Alle inzendingen over individu / actualiteit / emoties

4156 resultaten.

Sorteren op:

Uur U

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 8.577
Vader en ik, wij zijn de luidkeelse zwijgers. Ik hoef maar moeder te fluisteren, of daar gaan we met zestig minuten oorverdovende stilte. Hij was al een man van halve woorden, maar sinds haar dood hoeft niets meer uitgesproken. Af en toe hoor je hem slikken, glinstert er iets aan zijn ogen maar zijn gezicht een masker van papier-maché, een…

Nieuwsgierig

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 599
Nieuwsgierig zijn we naar tweebenige wezens we hebben er immers twee meer Deze keer komt ie op twee wielen een koddig gezicht die benen op pedalen Daarover gaan zoveel verhalen ze heten fietsen en ze hebben een bel op het stuur Lui of vol vuur wordt het vehikel .....voortbewogen door 'n stel benen Ik hinnik: 'waar gaat…

Paar

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 533
We zijn een paar een paar paarden in een nog winterse wei We zijn blij met het schuwe schijnsel van voorjaarszon die de lucht van een februarizondag openbreekt We laten ons dan royaal begieten achter jong struikgewas We kijken niet op 'n plasje op een plas Want.... het is nog winter met 'n vleugje voorjaar.…

Leeg en zwart

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 518
ik voel het mysterieuze van leeg en zwart zie het spiegelen in donker water als bodemloos gat ik weer de sombere gedachten die ik deinend voor me zie ga niet mee met hun finale krachten naar machten van het niets heb me omgedraaid weg van schaduw naar het warme licht mijn intense opluchting werd snel zichtbaar in de tranen…
wil melker28 februari 2017Lees meer >

Dijk

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 628
Een dijk van een vrouw ben jij Geen zee gaat je te hoog Jij bent eb en vloed het 'Luctor en emergo'.…

Ga je gang

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
'Ga je gang'..... zei hier de natuur als een uitnodiging En ik zag de gang tussen rijen bomen alsof ik thuis was Het kraakt wel onder je schoenen bruin blad, herinnering aan herfst-2016 Het is een goed ding die vanzelfsprekende uitnodiging je slaat een zijpad in weer eens wat anders als je van het pad afraakt.…

Het niemendalletje

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 498
juist jij kunt zo fijntjes erotiserend de lijntjes ophangen van het niemendalletje als voorspel tot een ultieme apotheose we spiegelden elkaar kwijt in de subtiliteit waarmee jij me raakte weerhaakte in beteugelde lust mij de sporen gaf zonder rust we schemerden in de warme gloed waar het leven nog zinderde in volmaakte eenheid…

Spiegel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 611
Als een spiegel ligt de plas in het landschap wat ik nu snap het is een oog tussen het geboomte Het kijkt mij aan ik zie m'n gezicht als in een dicht.…

Eerbetoon aan koffie

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 651
Alle eer aan koffie deze morgen Een kop of kom is me gelijk ook 'n beker mag Soms ken ik van 't drinken niet de maat Ik doe graag verslag van de geneugten van koffie De geur van koffie houdt zich niet echt lang verborgen En dan de smaak... alsof een aartsengel over je tongetje gaat.…

Zeeschuimzacht

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 472
bij de zee heb ik mijn zorgen losgelaten als een handvol veertjes bij windkracht acht buitelden ze als acrobaten de zee in, of uit zicht ik zoog mijn longen vol, voelde mij licht door het zorgeloze dat het bracht een bovenzinnelijk aderlaten zo onbegrensd en zeeschuimzacht.…

Buiten

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 615
Eindelijk kunnen we lente buiten laten staan Binnen waren we in de maanden januari en februari pottenkijkers en mandenkijkers waarin eerst aarde met zand en turf de bruin gebolsterde bolletjes zonder enig durf Ze lieten zich pas gaan als ik met de gieter bij de vensterbank kwam Nu blijf ik uren buiten staan en voed m'n ogen…

Evenwicht

gedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.755
Ik vond, ik had nu de lucht door gaten er in te springen meer dan genoeg beschadigd, het eigen hoofd al van veel te veel haren beroofd. Borstpijn had ik van 't bekloppen. Ik ontzei me dus grotere gevoelens, Ze mochten wel binnen nog, maar daar zou ik ze drastisch aftoppen, als was ik een ambtenaar. En ik was niet meer blij, maar verheugde…

Surrealistisch de ontlading

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 521
ik heb je gezien uitzinnig in beminnen het steeds maar weer opnieuw willen beginnen door de spanning van het spel we schilderden verleden op doeken die we kleedden met het prille groen dat eerste lentebloesems deed ontluiken in het tedere toen magisch waren de nachten die meer uren telden in het wachten op elkaar surrealistisch de ontlading…

Voor anker

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 616
Nog liggen ze er voor anker wachten.... op zomers plezier nog niet klaarwakker nog niet ...getuigd voor de vaart het is tenslotte nog maar eind maart De zeilen in het vooronder het roer roerloos Ik zie de rimpelingen van ongeduld in 't klare water.…

Vragen aan zee?

