Dat, zo hij hem vervolgens in 't voorjaar een goudse kaas zag eten,
Hij hem zo stil als een Dominee zou voorbijgaan, als of hij er niets van wou weten,
Ofschoon hij in zijn jeugd bijzonder op ratten was gebeten;
Door deze reize, door dankbaarheid aangespoord,
Had hij, om zo te spreken, zijn natuurlijk instinct en inclinatie versmoord.…
Grassprietjes, onze volle maan en nog veel meer
Jij volgde jouw instincten, bleef achter in koele kilte.
Voelsprietjes mijn Engeltje, wat had ik je toch graag bij me
Romantikussssssssssssssss, net als ik dat zo ben.
Vogeltjes, bloemen, vissen vlindertjes het heelal juichte
Zo hemeltergend zwoel, voeling ook.…