1764 resultaten.
spiegelpaleis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
426 we trokken de
onzichtbaarheid
over onze oren
nog voor we
werden gezien
waren we weg
zijn en niet zijn
de flinterdunne
parallel in het
universum
van het
spiegelpaleis
vanaf de maan
gezien brandde
het licht dag
en nacht in het
spiegelpaleis
van verlangen…
anders niet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 laat het leesbaar
zijn gemakkelijk
zonder
stekelige wendingen
laat het in mijn
straatje met stokpaardjes
wonen zonder hobbels
en in galop
laat het zijn
wat ik ook vind
zonder subversieve
tegendraadsheden
laat het sterk lijken
op wie ik denk
te zijn anders
niet…
ondergronds
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
400 zwaar en traag buigt
de stilte door
het taaie stroperige
onvermogen neemt
ons in de tang
de tijd zuigt minuten
uit verzengende uren
zwermen muggen
leggen strijdend
hinderlagen klaar
ze heeft ons beet de
witte woestijnzon
onze schrale harten
wachten op een
groene boom
wellicht volgt de
zangvogel die de
zware trage stilte…
klankschildering
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
414 we dragen de
zachte zinnen
op handen
boven de
tijdelijkheid
tillen we ze op
langzaam schilderen
we het strijklicht
over tedere tonen
met milde pennenstreken
schrijven we een sereen
woord op slapend papier
onze handen schetsen
tedere klanken
in de lucht…
zoveel meer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
523 ik word kleiner
dan de woorden
vanzelf minderen
ze met me mee
ik groei dichter
naar de aarde
zoveel dichter
dan voorheen
ik word ruimer
dan de woorden
ze ruimen rustig
met me mee
ik leef lichter
op de aarde
zoveel weidser
dan voorheen
ik word stiller
dan de woorden
ze ademen geruisloos
met me mee
even leef ik in
vertraagde…
Wereld van Weleer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 de Schipper zoomt
vasthoudend in
op onontkoombare
horizonten
achter hem een
verslagen Captain
Hook hij heeft het
hoofd er niet bij
always straight on
wijst zijn ijzeren haak
Persoonlijk Assistent Vetje
staat hem zwijgend bij
het driebeninge
paard blind voor
obstakels slaat
over de kop
de Schippersvrouw
houdt zich…
ontlading
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
401 de storm
ontwortelde
de bomen
de zang
oversteeg
de ziel
de liefde
onttroonde
de strijd
de zon
ontmoedigde
de kilte
de stilte
ontrafelde
de vragen
de zee
ontmantelde
de zwakte…
het onmogelijke
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
456 een woordenstorm
woedde in
haar hoofd
de stem kwam
niet voorbij haar
dichtgeschroefde keel
ze verschanste zich
ze kon haar hart
niet voelen
hij stond roerloos
in het harnas naast
een grote put
houterig haalde hij
het deksel eraf
een metalen stem zei
we moeten hier
naar beneden
een veldleeuwerik
steeg zingend op
tot…
stapelen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
473 ik stapelde steen
op steen ze waren
zwaar en lagen niet
voor het grijpen
ik ben ongewapend
zei je met gespreide
armen je lachte
je tanden bloot
je woorden hingen
als scheermesjes
blinkend in de
strakblauwe lucht
ik zou niet
omhoog kijken
ik wist wat me
daar wachtte…
aan de andere kant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 ik bundelde mijn
gedachten op
een namiddag
in de winter
haastig pakte
ik alles wat
ik niet nodig
had erbij
ik beschilderde
een doek
impressionistisch
met een dikke kwast
ik verliet het
huis mijn
tweede huid toen
ik ontwaakte…
opgetild
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
462 ze zet een
stap terug in
het schurende
bijtende zand
de zilte
zeelucht hongert
in de
zwarte nacht
de storm tilt
haar op
hoog boven
de tijdelijkheid
hoe onverschillig
is de nacht
voor de
zachte krachten…
vanzelfsprekend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 bij alles
wat ik zeg
wat er uit
mijn pen komt
weet ik
dat ik de
essentie
niet vangen
kan
bij alles
wat ik niet zeg
wat mijn pen
ongeschreven laat
weet ik dat
alleen in het
zicht van het
einde alles van
zelf spreken zal…
het is als de taal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
433 het is als
de taal van
jou die niet
weet waar
ze is
die zich
verbergt in
een doos en
sluimert in de
open lucht
het is
als de taal
van jou die
niet weet
wie ze is
die ontvouwt
noch stroomt
zwijgt en versteent
die niet meer
spreken kan…
wachten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
389 zeg dat je
haar nog hebt
de taal
je niet
verweesd bent
van het woord
je het
drijfzand niet
zal zoeken
zeg dat je
een vogel ziet
in de wolken
je ziet hoe
donker water
lichter wordt
je met me
wacht tot je
spreken kan…
bange armen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
444 in het tumult
van de leegte
wilden we ons
niet aan
elkaar branden
we tastten naar
