Je spint je weer in
netgedicht
Waar eens onze richting heel klaar was, verdwalen we nu.
Het licht was ons richtpunt. Het zicht werd al minder en tegen een stroom
van vernieuwing en snelheid verliet ons de kracht van het kiezen in vrijheid.
We landen en stranden alleen. Praten verstandig maar huilen inpandig.
Nog vlieg ik mee met jou naar het licht zonder zicht.…

Bezig met laden