Hartenkreten over emoties

ik kleur de kruimels op het tafelblad in koffie melk en suiker…

Soms ben je wel eens bang Voor je eigen gedachtegang Ze zitten vaak zo vast in je hoofd Dat je ze haast als vanzelf gelooft Je zit steeds eerste rang. Om me in de discussie te mengen Het zijn ook gedachten die je op andere gedachten brengen.…

Wachtende lagen heb je aangetrokken, fluwelen leeuw de dagen voor de jacht Je kijkt en ziet niets van jouw gading Of niet iets van wat je mist Je houdt de koude buiten en laat de warmte niet toe Je sluit de luifels, koestert je verlangen Jouw binnenzijde is je huid geworden, schurende schubben tegen ruwe bast Afgeschaafde korsten, wonden…

Mijn leven lang Is dit een wens gebleven Om samen met mijn maat Voor jullie een show te geven. Mijn hele leven lang Is dit een wens gebleven. Zo heerlijk los van de grond Door de lucht te kunnen zweven. Waarom het niet lukte Nou luister dan maar even. Mijn maat weigerde pertinent Mij nog een trap na te geven.…

Je kunt je leven lang Enkel binnen de lijntjes kleuren. Alles verloopt zoals verwacht Er zal weinig spannends gebeuren. Je kunt ook besluiten Je leven meer te gaan beleven Door er meer een excentrieke Richting aan te gaan geven. Even wennen Kleur bekennen.…

Wat je moet leren Is te relativeren. Het is vaak het feit Van betrekkelijkheid Wat effect gaat sorteren. Relatief Maakt gelukkig en creatief.…

Mijn traan smelt samen met de zee Ik luister naar de golven heel gedwee De wind speelt met mijn haren Mijn tranen zijn niet te bedaren Het verlies is heel intens Van een oh, zo liefdevol mens Hoe ga ik hier mee om Een vraag blijft altijd en dat is waarom.…

Hoe weten we dat we weten? Ik heb me van die vraag gekweten. Is het een vraag of is het schijn Of zal dat het geweten zijn? Ik heb sindsdien niet stil gezeten. Hoe ik dat kon weten Ben ik helaas vergeten.…

hij speelde mozart op de knopjes van haar bloes was ze in haar nopjes dan zuchtte ze zachtjes was ze ontregeld dan speelde hij blues…

Ben ik nou de enige op deze aardkloot verdwaald, verankerd, verward en boos op mezelf! er zijn kringen rond mijn kijkende ogen of is mijn gevoel bedrogen door het tikken van de klok met als doel niks gedaan te hebben met de 'ik' familie helpt mij de weg te vinden helaas kan 'ik' hem zelf niet weer vinden wat wil ik vloeken wat wil…

Je hebt gedaan wat je zei 11 maanden en 1 dag en het was voorbij Oneerlijk was je gevecht Door die verschrikkelijke ziekte werd je lichaam zo slecht Maar wat heb je gestreden elke dag weer Op het end wilde je nog wel maar kon het niet meer Afscheid nemen doet heel veel pijn Maar je hart is gewoon gestopt en dat voelt fijn Ook al is er…

ik word elke ochtend wakker met een ander leed en gisteren zei een vriend dat ik steeds meer op mijn vader leek nu begin ik dus meer en meer te laten wat ik vroeger in mijn vader haatte…

ze ritselt brood uit papieren zakken ze ritselt kaas uit cellofaan ze ritselt boter uit een botervlootje en slappe kwark uit een plastiek kom ze ritselt klontjes uit de suikerpot ze ritselt de koppen uit de krant en aandelen uit de markt ze ritselt op haar sloffen naar de oude zetel in de voorste kamer ze ritselt met wat oude…

zij sliepen al jaren in zwijgzaam akkoord hoorde hij haar snurken dan nam hij het woord bleef hij zwijgen dan snurkte ze voort als hij sprak was het altijd lief : ‘jij bent mijn hartendief en ook al snurk je ik blijf voor altijd je kleine schurkje’…

zijn grote brein belet hem te denken met zijn hart dit geeft hem veel verdriet en hij begrijpt het niet: hij oefent veel ja, elke dag na de ochtenddouche drie kwartier en voor het slapen gaan wel een uur of vier af en toe voelt hij wat en denkt dat hij vooruitgang boekt maar telkens gaat zijn hart wat stiller slaan dan…

van buiklopen ziek zat de dichter uren op de plee en dacht 't schrijft niet lekker maar het zitten valt wel mee…

het lijkt net alsof je een gedicht geschreven hebt, deze schrijfstijl haat ik daarom, allah akbar, dat moest ik ff kwijt…

