Hartenkreten over bedankt

Jullie medeleven doet me zo ontzettend veel goed opknappen doe 'k nog bij lange na niet Echter geven mails en reacties me nieuwe moed, blijf gewoon schrijven, zoals je ziet. Omgaan met kanker is moeilijk zeker als blijkt dat men er telkens weer met oplossingen naast grijpt! Vergissen is menselijk dat weet 'k ook wel, maar misschien zegt…

Dag Drs. P Neem niet je verzen mee. Die kunnen wij niet missen, bedankt Polzer Hoezee. Samen op de veerpont, of in de arreslee en nemen voor gezelschap de Karamazovs mee. Bedank voor uw recept, te leven lang en blij en door u zelf beproefd, knolraap, lof, schorseneren en prei.…

Hoe stil is toch de Hartenkreet Hier geplaatst Hoe ontastbaar is toch de Hartenkreet Hier door jou en mij geplaatst? Hoe gevoelig is de Hartenkreet Van jou- mij, hem en haar Hier geplaatst Hoe men zich openbaart, zichtbaar voor iedereen Hier geplaatst Dat zwengelt toch gewoon door je zieltje heen? Hier geplaatst!?…

Echt waar, ze zijn er nog Aardige mensen Echt waar; ze bestaan nog Lieve collega's Eerlijk waar; aanwezig en wel. Ik maakte een fout, Een domme fout Werd erop geattendeerd in de mail Zo lief, en van mij, zo stom! Maar ze zijn er nog, de ridders van nu Want de fout is weggehaald als de sodeju Dank je wel, ridder.…

Een prachtmeid is ze onze Monique, ze schrijft als de beste, omdat ik haar af en toe " gebruik" als columniste van de lokale omroep, is ze nooit te beroerd om JA te zeggen. Als " dank" wilde ze een kreetje voor me schrijven, de tijd ontbrak net als de inspiratie, maar ik ben toevallig van juist DIE natie, dat het idee alleen me al ontroerde…

Opvallend is het dat; we mensen eren wanneer ze sterven, mooi is het natuurlijk wel om mensen in de volle zon te zetten en wie weet: kijken ze vanaf een wolkje mee, geen mens kan het zeggen en ook ik, heb geen idee! Opvallend is het dat er nooit en te nimmer wordt gesproken over de minder mooie kwaliteiten want natuurlijk is het; over de doden niets…

Mijn zoon te zien, zo jong met rugzak en met baard, zo blij na 't reizen, verhaal verteld in sneltreinvaart. Te zitten in de trein valt er een zee van zonneschijn door 't raam, de velden buiten winterzwart, de bollen ondergronds. Ik sluit de ogen, en voel me plots gezegend door 't zaad, 'k zie stroken regenbogen. Er stijgt een warmte…

Een hele periode terug lukte het me niet zo best Van lieve tante kreeg ik erg veel steun, ze verzond me deze tekst. Je afkomst kies je niet, je toekomst wel. Mijn ouders benaderden de perfectie; ik werd nooit rot verwend. Strenge scholen bezocht, basis werd gekend. Opgegroeid in een warm nest, dat haalt heden een krantenkop Papa en mama…

Hoe gaat het met je?, ach het is helemaal niks. Wat is er op de tv? ach, het is helemaal niks. Wat eten we vanavond? Na een opsomming van datgeen wat er in huis is, ach, het is helemaal niks! Wat zat er in je schoen? Een paar pepernoten, ach, het is helemaal niks! We zijn een maf volkje, we zijn ondankbaar, maar ach, het…

Is het inderdaad zo moeilijk te luisteren trek ik jouw aandacht beter door te fluisteren ja, nu ben je eindelijk aan het focussen ik heb al veel verteld ondertussen je hebt de draad nu snel weer opgepakt zo wordt jij door het leven gepakt en gezakt begrijp nu, ook ik heb behoefte aan een open oor nu val ik tenslotte toch onder jouw gehoor…

Ik was een vlieger hoog in de lucht en iets had het vliegertouw losgemaakt Zwevend soms hoog, soms weer lager en jij maakte dat het vast raakte Nu hebben velen het touw stevig vast, en blijf ik een vlieger voorlopig verzekerd, Door jou ooit verankerd…

Ik keek over mijn schouder het was nog steeds dezelfde schaduw, die mij vergezelde, waar ik ook heenging een zekere mate van trouw kan je hem wel toedichten de afstand bleef eigenlijk hetzelfde tot mijn schrik werd ik op mijn schouder getikt kennelijk maakte hij mij op iets opmerkzaam diep in mijn droom hoorde ik: "Kijk uit!" zonder mijn…

Bar en breekbaar kan de dag vaak zijn Bergen en dalen, ups en downs en de valkuil komt in al haar venijn. Mijn stel ware vrienden daar trek ik me dan aan op Wat kunnen warme en begrijpende harten me slepen tot de hoogste top. Schattige lieverds, ik kan jullie nooit genoeg danken In voor en tegenspoed samen een potje janken. Soms past dan…

Jij mijn anker op woeste zee soms donderen golven overal het beukt aan alle wanden aan hoofd, hart en handen. Begrip in je ogen is wat ik zoek o zo vaak voel ik je helpende hand alles te kort, nooit meer genoeg mijn tekorten veel te vroeg. Vaak zeg ik: dit zal ik nooit vergeten opgeschreven in het boek van mijn hart jouw naam op ieder…

