Alle inzendingen over inrichting vereist m

4996 resultaten.

Sorteren op:

Beseffen wat geluk is

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 615
Vandaag sterven we in gedachten. Pijn die straks verzachten gaat. Geliefden die ons gaan verlaten. Tijd die stilstaat en toch bestaat. Werelden die van verre wenken. Illusies verdampen snel. Overgave is een feit. Niets kan ons meer krenken. Vreemd, maar toch vertrouwd, komt onze laatste dag. Door tranen breekt een lach. Het groot geschenk…

Dichters in het duister

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 490
Het volmaakte onvolmaken. Zo dwaas is ons beest. Het onvolmaakte volmaken. Zo geniaal is onze geest. Hebben predikers gefaald ? Dichters zijn tastend aan zet. Beest en geest verzoenen. Zij zoeken in het duister, op weg naar de liefdeswet.…

Leren slenteren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 440
Mijn geest is gearriveerd. Onderweg is nog mijn lijf. Nooit ben ik waar ik ben. Zelden ben ik waar ik blijf. Heden leer ik bij mezelf blijven. Jachten en jagen zal ik kenteren. Haasten hoeft opeens niet meer. Vanaf nu wordt lopen...slenteren.…

Branden als een rots

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
Jaag bliksem door mijn donder. Geef trappen onder mijn hol. Laat me zoeken naar een wonder. Bewonder zo mijn losse bol. Verpulver laffe angsten. Maak dood die valse God. Verbied misplaatste trots. Bied moed als hoogste bod. Leer liefhebben, geef genot. Laat me branden als een rots.…

We leven nog...

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.058
Ik staar naar de wolken en geniet intens. Problemen zie ik in de verte verdwijnen. Ik hoor het zachte suizen van de wind. Wind, op weg van hier naar nergens. De zon breekt af en toe door. De eerste bladeren vallen. Het gaat zo regenen. Ik ruik de herfst al. De winter komt. Zo ging het en zo gaat het. Zo zal het altijd gaan. We leven nog…

Ons hart weet !

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 513
Ervaren is varen, door onze buitenwereld. Mededeelbaar met woorden, in de taal van ons verstand. Ervoelen is voelen, door onze binnenwereld. Mededeelbaar met onze ogen, in de taal van ons hart. Onze ogen zien en spreken. Onze spieren doen. Ons hart weet !…

Vrij zijn

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 575
Verstilling zoek ik binnen de luide massa. Ruimte buiten de orde van de kleine burgerij. Vrij ademhalen wil ik te midden van conventies. Ontspannen speel ik met de regels van gezag. Rust vind ik in het weten, dat mensen weinig weten. Lachen leer ik om de waan van de kwetterende dag.…

Oorlog in bed

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 589
In het donker sla ik mezelf, steeds weer,voor mijn kop. Urenlang duurt mijn strijd. De oorlog raakt in het slop. Giftig knal ik met mijn kussen. De mug baadt dood in mijn bloed. Het staat 1-0 na verlenging, maar haar overwinning smaakt niet zoet.…

Alter ego

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 563
Wie ben ik eigenlijk, denk ik. Wie vraagt zich dat af? Ik natuurlijk, zegt hij. En wat doe ik dan? Jij moet luisteren, fluistert hij. Je hebt je vandaag weer uitgesloofd. Ik kon je niet bereiken in je hoofd. Anderen wil je altijd overtuigen. Dat werkt averechts. Ik wil dat je nu gaat slapen! Ik wil wel, maar het lukt me niet. Iets in mij…

Laat ons stilstaan

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
Hoe kunnen we verder, terwijl we weten, dat allen sterven gaan? Hoe kunnen we voort, terwijl we doen alsof, we nooit zullen vergaan. Laat ons stilstaan. Laat ons omzien. Laat ons beseffen hier. Het is nog niet gedaan.…

