Alle inzendingen over liefde van mijn leve

75921 resultaten.

Sorteren op:

Nooit geknakt

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 466
ik heb haar zien groeien op de kale rots altijd winderig in armetierig licht met nauwelijks zon waar anderen wiegden schichtte bliksem in donderslag zag hoe fier zij bloeide terwijl toch alles tegen zat zij is nooit geknakt tegenslagen kleurden haar karakter strak zij heeft vrucht gegeven om haar kracht door te laten leven…
wil melker21 oktober 2016Lees meer >

Mijn lieve nimf

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 638
volg je mijn lieve nimf in volle overgave omdat vleugels onze zielen zullen dragen in een paradijselijke atmosfeer die enkel liefde kan ademen met god in schepping nabij…
wil melker24 oktober 2016Lees meer >

Het wolkje schaduw

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 506
was het verwarring die ik in je ogen zag licht contrasterend met je open lach het wolkje schaduw dat je blik verwijdde tot voorbij de horizon gaf jou wat schrik een eerst besef dat liefde ook seizoenen kent en niet alleen aan lente went in perspectief vergroten hebben we van samen zomerslang genoten en nu de eerste oogst misschien…
wil melker25 oktober 2016Lees meer >

Ogen straalden

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 509
nog weet ik de lantaarn met zijn schemergeel licht dat langzaam omlaag dwarrelde in vlaagjes mist onze stemmen dempten tot een lief gefluister waarin warme genegenheid kon groeien in halfduister ogen straalden in een heldere avondlach toen je zei ja je mag…
wil melker31 oktober 2016Lees meer >

Hemelse zaken

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 532
ik kan het niet laten nog droom ik alles dicht in mijn chaotisch leven vol gaten dwaal in de realiteit zoek naar hemelse zaken op een aarde waar onkruid gedijt kan de vleugels van engelen raken maar het klapperen is geen paradijs als zij ontvouwen kijk ik vol vertrouwen naar hun gracieuze vlucht zonder lucht ja ik wil mee maar…
wil melker2 november 2016Lees meer >

Zacht sponnen tonen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 528
er klonk steeds muziek als onze blikken kruisten maar de vonk sprong nog niet zacht sponnen tonen patronen tot een melodie alleen woorden wilden niet komen stilte heeft ons alles van liefde geleerd in gezamenlijke toekomstdromen helaas is die realiteit nog niet onze werkelijkheid maar het lied zingt al een paradijselijk perspectief…
wil melker14 november 2016Lees meer >

Over dat

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
je streelde met een bijna achteloos gebaar mijn wang terwijl jij in zinnenlange monologen tegen de wereld sprak je mening gaf over van alles en natuurlijk over dat jouw visie warm belichtend hopend op mijn zwichten nooit raak jij uitgepraat over de liefde van een kant maar die strelende hand heeft mij toch de das…
wil melker20 november 2016Lees meer >

Een boodschap

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 564
ik heb een boodschap toch voel ik mij nog geen profeet er zijn volgelingen die mijn geschriften lezen mensen genezen kan ik niet ben ook geen ster of een bekend persoon middelmaat en heel gewoon ik schrijf niet om mensen te bekeren maar wel om hen iets belangrijks te leren hebben en nog meer bezitten zijn geen drijfveren tot leven…
wil melker27 november 2016Lees meer >

In samen slapen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 513
ik volgde de lijnen die langzaam in je hand verschijnen kende hun naam wist waarvoor ze staan en toch kon ik hun loop niet rijmen voelde warme energie onder je huid waar al het zachte leven klopte jouw reageren was geen verweren maar een zoeken naar totaal contact ik wist dat jij er was met heel je wezen en kon mij zorgeloos…
wil melker29 november 2016Lees meer >

Oeverloos laveren

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
ik wil langer schemeren om het dubbele in ons bestaan intenser te beleven de speels vrolijke kanten het lieflijk dansante in het jeugdig bewegen in schaduwen bijeengeraapt de desolate wanhoop zonder uitweg en het ten einde raad wij blijven bij de grenzen weg in oeverloos laveren maar zoeken beide zijden op in steeds proberen zo juichen…
wil melker4 december 2016Lees meer >

