1543 resultaten.
verdrietige liefde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
888 bij elke aanraking
groeft hij echo's in zijn hoofd
gigabytes aan data
voor de dag dat zij
soms aarzelt hij, dan trilt
zijn bovenwimper licht
in twijfel over het moment
hier maar vast te houden
om dan toch
hij leeft hun liefde
gisteren het aandenken
aan een morgen die
misschien wel nooit…
nachtvers
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
725 het uur van de wolf
straten gehuld in het gehuil
van blitse wagens
dit duister dient niet
om te slapen
er moet overdacht
in de nacht beslecht
dat bij zon alles goed
of toch genoeg verlopen
volgens wat verwacht
hij neemt zijn pen
getuige tot verstillen
van wat geweest
voorbijgeraasd alweer
en af te leggen kleed
voor de naakte rust…
Liefste
gedicht
2.5 met 123 stemmen
52.266 ik leg mijn handen
op het water, voor jou
bega ik sneeuw,
die naderhand gevlogen,
snijdt tot op de huid,
de riem van wind, aangetrokken
en smal het bed van slakken,
de natte voeten onderin,
de lucht die warm en zwart,
vol van ijzer, aanbreekt -
als - weleer.
-------------------------------------
uit: 'Vlammend Marmer', 1984.…
door de tijd gejaagd
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
930 ons verhaal staat hier
even op papier, maar vroeger
toen wij niet schrijven konden
maar gelezen aan de kleuren die
zo vrij en uitzinnig gegeven
je bent gewoon geworden
kent de rij, de keuterboerderij
oogst alleen maar meer
moderne tijden
waar ze zijn gebleven
je handen op m'n lijf
zo stijf, ik zal ze weren
als de pest in een postpakket…
porno of erotica
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
3.805 op de man af
of hij porno schrijft
misschien erotisch dicht
blijft hij droog
op zijn vlakte
thuis, de deur gesloten
zweept hij zich al eens
een spierscheur op zijn geliefde
die blijft vragen zelfs smeken
om ja, nog ja, meer ja, oh ja
en als de lichten dan
gedoofd, de wonden van die dag
gelikt
- ze kreunen soms met twee -
blijft alleen…
mocht hij
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.823 niemand wist het
de hand die zo sloeg
zomaar aan zichzelf
de verbazing uit de meute
bezig met conditionering
en wat dan nog
geschreeuwd heeft hij het
in wel duizend gedichten
waarin hij gewoon hij
zelfs zij
personage speelde, uitspeelde
in de taal die hij voluit
dan toch beheersen kon
en wat dan nog
hij wist het
sommigen
hij wist…
Vincent
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
875 het doek hangt erbij
of het zo vallen gaat
bekroning op al het werk
dat bij leven verzet
zo onbenullig en futiel
bloemen met één oor
voor detail, zelfs de bijen
lijken wat weg te zoemen
in die eindeloze zomer
toen er nog zoveel verf
het is of de man zijn strohoed
zijn dood is ontvlucht
samen met die oliedikke lucht
een reis doorheen…
moordenaar
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
730 door de mand
de romanticus met zijn mes
in die bebloede hand
en de eeuwige trouw
blank als room zo lek
gestoken door het heilig vuur
dat hem zo verteerd
en tenslotte gek gemaakt
dromen zo bedrog zo
cel voor levenslang
te merrie elke nacht
uitgespuwde mens
zonder plek voor twee
een liefde weggegooid
door wat afwijkt
tussen twee gespleten…
eens diva
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.102 aan haar vinger
waarvan de nagel nog nooit
gebroken, een bonkige robijn
dieprood geflonker voor het hart
dat van hebben houdt
ligt er op de plank geen brood
geen vlees noch vis koel
naast de verlopen jammerpotten
en zo kil in huis nu
de laatste kolen weggeteerd
de kelder nog het leegst
ze lacht naar de mensen
droog, fortuin heeft ze…
oma in verwachting
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.007 haar bezem vliegt echt
door het stof, het wolkt
en kolkt, alles moet netjes
