Alle inzendingen over stoffelijkheid

125 resultaten.

Sorteren op:

Ze, ze was wijlen mijn moeder

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 750
en 5 maanden Ze verstierf oktober 2009 in de foetushouding Ze sprak tot mijn man haar laatste woorden: "Dag Jelle" Ze werd door mij persoonlijk met assistentie gekist Ze werd bij de dienst toegesproken, gedicht en bezongen Ze werd in haar kist met een extra rondje over de begraafplaats geeerd Ze werd losgelaten in de aarde bovenop de stoffelijke…

oratorium van de homo sapiens

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.113
Andro zo wezenbloot in een armzalig heldendom goot o, Andro, jij wordt een held jij bevecht het leven maar wordt door het heilig sterven uiteindelijk geveld zie hier, de Geworpene willoos, door driften voortgedreven om een weg te gaan langs zogende borsten en beschermende handen uit het eeuwig niets tot een stoffelijk…

Liturgie der Goddelijke Vertwijfeling

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.260
verdeeld in zwart en wit in verderf, in mensen meer en minder bedeeld ik bemoedig de heelheid met mijn oprechte tranen vaak machteloos in een verloren uur toch geloof ik in kracht verzameld in goede momenten mijn goddelijk geduld is van oneindige duur 5) PATER NOSTER ons mensen verstrikt geraakt in stoffelijke…

MEDIA IN VITA IN MORTE SUMUS

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 665
Ik verstijf met dit stoffelijk overschot van misschien wel een middeleeuwer in mijn hand. Bedoelde Huizinga dit met zijn historische sensatie? Ik hef de tand op om hem nog beter te bezien en dan hoor ik hoog en schril een vrouw lachen. Ik ken die stem. Toorn trekt door mij heen. Ik zie haar echter niet en ik wil haar ook niet zien.…
Abel Staring10 november 2009Lees meer >

Sapientia

poëzie
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.495
Eens heb ik ook, de zware schedel bukkend, Mij op het eng en ingewikkeld spoor Der dromerij en wetenslusts verloren; Eens heb ik ook het wezenloze voor Het werkelijk, het stoffelijk verkoren De beker leeggestort van alle vreugd, En in het zaligst tijdperk mijner jeugd De ware bron van menslijk heil gedroogd.…