Alle inzendingen over albert heijn

1696 resultaten.

Sorteren op:

Levenskunst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 601
Dat mensen op aarde aanwezig zijn, kunnen dove mensen zien. Kunnen blinden horen. Waarom mensen op aarde rondlopen, kunnen alleen artiesten ons vertellen. Een artiest kan van toeval bedoeling maken. Onzin kunnen ze veranderen in zin. Van gedachten maken ze beelden. Van chaos harmonie. Mensen die leven zin durven geven, zijn vriendinnen…

De nieuwe PVVplus

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 710
De Partij van de Vrijheid groeit, want de PVV staat voor zoveel méér. De Partij van de Verbinding, waar samenwerking het wint, van verdeeldheid. De partij van de Vrede, die havikken en duiven, nieuwe snavels, en nieuwe vleugels geeft. De Partij van Vertrouwen, waar vuisten worden geopend. Waar gelovigen en atheïsten, glazen heffen…

Meditatie

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 481
Wanneer het verleden, met de toekomst paart, en de dood gaat leven. Wanneer de toekomst, het verleden overstroomt, en het heden eeuwig wordt.…

Gelukkig toeval wensen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 512
De dagen worden korter en korter. Het jaar sombert zich ten einde. Ik weiger daaraan mee te doen. Ik verwacht een wonder. Wonderen geschieden, wanneer toeval verandert in bedoeling. Toeval biedt ons mogelijkheden. Wanneer wij daarvoor openstaan. Wanneer we niemand angstig volgen. Wanneer we eigen wegen durven gaan. Er is moed en liefde…

Ode aan de Levenskunst

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 666
Ogen kunnen kijken, maar zichzelf kunnen ze niet zien. Oren kunnen wel horen, maar kunnen niets vertellen. Breinen kunnen denken, maar hebben zichzelf niet bedacht. Mensen die grijpen naar de macht, begrijpen van de liefde niets. Artiesten kunnen in niets liefde zien. Het sterfelijke maken ze onsterfelijk. Grillige lijnen krijgen betekenis…

Voorbij de horizon...

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 535
Wanneer ik in de richting, van het Hoge Noorden vaar, verdampen mijn illusies. Mijn ambities worden er lachwekkend. Angsten zie ik oplossen in moed. De schoonheid van de horizon, leert me hoe ik leven moet. Voorbij de illusies van de winter, wanneer tegenslag en pijn regeert, en de zon niet langer schijnt. Voorbij de illusies van de zomer…

Verlichte liefde

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 690
Geluk verschijnt in blauwe hemels, waarin hagelwitte wolken drijven, gedragen door het wijze zuchten. Van onze adem. Van de wind. Liefde verzamelt in diepe oceanen. Stortvloeden van onweersbuien, waarin tranen onzichtbaar zijn. Liefde schrijft op mooi papier, waarop onze dichters dichten. Liefde is als helderwit doek, waarop ons leven…

Rust in onze orkaan

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
Temidden van een regen van moeten, wil ik niet langer doen. Temidden van een storm van willen, wil ik alleen maar laten. Zoals vrede regent in de oase. Zoals rust stormt naar het oog, van een brullende orkaan.…

Pasgeboren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 524
Niets doen, niets laten. Zoals troebel water helder wordt. Bedaagd en bezonken zijn. Niets moeten, niets willen. Wolken zien drijven in het blauw. Luisteren naar de wind. Verwonderd worden weer, zoals een pasgeboren kind.…

Niemands bezit

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 534
Een aanwezigheid ontvouwt zich en maakt me wakker. De nacht spreidt haar vleugels en draagt me door de tijd. Ik zie vader onderwijzen. Zijn zoon leert luisteren. Ik weet dat ik zijn bezit, zijn leerling ben. Ik zie mijn moeder terug. Ik voel haar zeker weten. Zij wist zeker wie ik was. Wie ik werkelijk ben. Haar bevrijde zoon. Niemands…

Van Nature

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 616
Moeders zijn bronnen van leven. Vrouwen die moeders werden. Mannen die moeders maken, wanneer vrouwen dat willen. Desgevraagd. Mannen die macht begeren, willen vrouwen gebruiken. Beminnen vrouwen niet. Mannen die kinderen willen blijven, willen vrouwen aandacht geven. Bieden wat vrouwen vragen. Willen net zo sterk worden, zoals vrouwen…

Wij zijn...zijn wij dat?