een vuurvaste
draad die ons
pijnloos zou
verbinden
de draad verdroeg
de hitte
onze bange
armen schoten
tekort…
weten
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
457 we tellen
noch noemen
de breuken
de malen dat
Magere Hein met
zijn messcherpe
invitatie zwaait
we delen
ongebroken
een tere
traan van de
lenteregen
op prilgroen
voorjaarsblad
we weten
wat we
gisteren
wilden weten
de onmeetbare
tinteling van
droef verlangen…
stil en hoog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 de lucht
is stil
en hoog
de zon laat
de aarde
schitteren
de oerboom
omsluit de
wereld
ruimte licht
en stilte
alles is
zoals het is
ze voelt de
littekens
op haar huid
wie maakt haar
vrij van de
ingeslagen
scherven
ik kan haar
kloppen met
een veer
de lucht is
stil en hoog
zoals de
oerboom…
buitenstaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 ik keek
naar binnen
door mijn
eigen raam
alles stond
hing lag
alsof ik
daar zelf was
ik zag
een kleine
binnenwereld
vreemd veraf
in mij de
buitenstaander
reflecterend in
het raam…
op tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
598 in de luwte
van het riet en
kleine berken
groeit mooi ijs
in ondiep veen
boven ons
weifelt een
waterige maan
beneden een meer
van verliezen
waar de wind
het ijs splijt
tussen ons
de afgrond
de nacht komt
op tijd…
dag en nacht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
402 vandaag de
storm die
omver blaast
wat op zijn
weg komt
mijn mond een
smalle streep
jouw verre
verwaaide
glimlach
vannacht de
stille dans van
een spreeuw
vloeiend
boven de
woestijn
ik leg het
harnas af
je glimlacht
me dichterbij…
even stil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 aan de andere
kant van de
wereld regeert
Aeolus god
van de wind
langs stenen
paadjes
klimmen ezels
over de
verweerde krater
we plukken
de dag in
geleende tijd
verbranden we
de winter
aan een blauw
azuren zee zet
de schoonheid
onze hoofden
even stil…
samen vallen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
402 zal ik
de leegte
voor je vangen
het zonlicht
voor je
vinden
het broze
voor je
bewaren
en dan zullen
we dan
samenvallen?…
achter de coulissen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
416 ik verlies me
in de veiligheid
van blauwe
schemer en de
geur van bloemen
ik vergis me
in het vliegen
kom meestal
net niet van
de grond
ik verkijk me
op de muur van
zwijgzaamheid
terwijl ik te veel
uit de kast trek…
wit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
472 een schilder
streek met verf
en dik penseel
witte windveren
langs het hemeldak
toen plots door de
lucht vier veertjes
dwarrelden
afgeschud
pluimage van
luchtig gewicht
opgeveerd
uit kussen
of matras
samen maakten
ze er het
beste van dit
licht reizend
kwartet de
regen draalde
liet nog
even op zich
wachten…
alleen maar
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
416 ik zag mezelf
graag als hinde
met glanzende
donkere ogen
al was het maar
voor even
was ik alleen
maar bang…
wakker
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
560 een bijna
briljante vondst
die sluimert in
de prullenmand
stukjes van
gebroken dromen
die ontwaken in een
kleurrijk mozaïek
het gedicht in
duizend stapjes dat
in zestien zinnen
adem vindt
daar kunnen ze me
's nachts wakker
voor maken
overdag liever niet…
hoe anders
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
441 in het licht van
het keukenpeertje
beoefenden we de
kunst van het bijna
verdwalen in het donker
verloren in de chaos
van mooie dingen
zagen we de lente
in de ongewisheid
van de nacht
de oude boomgaard
de takkenhoop erachter
waar de kleine winterkoning
zich veilig waande in
het sjofele schuilpaleis
thuisgekomen voor het
donker…
wat er gebeurde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 het licht
en de dag
gleden traag
in een zee
zonder haast
toen kwam
de duisternis
met een zwarte
voile dekte ze
de wereld toe
in deze
nacht verhief
iemand zich
boven schuim
en as
zweefde
onzichtbaar
tussen
aarde en
hemel
vannacht
kwam iemand
met aarde
water en slijk
aan land
telde met
honderd vingers…
de geur van gras
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 onze dromen
vielen uit de
lucht op het pas
gemaaide gras
ze doofden als vanzelf
we harkten na
een tijdje gras en
dromen bijeen
een zanglijster
landde ritselend
in de groene wand
van het klimop
met een helder lied
riep hij ons op
niet te vergeten
we zwegen alleen
hij vloog naar de
groene vuilnisbak
en floot daar zijn…
niet leunen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 de binnenmuren
krijgen een verfje
het is geen kunst
geen nieuwe plek
nog niet thuis
niet leunen nu
het zonlicht vindt
haar smalle weg
door kleine ramen
de dichte zwarte
schaduw schuift met
de wijzers mee
strooi licht op de
beschilderde muren
het is een kunst…