Ik wil je graag nog één keer zien Ik wil je graag nog één ding vragen Ik zal je vragen of ik je vaker mag zien Dan zou ik vaker met je kunnen praten…

elke ochtend hoor ik de klokken luiden ze luiden alle drie ze luiden luid en atonaal en doen de honden huilen waarom ze huilen ze weten het niet wie weet waarom de klokken luiden niet voor de doden niet voor verdriet wie weet waarom de klokken luiden ik weet het niet…

Is het je weleens overkomen Dat het je neus is uitgekomen? In ieder geval Tamelijk of nogal Als grens genomen. Betrekkelijk, Is aantrekkelijk.…

Traan waar ben je gebleven Zit je verstopt in mijn leven Wil je, je niet laten zien Kun jezelf niet tegen het gegrien Maar je zorgt dat ik stik Mijn lichaam en geest hebben samen die klik Dus aub kom naar buiten Dan kan ik mijzelf uiten En zit mijn keel niet meer dicht Traan jij zorgt dat mijn pijn verlicht.…

Veel Is essentieel. Maar zoek je de essentie De ultieme konsekwentie Er is veel potentie. Dan kun je het best vertalen, Zorg dat je blijft ademhalen.…

Dat wat ogen laat stralen en je harteklop doet versnellen Blij en onbevangen vol borrelend verlangen 't brand als een vuur wat niet af is te koelen Intens tot in de puntjes van je tenen te voelen, Wat een onbeschrijfelijke vreugde iets of iemand geeft 't maakt je zo bewust dat je bevoorrecht leeft..…

Ik en mijn ideeën Zijn altijd met tweeën. “Zwart” zaad Is niet goed of kwaad Valt onder de panaceeën. Zaad, Dag en nacht paraat.…

Vandaag ben ik weer teleurgesteld, voel me onbehagelijk. En als men vraagt, hoe dat komt, dan zeg ik ; Kijk maar om je heen. Er is nogal wat aan de hand op deze aarde ; hongersnood, oorlog, rampen en armoede. Die zich tot ieders woede verspreiden. Zo krijg je een wereld waarin vrede en vrijheid nog ver weg is. En er nog velen zijn die…

Mand met muurbloemen Zou ik het willen noemen. Omdat het oog het vereist is het ingelijst je hoort de bijtjes zoemen. Hopelijk, blijst Geprijsd.…

5 dagen verder Ik begrijp het nog steeds niet Ben nog steeds sprakeloos Al die doden zo nutteloos Vraag me waarom Zij hadden toch niets te maken Met die rebellen of soldaten En toch moesten zij het leven laten En zoveel dierbaren achterlaten Al die pijn en verdriet Dat is wat de wereld nu ziet…

Je zo weinig mogen vertellen, want je bent die sleur zo moe Vaak is het dus verzwijgen of wat faken, ach zo komt het niet echt goed. Jij was steeds mijn steun of meer nog mijn grote toeverlaat Het respect voor je primeert wel geen excuus voor domme praat. Fake it till you make it; doorgaans boekt het resultaat Dat zo gekende faken, bij mijn…

Laat je handjes maar eens wapperen We gaan nu gerechten napperen. Je moet dan eerst eens leren Dunne laagjes gelijkmatig te smeren. Om het gerecht te flatteren. Door steeds alles te willen bedekken Ga je hoge verwachtingen wekken.…

Mijn tranen zijn niet van kristal Ze lijken wel een vloeiende waterval Het is geen juweeltje van de natuur Ze zijn verbitterd en zuur Want er zit zoveel verdriet Waarom stoppen toch mijn tranen niet?…