3400 resultaten.
Zonder dat
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
563 Ik zal daar staan
zonder er te staan.
Ik doe mijn werk
zonder het te beseffen.
Ik leef alléén
vanuit geven.
Ik besta,
zonder dat.…
Grote ogen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
501 Die ogen zullen vertrouwen horen
zullen naar klanken luisteren
ze zullen geluiden waarnemen
en doen zwervers niet meer ontheemd vervreemden.…
winterslaap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
443 langs omwegen
belandde hij
in een winterslaap
hij reisde van buiten
naar binnen en
vond de weg
naar de sterren
hij draaide zich
niet meer om…
Stil
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
497 Sommige mensen zullen nooit
echt weten
hoeveel ik van ze houd
ik kan het ook niet vergeten;
enkele mensen
willen en kunnen wel voelen
wat ik met mijn wensen
zal bedoelen
hetgeen echt en diep in me omgaat
dat tussen ons bestaat.…
Verborgen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
577 Ik heb het vaak lang geheim
weten te houden:
het leven in mij
dat, mijns inziens
verborgen diende te blijven.
Totdat ik jou tegen kwam
met jouw gevoel van acceptatie,
waardoor ik me niet meer
hoefde te verbergen, en dit
kon ombuigen, deze kracht
naar stralen, schijnen:
mijn ster mag ook
aan de hemel staan.…
Verzachten
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
476 Als ik het leed van de wereld
en de pijn van en
onder mensen verzachten kon,
wat dacht ik dan,
dat ik maar een fabeltje of
helend gedicht verzon?…
Alles was er nog steeds...
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
561 Ik word wakker: de hersenen
deden het, blijkbaar, nog steeds...
Alles functioneerde: mijn geheugen, gezichtsblik
nadenken en voelen.
Het lichaam stuwde bloed,
dwars door alle organen.
Ik had de geest nog niet gegeven...
God hield me, al die tijd
innig bezorgd in leven.
God mijn vader.
Bij gebrek aan een menselijke
zorgzame vader.
Een kruiwagen…
In mijn elementen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Als ik niet kon voelen,
voelde ik
dwars door Al, mijn elementen heen.
Als ik niet zag
met beide ogen
kreeg ík zicht, telepathisch,
dwars door mijn hersenen heen.
Als ik niet meer kon nadenken
wist ik altijd
nog diep van binnen...
de goddelijke waarheid te wenken.
De adem kwam
als ik mijn adem losliet...
en zo zou ik daar geraken
waar God…
slapen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
460 we lagen in het gras
een pastelroze kleur
betoverde het hemeldak
we zagen hoe
het licht stil verdween
en hoe de dag
zich schoorvoetend overgaf
aan de zwarte penselen
van de nacht
we keken naar
het onbegrensde rijk
van de verbeelding…
Koesteren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
609 Als ik een wens koesterde,
dan was het
dat de Messias
in mij
zich van de Hitler
in mij
genas.…
Ieder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Iedere dag leef ik,
alsof het mijn laatste dag
op aarde zal zijn
en geef ik
alles
wat verdrijft de pijn.
En alsof
Al
van mij afhangt:
het voortbestaan van de aarde,
de mensen
de grootste angst van ieder is teloorgang.…
Vrede
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 Ik voel enorm
veel vrede in me
omdat ik contact maak
met mijn diepste kern
beweegt al heel mijn leven
dit wezen,
dit gegeven
me verder
totdat ik kan lezen
wat mijn gevoel
mijn ziel tot doel
maakt.…
Rechte pad
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
439 Ik durfde
op een pad
te gaan
waar niemand
ooit ging
staan.…
Te midden van oorlog en chaos
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
526 Je moet het kunnen,
om, zoals ik
te midden van oorlog,
chaos en tumult...
te blijven staan
te blijven gaan
voor vrede, liefde
en harmonie
tussen alle wervelwinden
kogels en tanks
haat en woede:
het geloof te behouden
met uitdragen
om het mooiste ideaal te doen
gelukken,
zodat het resultaat van volledige
wreedheid... grandioos…
Soms
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
550 Ik probeerde alleen maar wat.
Ik deed iets. Niet iedereen
was, is er blij mee.
Toch was er altijd die ene
grote zee, die bleef trekken.
Alleen mijn handen kon ik
uitstrekken... naar Gods engelen.
Soms, deed ik iets, waaronder
een ander mens leed.