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
Wij mensen zijn de golven niet. Wij zijn als water dat stroomt. Wij zijn bloed dat vloeit. Wij zijn de wolken niet. Wij zijn als de wind die waait. Wij zijn adem die door longen blaast. Wij zijn de kosmische straling niet. Wij zijn elektronen in neuronen, die als liefde door onze breinen razen. Wij zijn onze eigen gedachten niet. Wij…

Menswijsheid

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
Het mensdom is op hol geslagen. Armen vermenigvuldigen armoede. Rijken leven voor de macht. Consumenten voor de lol. Het heelal blijft even onverschillig. De aarde blijft draaien om haar as. Alles blijft bij het eeuwig oude. Alles blijft nieuw zoals het was. Wordt mensdom ooit menswijs?…

Wat ik niet weet

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 393
Weten kan ik niet. Wel luisteren en voelen. Ik kan alleen maar zien. Ik zie een eerste vlinder vliegen, en van herfsttak tot lentetakje gaan. Ineens zie ik ook wat illusies zijn. Wat verwachtingen zijn en wat wensen. Ineens weet ik, vanuit de blauwe lucht, dat wonderen wel degelijk bestaan.…

Volmaakte nacht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 457
Wat àf is, is volmaakt. Wat bevroren is, kan niet bewegen. Toch kan ijs weer stromend water worden. Zo worden dichters ongewild gewekt. Wat grote denkers eerder al bedachten, moest vannacht weer worden uitgedacht, en poëtisch worden opgeschreven. Ervaringen van eerder en van gisteren, die me levendig zijn bijgebleven. Wat àf was, werd weer…

Zie! een moedige traan

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 706
Het zijn angstige tranen, die emmers doen overlopen. Het zijn tranen die weten, wat pijn is, wat verdriet. Het is een moedig mens, die het aandurft, om in een stille vijver van verdriet, een wonderlijke steen te gooien. Zie! De steen heeft onze angst verdreven. Onze ogen worden vanzelf weer droog. Onze vijver is opnieuw gaan leven!…

Baudetten op weg...

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 634
In Frankrijk, is het al jarenlang veilig. Oorlogen, zijn er eindelijk verleden tijd. Baudetten, wees toch trots op jullie Franse naam! Dank dat jullie ons willen redden. Thierry, wij hebben er alle begrip voor, nu onze grenzen nog open zijn, wanneer u toch besluiten mocht, om vastbesloten naar huis te gaan.…

Gelukkig oud herboren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 637
Wanneer mensen niet meer willen moeten. Wanneer goed geboren wordt uit fout. Wanneer alles weer mogen mag. Wanneer gisteren en morgen versmelten. Wanneer je stilte in lawaai kunt horen. Wanneer alleen vandaag bestaat. Wanneer je orde in chaos ziet. Zo sterft vol verwachting onze jeugd. Zo wordt ouderdom herboren. Gelukkig.…

Een dichter zijn gedicht.

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 658
Zoals een hagedis die tergend kruipt. Zoals een gier die op karkassen aast. Zoals een mol in het duister graaft. Zoals een walvis naar de diepte duikt. Zo beschrijft een biograaf zijn leven. Zo dicht een dichter zijn gedicht.…

Levensvragen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Als wolken zijn wij, die komen en weer gaan. Wij zijn als wilde vlammen, die weer moeten doven. Mensen lijken op wilde golven, die op het strand te pletter slaan. Zijn we als smetteloos witte rook? Zijn we als vlammend zonnevuur? Zijn we als oceanisch water, dat we hoogstpersoonlijk dwingen, om te druppelen uit een kraan? Zijn levensfilms…

