4156 resultaten.
Uur U
gedicht
5.0 met 1 stemmen
8.577 Vader en ik, wij zijn de luidkeelse
zwijgers. Ik hoef maar moeder
te fluisteren, of daar gaan we
met zestig minuten oorverdovende
stilte. Hij was al een man van halve
woorden, maar sinds haar dood
hoeft niets meer uitgesproken.
Af en toe hoor je hem slikken,
glinstert er iets aan zijn ogen
maar zijn gezicht een masker van
papier-maché, een…
Nieuwsgierig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
599 Nieuwsgierig
zijn we
naar tweebenige wezens
we hebben er immers
twee meer
Deze keer
komt ie
op twee wielen
een koddig gezicht
die benen op pedalen
Daarover
gaan zoveel verhalen
ze heten fietsen
en ze hebben een bel
op het stuur
Lui of vol vuur
wordt het vehikel
.....voortbewogen
door 'n stel benen
Ik hinnik:
'waar gaat…
Paar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
533 We zijn een paar
een paar paarden
in een nog winterse wei
We zijn blij
met het schuwe schijnsel
van voorjaarszon
die de lucht
van een februarizondag
openbreekt
We laten ons dan
royaal begieten
achter jong struikgewas
We kijken niet
op 'n plasje
op een plas
Want....
het is nog winter
met 'n vleugje voorjaar.…
Leeg en zwart
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
518 ik voel
het mysterieuze
van leeg en zwart
zie het spiegelen
in donker water
als bodemloos gat
ik weer de
sombere gedachten
die ik deinend voor me zie
ga niet mee
met hun finale krachten
naar machten van het niets
heb me omgedraaid
weg van schaduw
naar het warme licht
mijn intense opluchting
werd snel zichtbaar
in de tranen…
Dijk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
628 Een dijk
van een vrouw
ben jij
Geen zee
gaat je
te hoog
Jij bent
eb en vloed
het 'Luctor en emergo'.…
Ga je gang
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
551 'Ga je gang'.....
zei hier
de natuur
als een uitnodiging
En ik zag
de gang
tussen rijen bomen
alsof ik thuis was
Het kraakt
wel onder je schoenen
bruin blad, herinnering
aan herfst-2016
Het
is een goed ding
die vanzelfsprekende uitnodiging
je slaat een zijpad in
weer eens
wat anders
als je
van het pad afraakt.…
Het niemendalletje
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
498 juist jij
kunt zo fijntjes
erotiserend
de lijntjes
ophangen van
het niemendalletje
als voorspel
tot een ultieme
apotheose
we spiegelden
elkaar kwijt
in de subtiliteit
waarmee jij
me raakte
weerhaakte in
beteugelde lust
mij de sporen gaf
zonder rust
we schemerden
in de warme gloed
waar het leven
nog zinderde in
volmaakte eenheid…
Spiegel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
611 Als een spiegel
ligt de plas
in het landschap
wat ik nu snap
het is een oog
tussen het geboomte
Het kijkt mij
aan
ik zie m'n gezicht
als in een dicht.…
Eerbetoon aan koffie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
651 Alle eer
aan koffie
deze morgen
Een kop of kom
is me gelijk
ook 'n beker mag
Soms ken ik
van 't drinken
niet de maat
Ik doe graag verslag
van de geneugten
van koffie
De geur van koffie
houdt zich
niet echt lang verborgen
En dan de smaak...
alsof een aartsengel
over je tongetje gaat.…
Zeeschuimzacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
472 bij de zee heb ik mijn zorgen losgelaten
als een handvol veertjes bij windkracht acht
buitelden ze als acrobaten de zee in, of uit zicht
ik zoog mijn longen vol, voelde mij licht
door het zorgeloze dat het bracht
een bovenzinnelijk aderlaten
zo onbegrensd en zeeschuimzacht.…
Buiten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
615 Eindelijk
kunnen we lente
buiten laten staan
Binnen
waren we
in de maanden
januari en februari
pottenkijkers en mandenkijkers
waarin eerst aarde
met zand en turf
de bruin gebolsterde bolletjes
zonder enig durf
Ze lieten
zich pas gaan
als ik met de gieter
bij de vensterbank kwam
Nu blijf ik
uren buiten staan
en voed m'n ogen…
Evenwicht
gedicht
3.4 met 5 stemmen
3.755 Ik vond, ik had nu de lucht
door gaten er in te springen
meer dan genoeg beschadigd,
het eigen hoofd al van
veel te veel haren beroofd.
Borstpijn had ik van 't bekloppen.
Ik ontzei me dus grotere gevoelens,
Ze mochten wel binnen nog, maar
daar zou ik ze drastisch aftoppen,
als was ik een ambtenaar.
En ik was niet meer blij, maar verheugde…
Surrealistisch de ontlading
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
521 ik heb je gezien
uitzinnig in beminnen
het steeds maar weer
opnieuw willen beginnen
door de spanning van het spel
we schilderden verleden
op doeken die we kleedden
met het prille groen dat
eerste lentebloesems deed
ontluiken in het tedere toen
magisch waren de nachten
die meer uren telden
in het wachten op elkaar
surrealistisch de ontlading…
Voor anker
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
616 Nog liggen ze
er voor anker
wachten....
op zomers plezier
nog niet
klaarwakker
nog niet
...getuigd
voor de vaart
het is tenslotte
nog maar
eind maart
De zeilen
in het vooronder
het roer
roerloos
Ik zie
de rimpelingen
van ongeduld
in 't klare water.…
Vragen aan zee?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
843 Gingen we niet
naar zee?
om uit te waaien
Naar
voorbijgaande schepen
te zwaaien?
Zand....
door onze handen
te laten glijden?
Enkel met onze vier handen
een zandkasteel
bij eb te bouwen?