Pallieter

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 617
De nacht is vroeg gekomen. Vrienden laten me alleen. Het leven is niet langer licht. Angst grijpt om me heen. Er is niemand meer gebleven, dan een stille stem die zegt, dat leven geen zin meer heeft. Een ketting heeft me vastgelegd. Dag Pallieter, kleine man, ik zie je lopen door de regen, door de mist van ons bestaan, langs grijze, natte…

Een druppel ben ik

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 657
Een druppel ben ik. Geboren uit een wolk. Geboren om te vallen. Mijn val wordt gebroken door een grassprietje. Ik verdwijn in de grond, met druppels zoals ik. Samen zoeken we verder. We kabbelen. We stromen. Naar de Clerf en de Our. Naar de Moezel en de Rijn. De Noordzee geeft druppels, aan de Atlantische Oceaan. Eindelijk ga ik naar…

Langzaam, maar heel zeker

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 626
Langzaam, maar heel zeker. Zo groeit het inzicht. Zo groeit besef dat miljardairs aan zet zijn. Miljardairs bezitten de macht. Om geld weer te laten stromen. Om miljoenen mensen te helpen. Om weer gerespecteerd te worden. Miljonairs verdienen geld zelf. Op de een of andere manier. Miljardairs niet. Zij bevriezen wat moet stromen Naar…

Wanneer God illusie is...

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.069
Wanneer God bestaat, dan is Hij hier te vinden. Wanneer Hij illusie is, ook. Alle bloemen bloeien in een rode roos. In jouw ogen, stralen alle lieve ogen. Zonder druppel stroomt geen oceaan. Wanneer God bestaat, is Hij dichtbij te vinden. Wanneer Hij illusie is, ook.…

Zelfs rust roest

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 571
Wat hier werd opgebouwd, wordt morgen afgebroken. Wie gisteren welkom was, wordt wettelijk uitgezet. Ook wie opgetogen leeft, wordt wel eens afgetuigd. Zelfs rust roest.…

Jezus als dichter

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
Na jouw dood ben je niet gestorven. Zie, ik maak alles nieuw. Uit oud verdriet een nieuw verhaal. Zie, ik maak alles goed. Uit vlees en bloed een laatste avondmaal. Na jouw dood ben je niet gestorven. Als dichter, bleef je dicht bij mij.…

Dag nacht.

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
Naar de noorderzon waren we vertrokken. Bij Hammerfest bleef onze zuiderzon dagen en nachten achter de horizon. Zonder duister bestaat daar geen licht. Zonder nacht geen dag. Zonder pech geen geluk. Naar de zuiderzon zijn we teruggekeerd. Boven Trondheim kwam hij al welkom heten. Bedankt zon. Dag dag. Dag nacht.…

Wanneer ik stop met doen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
Wanneer ik stop met doen en in luister zitten ga. Hier, in dit heilig moment, waar gisteren vandaag bevrucht, en weer nieuwe morgens baart. Hier kan ik aandachtig zijn. Wanneer ik stop met doen en in volle luister zitten ga.…

Zelfdruk

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
Aan moeten komt nooit een einde. Aan de druk die van buiten komt. Zelden is wat we doen ook echt gedaan. Aan het moeten komt helaas geen einde. Aan de zelfdruk die van binnen komt. De verborgen dictator van ons bestaan.…

Voor altijd kerstfeest

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.318
Ons universum is een eenheid. Heelal betekent alles samen. Toch Koesteren mensen eenzame gedachten. Strijd over mijn en over jouw gelijk. Angst voor leven in de goot. Over oorlog. Over vrede. Over leven na de dood. Met kerstmis heerst een geest van samen. Moge het altijd kerstfeest zijn.…

Van mens tot plaagdier

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 650
Het werd een marginaal bestaan. De mensheid bijna uitgestorven. De aarde woest en bijna ledig. Een kleine groep is doorgegaan. Mensen leven in angst en beven. Giga giganteum is nu de baas. Homo wordt gefokt in oude stallen. Als plaagdier kan hij overleven. Ooit was hij dominant. Echt? Dat was 5000 jaar geleden. Nu door Giga wreed geknecht…