Licht schoorvoetend

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 499
in jouw verschijnen lijken alle grenzen ogenblikkelijk te verdwijnen licht schoorvoetend kom je op in een teder en terughoudend bewegen ineens gooi jij je los straalt een openheid in je diepste emoties gevend daar waar nog jouw vitaliteit naar de eigen schulp verwijst bespeel jij de wereld met een mystieke blik in je hemels gezicht…
wil melker5 december 2016Lees meer >

Echt tegenlicht

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
ik heb je ooit ondergedompeld in liefde maar waar ben jij nu gebleven in kleine speldenprikken scherp rakende woorden jouw tegengas dat mij deed leven we hebben rotsen verkend handen tot bloedens toe opengehaald voor het mooiste zicht maar altijd wist jij toch nog een betere plaats gezien vanuit echt tegenlicht in een toegevend…
wil melker12 december 2016Lees meer >

Los van papier

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
tekening die nergens op leek tot de strepen begonnen te dansen los van papier lichtten zij op in plezier ik riep nog kom kijken maar niemand liet iets van interesse blijken ik heb hem op de muur geplakt het stilleven van strepen is verder rustig gebleven en toch als ik passeer dan dansen ze weer een stukje van mijn echte leven…
wil melker30 december 2016Lees meer >

Sta even stil

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 753
Sta even stil bij het verdriet dat er was de verliezen en de pijn laat het zijn Sta even stil bij alle liefde en geluk groots of juist heel klein laat het zijn Sta even stil bij wat nog zal komen de wensen, de dromen Laat het even zijn laat het leven zijn…

De engelen onder ons

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 541
waar zijn de geesten die meerdere werelden kunnen dragen handen die buiten het circuit ook andere zorgen lichter maken open blikken die de liefste snaren kunnen beroeren van ieder hart weet dat hun melodieën samen spelend helend zijn wie zijn de engelen onder ons we kennen ze maar hebben hen nooit echt doorgrond…
wil melker7 januari 2017Lees meer >

De uitnodiging

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
in al jouw gebaren zie ik de uitnodiging van samen ervaren een stille wenk de schalkse lach ik weet dat jij op me wacht vaak al eerder in ogencontact zag ik dat jij aan mij dacht dan sprankel je een speelse uitbundigheid wil alle liefde aan mij kwijt in het vlinderen van geur naar de kleur van zon nooit kijken wij een keertje…
wil melker13 januari 2017Lees meer >

Een volmaakt samen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
het was de man met de donkere ogen waar jij voor viel hij sprak en zong over liefde en geloven raakte jou tot diep in je ziel zijn innemende lach nam je mee naar verre bossen en golvende zee in zijn verhalen kon je verdwalen maar zonder enige angst ging je mee bij het vlammende vuur speelde hij zacht het warm verlangen van het…
wil melker19 januari 2017Lees meer >

Dansten eenheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
jij raakte me ik haakte in volgde de lijnen van jouw patronen in stromen die door hormonen werden bepaald verstrengelden zachtjes de vingers smolten in elkaars armen dansten eenheid op de melodie van eigen muziek proefden stilte na het uitbundig moment van onze liefde voelden het nieuwe leven zo diep gewenst…
wil melker21 januari 2017Lees meer >

Melodie van samenzijn

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
ik nam je mee koesterde het sprankje ondeugd in je lach zag je vingers woelen door het piekig haar dat helemaal trendy was jij sprak en ik vergat alles wat ik jou te zeggen had luisterde als betoverd naar het sprookje van je intrigerend gezicht zag werelden dromen in je ogen door romantiek belicht wij hoorden liefelijke stilte…
wil melker5 februari 2017Lees meer >