In 't rotsvast vertrouwen
dat vloed
hem weg zou vagen?…
'Daar...bij die molen'
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.019 Moeder...
ze zong het
met onvaste stem
Zong ze 't
om hem
over hem?
Ik weet 't niet
mijn vader....
al langer dood en begraven
Moeder....
in de aarde
boven hem
Met onvaste stem:
'daar bij die molen
die mooie molen
daar woont de jongen
waar ik
zoveel van hou'.…
Ommuurd.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
595 Als een oude stad
heb jij
je ommuurd
met bakstenen
dubbeldik
en nauwelijks poorten
Je hebt
geen ijlbodes te paard
gestuurd
Je hebt
jezelf verschanst
met wapentuig in allerlei soorten
Het zwijgen
heeft me
het meest ontwapend
Van inname....
heb ik tenslotte
maar afgezien.....…
Over bomen.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
590 In m'n dromen
staan veel bomen
staan er alleen, in rij
in hun lentetooi
Even mooi
in hun herfstgewaad
en naakt...
ontkleed in winters tij
Vervuld in zomer
overschaduwd terrassen
diepgroen
tot in de kruin
Ik ben blij
dat ik over bomen
ook vrijelijk
kan bomen.…
Mist.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
491 Mist,laaghangende mist
over het land
de bomen silhouetten
...zonder enig kleur
De deur
tot voorjaarskleuren
deze morgen
nog gesloten
De hekken
van de weiden
nog met geen eeltige hand
....aangeraakt
Alleen de Schepper
op de hoogte
dat Hij de aarde
heeft gemaakt....
echter niet
op de ochtend van deze zondag.…
Portret
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
595 Zij lijkt
uit haar lijst
te gaan stappen...
De stoel
meer van de schilder
dan van haar
Licht valt
zichtbaar
van 'r schouder
Ze wordt
geen dag, geen jaar
ouder
Zij, model
uit 'n vervlogen tijd
bloem tussen bloemen
Zij, vrouw
tussen....
'n veelheid aan vrouwen
Ik zou
om 'r kunnen
......rouwen
want nam ze
niet -zonder…
Schuilen.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
668 Moeder...
mag ik nog
een maal
bij je schuilen
uithuilen op je schoot
Moeder,
met je armen
om me heen
open en bloot
Moeder,
ik ben nu
verweesd
jij die me leest
als verdriet
achter m'n ogen
brandt
en lachen, kiespijn.…
Uitzicht.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
635 Aan het uitzicht
wijd ik nu
een kort gedicht:
de stroom van IJssel
die niet ophoudt
niet stelpt
geen halt
kan worden
toegeroepen
al sta ik op brug
kade of oever
ik ben geen snoever.…
Voorbij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 Schepen
gaan voorbij
aan je voorbij
in de stroom
Als in een droom
nooit bewaarheid
in de te korte tijd
van leven
Soms zijn de schepen
geladen
met klein geluk
en blaast wind
het lint
op
in je haar
ik zie het
ben gelukkig.…
Wonen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
602 Wie... er woont?
je weet het niet
er is alleen
een roodstenen pand
in 'n stille straat
De huizen
hebben er
ogen van glas
vitrage als een voile
bij bruiden...
Valt samen
met het luiden
van zondagsklokken
een orgel in de verte
.........en samenzang
Ik ben bang
dat de bewoners
van dit pand
hun God vereren
-even goed-…
Vrij als een vogel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
551 Vrij....
willen we
zijn als 'n vogel
in 't blauwste blauw van lucht
niet op de vlucht
voor geweer
met kogel
Vrij...
willen we zijn
niet aan ketting
noch aan schakel
als aan aarde
verbonden met hen
die ons liefhebben
onze vrienden zijn.…
De Dans, de Flamenco
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
567 De dans
een kans
om te ontsnappen
aan de werkelijkheid
Een nieuwe werkelijkheid
te scheppen
even God & Godin
te zijn
in de beweging
van handen, vingers
benen en voeten
met elkaar in strijd
Ik kan nauwelijks
adem halen
mijn ogen
als op steeltjes.…
Arena.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 We zien elkaar
de hoofdrolspelers
de toreador, de stier
En weten hier
wordt ie -vroeg of laat-
naar de andere wereld geholpen
Hij
delft het onderspit
kijkt dood in de ogen
Op de tribunes
aan zon-of schaduwzijde
heerst geen medelijden
het publiek weet
wat hen
te wachten staat.…
Flamenco
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
679 Zij danst
als een vogel
wordt en is vogel
Haar rokken
de veren
haar armen,de lange nek
Haar hand
de vogelkop
die zoekt naar hemel
Het dansen
een stiel
niet vergeten,verloren
En wat klinkt...
zijn de schoenen
de hakken, een trommel
Op het zingen
-de keel opgezet-
ben ik gek
het is voedsel voor de ziel.…
Onthaal.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
475 De dichter
spreekt een geheimtaal
in z'n verhaal
huist meer stilzwijgen
Hij treft
muren zonder oren
en bij de doven
geen enkel onthaal
Geen hond
taalt naar zijn poezie
z'n bundels
onverkocht
Geen handen..
kan hij
op mekaar krijgen
men gaat aan 'm voorbij
Als ie z'n ronde
doet, podia beklimt
achter katheders
....plaats…
Liefde laat zich niet door rede temmen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
632 Liefde laat zich niet
door rede temmen
net als bloed
dat kruipt en gaat
Je moet zus
en je moet zo
niemand voelt toch
waar je staat
Gevoel versus wijsheid
toch maar je handelen
naar je hart.
treft jezelf straks
geen zelfverwijt
en kom uiteindelijk dan
nog het minst geschonden,
uit de strijd…