Vliegen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 582
De muren die ons scheiden zijn ondoordringbaar. Zijn zonder deuren. Zijn dicht. Hoe kunnen we elkaar bereiken? We kunnen tunnels graven. We kunnen springen. We kunnen ontmoeten, tussen oneindige sterren. Wanneer we vliegen gaan.…

Koesteringen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
Het afgelopen jaar heb ik eindeloos vertraagd. Opnieuw is een jaar van start gekropen. De toekomst is voorbij gevlogen. Wat gebleven is, is vandaag. Vandaag is hier, waar ik me nu bevind. Hier is de plaats, waar ik gedichten heb geschreven, die ik nog altijd schrijf. Vandaag is de plaats, waar ik nadenk over gisteren en morgen. Over…

Levenslicht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
Wanneer een rotsblok valt, in onze rimpelloze vijver. Wanneer het licht dooft, aan het einde van de tunnel. Wanneer de zon verdwijnt, achter de horizon. Wanneer we niet langer vluchten kunnen, vallen schellen van verblinde ogen, sterven illusies, nadert de dood, of gloort, o wonder, het dagend levenslicht.…

Nachten zijn moeders

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 419
De nacht fluistert verhalen, die ik alleen in stilte horen kan. Ik luister. Mijn ziel vertoont beelden, en leert me kijken in het duister. Ik zie. De nacht maakt me sprakeloos, en leert me nieuwe woorden spreken. Duister spreekt een taal van licht. Ik fluister. Nachten zijn als moeders. Moeders die nieuwe dagen baren. Dagen waarin…

Elektrische garanties

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 454
Een nieuwe stekker kreeg ruzie, met een al wat ouder stopkontakt. of was het andersom? Kip? Of ei? Hoe dan ook, de ruzie nam niet af. De weerstand nam behoorlijk toe. De communicatie ging haperen. Een gezonde auto vleugellam. Onze zonnepanelen kwaad. De discussie raakte verhit. De bestuurder verdrietig. Wie is schuldig? Wie begon? De…

Wakkere dichters...

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 534
In het holst van de nacht, haalt iets me uit mijn droom, terwijl ik lekker slapen wil. Is het een vrouw? Is het een man? Ik overweeg dat het een dromer is. Hij dwingt me om te gaan denken, omdat hij zonder verse gedachten, met zijn droom niet verder kan. Nadat ik hem met hersenspinsels heb gevoed, kan ik mijn nachtrust niet langer vatten…

Geloof in god

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 502
God, u bent het witte doek, waarop ik mijn leven projecteer. God, u bent de heldere hemel, waarin ook onweerswolken drijven. God, u bent het ongeschreven boek, waarin ik mijn verhalen schrijf. God, ik geloof, dat we zelf die witte doeken zijn, dat ik zowel zon als onweerswolken ben, dat we onze eigen hel en hemel maken. God, wie of wat…

Rivieren van wijsheid

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
Al onze kloppende harten tesamen, voeden oceanen met wijsheid. Uit onze hoogstpersoonlijke bron, stroomt een onrustige rivier. Aan de oevers mediteren mensen. Waar water hemels spiegelt. Waar niemand oordeelt. Waar de vrede woont. Waar liefde stroomt. Draag water naar de zee. Neem liefde met je mee.…

Overleden lijden...

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 627
Ophouden met grijpen, wat niet kan worden gegrepen. Ophouden met zelf bezitten, wat van alle mensen samen is. Ophouden met begeren, zodat we in vrede sterven kunnen. De oorzaak van lijden begrijpen, is moedig overlijden, terwijl we nog in leven zijn.…

Vriendschap is.

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 669
Vriendschap is vrije gedachten wisselen. Is samen koffie drinken. Is stil worden. Ware vriendschap is. Is elkaar onvoorwaardelijk steunen. Is voorbij misverstane woorden gaan. Ware vriendschap is liefde. Is elkaar woordeloos begrijpen. Is elkaar woordeloos verstaan.…