Mijn tong is een veelzijdig mannetje, die ik, net zoals mezelf, Albert noem. Net als ik streeft hij naar erkenning. Net als ik wil hij welverdiende roem. Mijn tong is absoluut niet oliedom, drie talen spreekt hij bijna vloeiend. Ook kan hij plots aan het denken slaan. Zonder hem ben ik niet doof, maar stom. Slechte adem riekt bepaald niet…

Dit is mijn gebed Oh dit is mijn gebed voor jou mijn Vriend. Geef me de kracht om het leven te zien met humor als een spel van plezier en pijn als bron van bijdschap. Geef me de kracht om mijn liefde vruchtbaar te laten zijn voor al mijn verbondenen. Geef me de kracht om de stilte te vinden als essentie van mijn zijn. Geef me…

Nu j’ er niet meer bent... ‘k je stem niet meer kan horen, voel ik me niet verloren. Beter voel ik aandacht nu. Doodstil hangt ze tussen foto’s, de vier muren. Tussen elke toon van de muziek kan ‘k haar ook horen. En op straat en in het bos, in de nacht hangt aandacht die geen ruimte neemt maar zoveel ruimte geeft, en zorgt voor elk detail…

Het is 1997. Hartje Amsterdam, Studio Amstel. De honderdste uitzending van VPRO's Nachtzusters. Live om middernacht. Jij bent de hoofdgast Ramses. Je loopt nog moeilijk na een operatie en dus blijf je na de uitzending gewoon aan tafel zitten. Je bent onrustig en geïrriteerd totdat je een fles wijn en sigaretten krijgt aangereikt. Het is twee…

Zonlicht aan mijn venster in 1973, Het was nog vroeg in de ochtend, mama was al beneden. Een hoog geluid van de oude koffiemolen aan de muur deed mij ontwaken. Het clowntjesgordijn keek mij aan... Ik sprong uit mijn laken. Ja! Vandaag is het zo ver! Eindelijk was er dan kermis in de west..... Gestommel, geratel , zonlicht, koffie, en gedartel…

het is donker diep in gedachten staar ik naar de grond Ik denk aan jou kijk omhoog, zeg je en plots zie ik een licht zo helder, mooi bijna onwerkelijk hoe kan dat, vraag ik dat licht was er altijd maar af en toe heb je iemand nodig iemand die naast je staat en simpelweg zegt kijk omhoog…

De redactie verveelde zich stierlijk! Veelal gedichten uit stoffig oude tijden vroegen om volledig nieuw werk. Nou, dat ging dan komen: na leegte kwam het invullen van gemis. De woorden waren raak van deze authentiek unieke dichteres... Ze leek bescheiden, maar dat was schijn of toch? Zij wilde alleen verblijden! De verdraaide redactie…

Als het stil wordt in mij weet ik welke mensen er werkelijk toe deden, het zijn die mensen die zich niet lieten afschrikken en de zwaarte niet vermeden.…

Er staat zo vaak een engel aan mijn deur, al lijkt dat dan de buurvrouw of een zeur. Ze brengt me terug op 't spoor dat ik had vergeten, of voedt me met haar woorden veel meer dan heerlijk eten. Soms is ze in de stad als ik loop te sjouwen met tassen vol dagelijkse sleur en nauwelijks te houwen. Je zou zeggen dat ze stralend is met goudvlammend…

Als een briesje Je bent als een briesje gekomen stil, rustig, soms een wild gevoel dat wat ik bij jou heb vernomen gaf mijn leven weer een doel Jij bent gekomen maar ook weer gegaan iets zien wil nog niet dat zeggen kilometers ben je dan bij me vandaan alleen die gedachte kan ik niet aan wennen…

Wonderlijk de hand die ooit de sleutel stak in ‘t contact van onze motor, en hem aandrijft, servicebeurten gratis, ons denken reviseert en ons beeld vol waan, schoonwast onze ruiten van binnen en van buiten.…

Al die lieve mensen in mij zet ze op een rij maar jij, openbloeien in de straling van je zijn als nooit, geschenken rondstrooien me boven alles geliefd voelen even dat voorrecht van uniek en vervuld zijn warm en onmetelijk uitbreiden aan alle zijden tijd en ruimte doorstralen moeten is mogen en vrijheid blijheid. Vertel me wat geluk is…

Er is een grote heldin die altijd doorgaat, immer bestaat in alle harten van mensen op aarde! Zij luisterde, ver van overzee; ze ging met vreemde stemmen mee. Zij brak zichzelf in twee: lichaam en geest. Ze brak haar hart, haar ziel voor doelen veel verder weg dan mensen met hun 'ratio' hadden kunnen bedoelen. Ze doorbrak de stille stilte…

Overleden Uit het leven weggegleden Max, jij trouwe kleine mensenvrind Bedankt dat je ons zo hebt bemind Jij die ons zoveel vreugde bracht bent nu in de hemel op kattenjacht…

Terugkijkend blijf ik mezelf dingen verwijten, waarom ben ik wie ik ben? Wat had ik wel niet kunnen bereiken, de wereld is een speeltuin, de mogelijkheden zijn ongekend. Op dit moment, na jaren van chaos, Denk ik bij mezelf, sluit bepaalde deuren en laat het los. Wees trots en besef je goed dat je verder moet. Koester diegenen in…

mijn gedichtenbundel "Wanordelijke Orde" wordt vandaag gepubliceerd en is dus klaar ik zou zeggen <>…