Een tikkeltje bravoure

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 494
het gelige licht viel op je gezicht waarin ogen sprankelden sluik haar verwaaide naar een kant gerestyled door je hand je lachte met een tikkeltje bravoure in jeugdig nonchalant je stem had het vrolijke timbre met een zacht warme klank je twijfelde in haast aarzelde keek achterom rechtte je rug en was weg jouw verschijning…
wil melker26 februari 2017Lees meer >

Nog schaduwde ik

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 523
je lach speelde ondeugend met alles wat ik had voorzichtig haalde jij mijn verborgen woorden naar boven belichtte en kleurde sprak ze warm uit in een liefdevol omarmen nog schaduwde ik gênante verlegenheid verbaasd over zo open zijn in jouw vrijheid eigende ik de stukjes leven die ik eigenlijk had vergeten waarvan ik dacht…
wil melker27 februari 2017Lees meer >

In liefde gemanteld

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 526
heerlijk als je ogen weer lachen de taal spreken van humor en kracht warmte straalt van je af in koesterend ontvangen emoties raken geladen de zachte pijn van vele scherpe kantjes in het samenzijn helend is je kus die in liefde gemanteld alles toedekt en sust…

Natter

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 556
In mijn leven is de lente voorbij. Verwondering maakt plaats voor rust. Herkenning, van wat het leven te bieden heeft. Ook de liefde, herkenbaar en verliefdheid sneller voorbij, dan begonnen als tiener. De wereld stilstaand, draait nu door.…

Het licht verschiet

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 493
ik ken een aantal heerlijke karakteristieken van jou die maken je al meteen een uiterst begerenswaardige vrouw de manier waarop jij je door het leven begeeft kleurt alles met lente en laat ieder weer voelen dat die echt leeft zelfs het licht verschiet als jij in dialoog iets opmerkelijks ziet door dit intens samenzijn ontstaat een…

Surrealistisch de ontlading

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 521
ik heb je gezien uitzinnig in beminnen het steeds maar weer opnieuw willen beginnen door de spanning van het spel we schilderden verleden op doeken die we kleedden met het prille groen dat eerste lentebloesems deed ontluiken in het tedere toen magisch waren de nachten die meer uren telden in het wachten op elkaar surrealistisch de ontlading…

Goudgerand gedeelte

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
je ogen wolken licht schaduwen wisselen op je gezicht dat in een ondefinieerbare stemming is jij straalt niet voluit hebt versluierde momenten van afwezigheid die ik niet helemaal begrijp toch zie ik de zon doorbreken in het goudgerand gedeelte van je nog licht betrokken blik met klarend blauw in zicht je lach verheldert snel…

Licht bewolkt

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
vandaag lopen de sporen niet naar behoren zij wijken zover wij kunnen kijken bloemen reiken hun mooiste kleuren maar deinzen als wij ze willen keuren zelfs het licht heeft iets onbestendigs in licht bewolkt schijnen lijkt blauw te verdwijnen mijn woorden raken jouw snaren verkeerd laten stilte weer dansen op vermeende dissonanten…

Je artistieke hand

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
bloemen lacht hun kleur wiegt samen vrijheid op het land zet de wind naar je artistieke hand met adembenemende gebaren jij daagt uit in een snaaks toegeven verschalkt ondeugend de buit iedere trede op jouw trap van geluk is een blijde weg naar de hemel nog steeds zien wij in de zon van elkaars blik het warme licht van onze liefde…

Dan breek ik

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 500
ik weet dat je handen er zijn maar mis in pijn hun strelende vingers het zachte raken in onverwacht kippenvel maken als ik even niet kijk ook jouw stem is vaak bij me de woorden komen steeds dichterbij als zelfs je ogen gaan spreken dan breek ik in mijn liefde voor jou…

Het zijn van tegenpolen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 461
ik voelde zon maar zag hoe wind vriezend door de schaduw gleed je warme ogen namen me mee ik pakte je handen wist de kou die jij leed lichaam spreekt zonder woorden de taal van samen in elkaar bekoren liefde en verdriet dansen leven in balans als een lentezon die vriest in het zijn van tegenpolen…