voor haar Roodkapje komt
aan kant gezet
haar rimpeloogjes glinsteren
weer dertig en nog jonger
zingt het hart opnieuw
die aloude deuntjes
van feest voor de deur
zit ze voldaan
een verweerd pijpje
in de tandeloze mond
te wachten op de komst
van wie ze enkel…
bankfilosoof
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
877 hij neemt het nogal
filosofisch, in zijn zee
van tijd, tot tijd
en dan gebeurt er iets
de wereld in beweging
hele dagen op de bank
genieten van het mooi
weer maken, zijn vrienden
de passanten tussen de regen door
en al te vaak over het leven
al heeft hij dan
geen nagel meer om
op te bijten
of beter een appel
voor de dorst
hij hongert…
voorbij bijna
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.618 hij zit in het verstarde zand
de grot rond staart leeg
het duurt niet lang meer
voor het tij alweer
bezit zal nemen van haar
versteende ingewanden
in de korte tijdsspanne daarna
het wonder van de vruchtbaarheid
kleine kiemen tot gras
gezouten kruid tot was
plankton op het land
het gebulder der golven
zwelt stilaan aan
tot het geluid…
naakt in het blootje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.171 of zij nog van hem hield
na zijn solodebuut waarbij hij
moeizame zin na onwennig woord
zijn liefde voor haar de wereld in
ze keek alsof ze toen pas
voor het eerst en toch
ze wist het al zo lang
zijn kermen, zijn kramen
zijn wezenlijke zijn
toen hij sprak over naakt
niet het bloot van hun
gedeelde baden
waarna een handdoek
ze droogt…
bergenman
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
847 hij woont op zijn uitgeteerde berg
een wijsgeer met haar van zilver
de wangen decennialang ongeschoren
en ingevallen ogen gevuld
met het vuur van een ster
zijn band met de wereld
is zijn vlees, zijn gebeente
de gevangenis voor een geest
die transformatie wil
nog tijdens het ademen
zijn laatste woord
eindelijk…
stormachtige koopvaardij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
847 het schip rolt
van schots naar scheef
de destabilisator geplaagd
door een virus, legt het aan
met de middeleeuwen
en haar houten barken
de rotsen onverstoorbaar vlakbij
kijken niet naar een eeuw
meer of minder evolutie
heeft hen slechts bijgebracht
dat ze er nog steeds
als de klippen bij kunnen zijn
in morse en andere code
de noodkreten…
Stonehenge
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.197 Stonehenge, mensen die
gehuld in geladen stilte
de zonnewende bezweren
in het goud van een dag
die mysterieus wil zijn
Stonehenge, dobbelstenen die
door de tijd hun ogen verloren
nadat ze kunstig neergezet
door een reuzenkind vergeten
in de toekomst kunnen kijken
Stonehenge, het eiland
waarrond de politie een cordon
tussen de gelovers…
erachter
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.597 het drama kijft
boven het hoofd
ze schrijven niet meer
maar brullen de letters
van het behang
dat stilaan
naar beneden komt
ik blijf stijf
mijn lijf ook al
stijf van de zenuwen
en ik brul uiteindelijk mee
dat ze me niet motte hebbe
de stilte spreekt voor zich
net zoals ik momenteel
de advocaat mag niet
wil ook niet, zo bang
maar…
gekruide tuin
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.355 er kruipt papier
door de tuin
kleine strookjes uitleg
met plastiek omgeven
tegen het regenweer
het hek staat scheef en
onverschillig voor de slang
die zich rond haar spijlen
als een hitsig touw drapeert
het zijn immers de mensen
de kleine mensen
die hij tegenhoudt
in de kruidtuin
een komen en gaan
van nieuwsgierige leuters
blijft…
bezig baasje
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
894 laat het maar regenen
een druppel per slag
die achterbaks gegeven
van baas tot onderdaan
wat hiërarchie belichaamt
al kan de klacht achteraf
bij het vertrek van alweer
