licht schoorvoetend
kom je op in een teder
en terughoudend bewegen
ineens gooi jij je los
straalt een openheid
in je diepste emoties gevend
daar waar nog
jouw vitaliteit naar
de eigen schulp verwijst
bespeel jij de wereld
met een mystieke blik
in je hemels gezicht…
Echt tegenlicht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
571 ik heb je ooit
ondergedompeld in liefde
maar waar ben jij nu gebleven
in kleine speldenprikken
scherp rakende woorden
jouw tegengas dat mij deed leven
we hebben rotsen verkend
handen tot bloedens toe
opengehaald voor het mooiste zicht
maar altijd wist jij
toch nog een betere plaats
gezien vanuit echt tegenlicht
in een toegevend…
Los van papier
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
537 tekening
die nergens op leek
tot de strepen
begonnen te dansen
los van papier
lichtten zij op in plezier
ik riep nog
kom kijken maar
niemand liet iets
van interesse blijken
ik heb hem
op de muur geplakt
het stilleven van strepen
is verder rustig gebleven
en toch als
ik passeer dan
dansen ze weer een
stukje van mijn echte leven…
Sta even stil
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
753 Sta even stil
bij het verdriet dat er was
de verliezen en de pijn
laat het zijn
Sta even stil
bij alle liefde en geluk
groots of juist heel klein
laat het zijn
Sta even stil
bij wat nog zal komen
de wensen, de dromen
Laat het even zijn
laat het leven zijn…
De engelen onder ons
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
541 waar zijn
de geesten die meerdere
werelden kunnen dragen
handen die
buiten het circuit ook
andere zorgen lichter maken
open blikken
die de liefste snaren
kunnen beroeren van ieder hart
weet dat
hun melodieën
samen spelend helend zijn
wie zijn de engelen
onder ons we kennen ze maar
hebben hen nooit echt doorgrond…
De uitnodiging
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 in al jouw gebaren
zie ik de uitnodiging
van samen ervaren
een stille wenk
de schalkse lach
ik weet dat jij op me wacht
vaak al eerder
in ogencontact
zag ik dat jij aan mij dacht
dan sprankel je
een speelse uitbundigheid
wil alle liefde aan mij kwijt
in het vlinderen van
geur naar de kleur van zon
nooit kijken wij een keertje…
Een volmaakt samen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
520 het was de man
met de donkere ogen
waar jij voor viel
hij sprak en zong
over liefde en geloven
raakte jou tot diep in je ziel
zijn innemende lach
nam je mee naar
verre bossen en golvende zee
in zijn verhalen
kon je verdwalen maar
zonder enige angst ging je mee
bij het vlammende vuur
speelde hij zacht het warm
verlangen van het…
Dansten eenheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
505 jij raakte me
ik haakte in
volgde de lijnen
van jouw patronen
in stromen die
door hormonen
werden bepaald
verstrengelden
zachtjes de vingers
smolten in
elkaars armen
dansten eenheid
op de melodie
van eigen muziek
proefden stilte
na het uitbundig
moment van
onze liefde
voelden het
nieuwe leven
zo diep gewenst…
Melodie van samenzijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
547 ik nam je mee
koesterde het sprankje
ondeugd in je lach
zag je vingers woelen
door het piekig haar
dat helemaal trendy was
jij sprak en
ik vergat alles wat
ik jou te zeggen had
luisterde als betoverd
naar het sprookje
van je intrigerend gezicht
zag werelden
dromen in je ogen
door romantiek belicht
wij hoorden
liefelijke stilte…
Een tikkeltje bravoure
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
494 het gelige licht
viel op je gezicht
waarin ogen sprankelden
sluik haar
verwaaide naar een kant
gerestyled door je hand
je lachte met
een tikkeltje bravoure
in jeugdig nonchalant
je stem had
het vrolijke timbre
met een zacht warme klank
je twijfelde in haast
aarzelde keek achterom
rechtte je rug en was weg
jouw verschijning…
Nog schaduwde ik