Steeds vaker val ik

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
Steeds vaker val ik, val ik samen met het leven. Steeds vaker durf ik, durf ik te zwerven door de ruimte. Steeds vaker beleef ik, begrijp ik het moment, als essentie van de tijd. Steeds meer sterf ik, sterft mijn gek idee van vreemde eigenheid. Steeds meer val ik samen, val ik samen, met wie ik was en met wie ik ben.…

De levensbel klinkt

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 944
Hoor, de doodsklok luidt. Zie ons levenden gaan, op weg naar het graf. Einde van ons bestaan. Ruik de versgedolven aarde. Hier sterft onze haat en nijd. Voel hoe zelfs afgoden zwijgen. Hier sterft tegenstrijdigheid. De weg, de waarheid en het leven. Hier wordt vrede opnieuw geboren, de opstanding van waarachtigheid. De duivel heeft de…

Snorrestof

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 699
Fijnstof is erg ongezond. Ook wanneer ik me scheer, moet ik steeds weer niezen. Dat is ook een ramp, meneer. Snorrestof is schadelijk. Bijna niemand die dat weet. Lijfstof is onbekend gebied. Bekend zijn scheet en zweet. Snorre- en schaamstof. Okselstof en navelpluis. Stop toch dat wilde scheren. Ban lijfstof uit uw huis!…

Ontmoeting met het eeuwige leven

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
Ik geloof, dat de bron van mijn dromen nooit op zal drogen. Ik beleef, dat ontmoetingen ons leven verrijken. Ik vind troost in het feit, dat alle wezens dragers van eeuwig leven zijn!…

De laatste dag

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 818
De laatste dag van het oude jaar, is een gewone dag als alle dagen. Vandaag is alweer een laatste dag. Vandaag gaan we tijd en liefde geven. Eenvoud, uit welgemeende dankbaarheid. Laat ons van elkaar genieten gaan. Alsof we nog maar 1 dag mogen leven.…

Aanvallen van geluk

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
Af en toe doet het bijna pijn. Onaangekondigd. Wanneer mijn kleinkinderen om me lachen, omdat opa probeert om kind te zijn. Af en toe valt het me hevig aan. Zomaar. Dat gevoel van dankbaarheid, voor de zin van mijn bestaan. Soms valt het me zomaar toe. Dat plotseling geluk. Waar ik niets voor heb gedaan, en waar ik niets voor doe.…

De Klokkenmaker

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 819
Hij zorgt ervoor, de klokkenmaker, dat een dode klok, weer helder slaat. Hij wil erg graag, de ideoloog, dat een gestorven idee, weer volop leven gaat. Hij zorgt ervoor, de moedige soldaat, dat een levend mens, straks sterven gaat. Alleen de moeders, van de klokkenmakers, van de ideologen en van de soldaten weten. Zij kijken…

Hemels

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 918
Het idee dat hemels bestaan, is een lachwekkende gedachte. Ons verstand weigert te geloven, dat mensen ooit de dood verslaan. Maar tegen ongeloof en beter weten in, blijft onze ziel waanzinnig hopen, dat moeder in de hemel op ons wacht. Hemels zijn plaatsen waar zielen samenkomen. Waar geliefden elkaar weer vinden. Waar sterfelijkheid wordt…

Wie zijn de dichters?

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 489
Levende gedichten ontstaan, bij nacht en bij ontij, wanneer dichters slapen gaan. Gedichten spreken spontaan, bij weer en bij wind, wanneer hun dichters zwijgen. Gedichten laten zich pas schrijven, wanneer de schrijver stopt met doen, en hart en ziel toch verder gaan. Gedichten dringen zich op, bij angst en bij beven, wanneer zij roepen…