een trouwe voetenknecht
slechts onontvankelijk
geen verklaar je nader
maar vergeef me
want ik was fout
er waait wervelwind
door werkend land
waar de slavenhand
minder…
zeer verstoorbaar
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
831 hij vermoedt een verhaal
achter elk geluid
digitaal versterkt
zonder bron aan de bron
van zijn gehoorkanaal
of hij nog wel eens luistert
drukt hij zijn oren dicht
tegen het schriele hoofd
tussen zijn benepen ogen
een neus die speurt
naar de angst die
als altijd
hem verteren wil
of hij ook wel eens snuift
en dan de deur luid…
ik Belg
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
832 de verbazing baart telkens
wat ze baren moet, het is
de wet en anders een wet
die slechts zal bestaan
in het vreemde gevolg
dat haar gegeven moet
deze vaststelling is gewoon
een vaste stelling, ingegeven
overgegeven ook
in de liefde van een ouderpaar
dat ik steeds weer groeten zal
met heel mijn hart
daar ik niet anders kan
gelieve…
Gespiegeld
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
532 Gevangen in ons web van dromen
zien wij de spiegels niet meer staan
van waaruit waarheden keken
als vensters die soms opengaan.…
mijn opa
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
2.748 haar als het zilver
dat in kerstbomen hangt
engelentranen draden
vol levensgetuigenis
een stem die alleen
weerklonk om te verhalen
over hoe goed en wel
toen en af en toe ook
nu onder de mensen
hij is er niet langer
bij om te vertellen
hoe graag hij zijn vlees
zelf had gesneden
gekauwd, vermalen
door de tijd
maar nog steeds
in gedachten…
saunapplaus
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.306 brede lijven bergen
de kleren op, weg ermee
wordt wat de natuur bracht
teruggebracht tot de essentie
zonder schaamte, sans gène
zelfs de oma's laten die laatste
voor wat het is
iets ongemakkelijks
op de houten banken
bij het vale licht van
een weggedoken peertje
wordt gezeten en gezwegen
maar vooral geluisterd naar
het hooglied van het…
slaapprotest
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
878 een gedicht, jawel
een gedicht, wie weet
schrijf ik wel over de buren
die joelen en schreeuwen
over hoe lief wel
en de dood en scheiden
ik dicht misschien beter
over de stervende cynthia
pas ontloken in de pot
vergeten bij de waterronde
herdacht bij de ophaling
iedere week verzand
in het jaarbiljet
ik zit en ik schrijf
boven het gekijf…
nieuwjaarssenryu
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.837 teller op toeren
millenium drie verwacht nu
tweeduizendenacht…
Mea Culpa
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
969 Het boetekleed
dat je mij toewierp
om de wonden
die jij toebracht
te bedekken
kon niet verhullen
de poel van verdriet
waarin jij hulpeloos
stond te wachten
ik had geen
wang meer
om toe te keren.…
Liefste
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.039 Tussen de woorden
die niet van jouw
lippen komen
lees ik de zinnen
die niet gezegd
hoeven worden
zie in jouw ogen
de sprekende beelden
en weet de tranen
die niet vloeien.…
Dwarrelingen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
493 Als volmaakte chaos
uit de hemel vallend
dwarrelen woorden
als sneeuwvlokken
door mijn gedachten
enkelen slechts
laten zich vatten
en verliezen
hun eigenheid
door de warmte
van mijn handen
de rest vormt
aan mijn voeten
een onbeschreven blad.…
uit liefde, mijn lief
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.102 in mijn armen
ik heb het nog geroepen
in mijn uur van nood
gesmeekt, zelfs gepreveld
toen mijn stem schor
mij ten lange leste verliet
ik stom achterbleef
hier houd ik nu
de leegte bij het hart
vast ik de lange dagen weg
nog wat loze woorden te plengen
meer nog wat kond te doen
in dit heelal zonder
ik kijk naar de tijd die
rimpels…