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
523 je lach
speelde ondeugend
met alles wat ik had
voorzichtig haalde
jij mijn verborgen
woorden naar boven
belichtte en kleurde
sprak ze warm uit in
een liefdevol omarmen
nog schaduwde ik
gênante verlegenheid
verbaasd over zo open zijn
in jouw vrijheid
eigende ik de stukjes leven
die ik eigenlijk had vergeten
waarvan ik dacht…
In liefde gemanteld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
526 heerlijk
als je ogen
weer lachen
de taal
spreken van
humor en kracht
warmte
straalt van je af in
koesterend ontvangen
emoties
raken geladen
de zachte pijn
van vele
scherpe kantjes
in het samenzijn
helend is je kus die
in liefde gemanteld
alles toedekt en sust…
Natter
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
556 In mijn leven is de lente voorbij.
Verwondering maakt plaats voor rust.
Herkenning, van wat het leven te bieden heeft.
Ook de liefde, herkenbaar en verliefdheid
sneller voorbij, dan begonnen als tiener.
De wereld stilstaand, draait nu door.…
Het licht verschiet
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
493 ik ken een aantal
heerlijke karakteristieken van jou
die maken je al meteen een
uiterst begerenswaardige vrouw
de manier waarop jij je
door het leven begeeft
kleurt alles met lente en laat
ieder weer voelen dat die echt leeft
zelfs het licht verschiet als jij
in dialoog iets opmerkelijks ziet
door dit intens samenzijn
ontstaat een…
Surrealistisch de ontlading
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
521 ik heb je gezien
uitzinnig in beminnen
het steeds maar weer
opnieuw willen beginnen
door de spanning van het spel
we schilderden verleden
op doeken die we kleedden
met het prille groen dat
eerste lentebloesems deed
ontluiken in het tedere toen
magisch waren de nachten
die meer uren telden
in het wachten op elkaar
surrealistisch de ontlading…
Goudgerand gedeelte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
492 je ogen
wolken licht
schaduwen wisselen
op je gezicht dat in een
ondefinieerbare stemming is
jij straalt
niet voluit hebt
versluierde momenten
van afwezigheid die
ik niet helemaal begrijp
toch zie ik
de zon doorbreken in
het goudgerand gedeelte
van je nog licht betrokken blik
met klarend blauw in zicht
je lach verheldert
snel…
Licht bewolkt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
501 vandaag lopen de
sporen niet naar
behoren zij wijken
zover wij kunnen kijken
bloemen reiken
hun mooiste kleuren
maar deinzen als
wij ze willen keuren
zelfs het licht
heeft iets onbestendigs
in licht bewolkt schijnen
lijkt blauw te verdwijnen
mijn woorden raken
jouw snaren verkeerd
laten stilte weer dansen
op vermeende dissonanten…
Je artistieke hand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 bloemen
lacht hun kleur wiegt
samen vrijheid op het land
zet de wind naar
je artistieke hand met
adembenemende gebaren
jij daagt uit in
een snaaks toegeven
verschalkt ondeugend de buit
iedere trede op
jouw trap van geluk is
een blijde weg naar de hemel
nog steeds zien wij in
de zon van elkaars blik
het warme licht van onze liefde…
Dan breek ik
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
500 ik weet dat
je handen er zijn
maar mis in pijn
hun strelende vingers
het zachte raken
in onverwacht
kippenvel maken
als ik even niet kijk
ook jouw stem
is vaak bij me
de woorden komen
steeds dichterbij
als zelfs je ogen
gaan spreken
dan breek ik in
mijn liefde voor jou…
Het zijn van tegenpolen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
461 ik voelde zon
maar zag hoe
wind vriezend door
de schaduw gleed
je warme ogen
namen me mee
ik pakte je handen
wist de kou die jij leed
lichaam spreekt
zonder woorden
de taal van samen
in elkaar bekoren
liefde en verdriet
dansen leven in balans
als een lentezon die vriest
in het zijn van tegenpolen…