inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 71224):

Niemands bezit

Een aanwezigheid ontvouwt zich
en maakt me wakker.
De nacht spreidt haar vleugels
en draagt me door de tijd.

Ik zie vader onderwijzen.
Zijn zoon leert luisteren.
Ik weet dat ik zijn bezit,
zijn leerling ben.

Ik zie mijn moeder terug.
Ik voel haar zeker weten.
Zij wist zeker wie ik was.

Wie ik werkelijk ben.
Haar bevrijde zoon.
Niemands leerling.
Niemands bezit.

De aanwezigheid van moeders
draagt ons op vleugels van liefde.
Hun ontwaakte kinderen dragen ze,
door tijd en eeuwigheid.


Zie ook: http://www.albertweijman.nl

Illustratie: Vaders weten....
Schrijver: Albert C M Weijman, 14 jan. 2020


Geplaatst in de categorie: tijd

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 55



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:catrinus
Datum:17 jan. 2020
Bericht:zo waar wat u verwoordt en ook nog erg mooi


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)