Soms, denk je iets, wenk je
alleen voor jezelf!…
Vreugde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 De vreugde voor het leven,
meer heb ik niet mede te delen
iets anders kan ik niet geven
als mijn liefde voor velen.…
Onrust
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
615 Ik ben dat kind dat
overal buiten ging staan
en ik keek:
waar kwam die chaos,
die onrust vandaan
het was de stroom,
die wervelwind van gevoelens
waarmee God vanuit de hemel
de aarde wakker kust.…
intermezzo
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
462 na een lange tijd van stilte
overwon ik de droefheid,
schraapte ik vergeten woorden
bijeen en ving, vaak vergeefs,
afgedwaalde herinneringen
had ik het verlangen
onvindbaar opgeborgen
ik ben het intermezzo
tussen het niets en de dood…
Moed
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
909 Ik heb moed om te leven
ook moed om mezelf
onvoorwaardelijk weg te geven.
Ik heb moed om te proberen
om verdriet te incasseren
en om uiteindelijk te leren.…
wakker
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
415 toen jij kwam
ontwaakte ik
en met mij
tijd en plaats
je plaatste me terug
in de wondere wereld
van toen en daar
overstelpte me
met verhalen
je keek
door de ogen
van de onvoltooide
verleden tijd
ik kwam dichterbij
tot leven…
landschap
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 de fletse zon hangt tussen
het grauwe wolkendek
en de grijze zee
een kracht die geen lawaai maakt
keert het donkere hart
naar binnen
onder een glazen stolp
het stroperige gevoel
niets dan wachten
in de verte vogels
als kleine stippen
zoekend naar al het eetbare…
toen (voor S.)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 toen je in een veld vol narcissen zat
en je met een glimlach opkeek
het kleine kind in je armen
was je toen gelukkig?
toen de meidoorns zich hulden in een groene waas
en je naar woorden tastte
voor het onderliggend verdriet
zag je toen de stukgereten wolken?
of voelde je de druk
in het vroege blauwe licht
de woekerende onpeilbare pijn…
dicht op de huid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
472 in deze stille kamer
voel ik dicht op mijn
naar binnen gekeerde huid
de rauwe schurende bodem
van het bestaan
het verlammende vuur
dat onstilbaar verslinden wil
ik voel het breken
na de barst en toch
stroomt het weten
het diepe weten
van het verlangen
naar de vloeiende hapering
van tere messcherpe woorden…
zijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 een parelmoeren schelp
glanzend van het zeewater
op een zandkleurig strand
het is alles
onder de zon…
contouren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
425 Ik denk dat ik veel
van je weet
toch ken ik slechts
je contouren
je staat met je rug
naar me toe
je bent het
je bent het ook niet
hoe kan ik je
van binnen bezien
mijn beeld kantelt
als ik in de spiegel
mezelf zie…
slapen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
524 in de nacht heb ik
strak van ongemak
op de slaap gewacht
ik open het verleden
dat zich vloeiend vermengt
als een aquarel
met het heden van alledag
wat laat ik zien
waar toon ik me de meester
van de afgewende blik
waarom kijk ik schuw achterom
het lichaam omarmt sluimerend
mijn ontwortelde ziel
ver weg diep achter me
vliegt een zwerm…
bijna verdwenen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
414 hij opent de deur
naar de donkere kamer
de gebarsten spiegel op
de gebutste vloer
het uiteengevallen
versplinterde gezicht
gebroken stukken
in een rafelig decor
bijna verdwenen…
vliegen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
506 zijn warrige woorden
kunnen niet langer bezweren
verstrooid waaien ze uiteen
met karige bagage
vederlicht onthecht staat hij
aan de rand van de wereld
de angst danst in
zijn tollende hoofd:
hij gaat vliegen
niemand hoorde het
breekbare geluid op
het geruisloze asfalt…
bestaan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
515 op de avond dat de wind
alles wegveegt wat
op haar pad komt
los ik op in de grijze straten
trek ik zigzaggend
de lijnen door
naar de modder
van een gebrekkig bestaan
kauw ik trager
en trager op gedachten
hoeveel vergezichten nog
van de wereld verwijderd?…
wie zal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 wie zal het duister klaren
als eenzaamheid opkruipt
uit de grijze straten
wie zal je vinden als
je zand in ogen strooit
het ijs ongebroken laat
wie zal je blik scherpen als
je de verbeelding aan de wilgen hangt
en onleesbare poëzie liggen laat
wie zal van je houden als
de stilte in je woorden klinkt
en je voorbij bent gegaan…