verlijmde aan flarden van het grage
Toen ik mezelf nog kende en herkende
Voordat vergetelheid mij stal
Mijn verval kleedde en het vergeten smeedde
Niemand kent mijn naam nog
En het eten van dagen heeft mijn naam verteerd
Ik heb geleerd mijn dag kent vele nachten
En in deze oceaan van mensen
Wil ik niet als gewonde worden gevonden
Ze herkennen…
ontzettend goed
Ik kijk voor me, daar staat ze
Ik wil haar aanraken maar de engel is duidelijk
Luisteren en leren is wat nu nodig is
Ik wil iets zeggen maar er vormen zich geen woorden
Dan pakt de engel mijn hand vast
Ze neemt me mee en laat mij een beeld zien
Een man, vrouw en kinderen zitten vrolijk en gelukkig aan een tafel
Er is herkenning…
aan
genodigden doordacht selectief toch spontaan
deze keer kon het niet stuk wisten zij zeker
de disk rijkelijk als altijd overvloedig gedekt
wijnen franse origine drinken zij uit de beker
Smoking avondjapon vereist zoals het hoort
portiers klassiek gekleed buiten bij de poort
controlerend alleen uitnodiging toegelaten
eenmaal binnen herkenning…
HERKENNING
Nu weet ik, wie gij zijt,
de Jongen die ik eenzaam zag te Woudsend en daarna,
nog op dezelfde dag, in een kafee te Heeg.
Ik hoor mijn Moeders stem.
O Dood, die Waarheid zijt: nader tot U.…
Waar ik mezelf het best in kon zien,
kan ik mezelf niet meer in herkennen.
Ze leeft met een figuur,
maar dat figuur ben ik niet.
Spiegeltje, spiegeltje aan de wand,
leer jij eindelijk wie ik was?
Je denkt te weten wie ik ben,
maar je weet niets van mij.
Toch vond je het fijn om met mij te praten.…