DE REGEL
poëzie
Tot de huivring van hun namen
Eén wordt in ons wetend zinnen,
En niet de enen en niet de andren
Maar de stroom van hun verening
Maar de storm van hun verandren
Wiekt als lachen, waait als wening
Door de woorden die wij uiten,
Die elkaar hun wissling spieglen,
Die zich tot een keten sluiten,
Hun schakeringen doen wieglen
Tot ze ongrijpbaar…

Bezig met laden