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 843
Gingen we niet naar zee? om uit te waaien Naar voorbijgaande schepen te zwaaien? Zand.... door onze handen te laten glijden? Enkel met onze vier handen een zandkasteel bij eb te bouwen? In 't rotsvast vertrouwen dat vloed hem weg zou vagen?…

'Daar...bij die molen'

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.019
Moeder... ze zong het met onvaste stem Zong ze 't om hem over hem? Ik weet 't niet mijn vader.... al langer dood en begraven Moeder.... in de aarde boven hem Met onvaste stem: 'daar bij die molen die mooie molen daar woont de jongen waar ik zoveel van hou'.…

Ommuurd.

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 595
Als een oude stad heb jij je ommuurd met bakstenen dubbeldik en nauwelijks poorten Je hebt geen ijlbodes te paard gestuurd Je hebt jezelf verschanst met wapentuig in allerlei soorten Het zwijgen heeft me het meest ontwapend Van inname.... heb ik tenslotte maar afgezien.....…

Over bomen.

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
In m'n dromen staan veel bomen staan er alleen, in rij in hun lentetooi Even mooi in hun herfstgewaad en naakt... ontkleed in winters tij Vervuld in zomer overschaduwd terrassen diepgroen tot in de kruin Ik ben blij dat ik over bomen ook vrijelijk kan bomen.…

Mist.

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
Mist,laaghangende mist over het land de bomen silhouetten ...zonder enig kleur De deur tot voorjaarskleuren deze morgen nog gesloten De hekken van de weiden nog met geen eeltige hand ....aangeraakt Alleen de Schepper op de hoogte dat Hij de aarde heeft gemaakt.... echter niet op de ochtend van deze zondag.…

Portret

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 595
Zij lijkt uit haar lijst te gaan stappen... De stoel meer van de schilder dan van haar Licht valt zichtbaar van 'r schouder Ze wordt geen dag, geen jaar ouder Zij, model uit 'n vervlogen tijd bloem tussen bloemen Zij, vrouw tussen.... 'n veelheid aan vrouwen Ik zou om 'r kunnen ......rouwen want nam ze niet -zonder…

Schuilen.

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 668
Moeder... mag ik nog een maal bij je schuilen uithuilen op je schoot Moeder, met je armen om me heen open en bloot Moeder, ik ben nu verweesd jij die me leest als verdriet achter m'n ogen brandt en lachen, kiespijn.…

Uitzicht.

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 635
Aan het uitzicht wijd ik nu een kort gedicht: de stroom van IJssel die niet ophoudt niet stelpt geen halt kan worden toegeroepen al sta ik op brug kade of oever ik ben geen snoever.…

Voorbij

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
Schepen gaan voorbij aan je voorbij in de stroom Als in een droom nooit bewaarheid in de te korte tijd van leven Soms zijn de schepen geladen met klein geluk en blaast wind het lint op in je haar ik zie het ben gelukkig.…

Wonen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
Wie... er woont? je weet het niet er is alleen een roodstenen pand in 'n stille straat De huizen hebben er ogen van glas vitrage als een voile bij bruiden... Valt samen met het luiden van zondagsklokken een orgel in de verte .........en samenzang Ik ben bang dat de bewoners van dit pand hun God vereren -even goed-…

Vrij als een vogel

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
Vrij.... willen we zijn als 'n vogel in 't blauwste blauw van lucht niet op de vlucht voor geweer met kogel Vrij... willen we zijn niet aan ketting noch aan schakel als aan aarde verbonden met hen die ons liefhebben onze vrienden zijn.…

De Dans, de Flamenco

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 567
De dans een kans om te ontsnappen aan de werkelijkheid Een nieuwe werkelijkheid te scheppen even God & Godin te zijn in de beweging van handen, vingers benen en voeten met elkaar in strijd Ik kan nauwelijks adem halen mijn ogen als op steeltjes.…

Arena.

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
We zien elkaar de hoofdrolspelers de toreador, de stier En weten hier wordt ie -vroeg of laat- naar de andere wereld geholpen Hij delft het onderspit kijkt dood in de ogen Op de tribunes aan zon-of schaduwzijde heerst geen medelijden het publiek weet wat hen te wachten staat.…

Flamenco

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 679
Zij danst als een vogel wordt en is vogel Haar rokken de veren haar armen,de lange nek Haar hand de vogelkop die zoekt naar hemel Het dansen een stiel niet vergeten,verloren En wat klinkt... zijn de schoenen de hakken, een trommel Op het zingen -de keel opgezet- ben ik gek het is voedsel voor de ziel.…

Onthaal.

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
De dichter spreekt een geheimtaal in z'n verhaal huist meer stilzwijgen Hij treft muren zonder oren en bij de doven geen enkel onthaal Geen hond taalt naar zijn poezie z'n bundels onverkocht Geen handen.. kan hij op mekaar krijgen men gaat aan 'm voorbij Als ie z'n ronde doet, podia beklimt achter katheders ....plaats…

Liefde laat zich niet door rede temmen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 632
Liefde laat zich niet door rede temmen net als bloed dat kruipt en gaat Je moet zus en je moet zo niemand voelt toch waar je staat Gevoel versus wijsheid toch maar je handelen naar je hart. treft jezelf straks geen zelfverwijt en kom uiteindelijk dan nog het minst geschonden, uit de strijd…