inloggen

biografie: Albert C M Weijman

Albert Weijman (1947) wilde eigenlijk letterkunde gaan studeren maar hij werd een schrijvend en dichtend bioloog. Hij ontdekte onlangs dat de grootvader van de schrijver Leonard Roggeveen zijn betovergrootvader is. De provincie Utrecht is Albert's biotoop. De wereld is zijn vijver. In 1979 promoveert hij aan de Universiteit Utrecht. Na een loopbaan in het specialistische onderzoek van gisten en schimmels hebben zijn interessen zich na 1991 steeds verder verbreed. Arbeidspsychologie, humor en creativiteit werden nieuwe thema's. Kennis van de natuur en het milieu in en om huis heeft zijn voortdurende aandacht. 'Ongedierten' zijn immers superdieren! Sinds 2007 is Albert als adviseur verbonden aan het Kennis- en Adviescentrum Dierplagen (KAD) in Wageningen. Samen met de Amerikaanse psycholoog Erik Peper schreef hij een boek over 'De Computermens' (2003). Hij is mede-oprichter van de Nederlandse tak van de International Stress Management Association (ISMA). Als reisjournalist voor het magazine 'El Gusto, de filosofie van het genieten' reist hij het liefst met schepen naar het Hoge Noorden af. Naar de Hebriden, Noorwegen, Faroer, IJsland, Jan Mayen en Spitsbergen. Veel dichters proberen door een rookgordijn van tegenstrijdigheden heen naar de verbeelding en naar de werkelijkheid te kijken. Naast het dichten beoefenen zij de levensreisfilosofie als troostende weg naar de levenskunsten.

In maart 2018 verscheen bij Uitgeverij Prominent mijn boekje 'Zie!, waarom mensen dichten'.

 


Inzendingen van deze schrijver

735 resultaten.

Water naar de zee

netgedicht
Een mensenleven leeft,
zoals het zich ontrolt,
als golven in de branding.
Een golf sterft,...

Mest van schrijvers

hartenkreet
De kostelijke spijzen die u verteert,
veranderen in drollen.
Verteerd worden en verteren.
Uw lijf en leden zullen eens vergaan....

Waarneming 1

hartenkreet
Plotseling verschijnt ze,
uit het onverwachte niets,
maar nu al waakt ze,
zonder dat te weten,...

Artistieke deeltjes

netgedicht
Ik verbaas me,
over de veelheid van de dingen.
Ik verwonder me,
over de onafhoorbare verhalen,...

Jan van Hooff en Frans de Waal

netgedicht
Mijn vrouw en ik,
passen niet bij elkaar.
Dat weten wij reeds lang,
dat weten we al vijftig jaar....

Waarheden

netgedicht
2.5 met 2 stemmen 46
Dat levenden werkelijk bestaan,
kan elke dove zien.
Dat leven wonderlijke muziek is,
kan elke blinde horen....

Leven en werken

netgedicht
Mensen hebben leren leven,
volgens zelfbedachte plannen.
Planten groeien spontaan.
Ooit een angstige plant gezien?...

Meiregen

netgedicht
Het begint te regenen.
Ik luister.
Druppels zie ik in de stilte vallen.
Van blad naar blad....

Vandaag

netgedicht
Ja, niet omdat we moeten,
maar omdat we willen.
Gestuurd door een bestemd gevoel,
dat steeds opnieuw,...

Een stille stad

netgedicht
Wanneer de stille stad,
sluimert aan de Maas.
Wanneer uitgelaten mensen,
nog een uurtje willen blijven....

Spiegelbeelden zien

netgedicht
Van onbegrepen mensen houden,
zonder te vragen naar waarom.
Zonder elkaar te willen veranderen.
Zonder elkaar als gelijken te moeten zien....

Sprinkhanen

netgedicht
In het boek Exodus staat beschreven,
hoe sprinkhanen de zon verduisteren.
Alleen superieure dieren kunnen dat.
Toen veranderde de dag in nacht....

Openheid en sterrenstof

netgedicht
Gedachten die ons gevangen houden,
zijn bronnen van angst.
Illusies over onze eigen vrije wil,
zijn hallucinaties....

De poort

netgedicht
Achtervolgd worden door een monster,
is angstaanjagend. Het verleden.
Vluchten voor de duivel van de toekomst,
is als de dood zijn voor zijn macht....

Rust in onze orkaan

netgedicht
Temidden van een regen van moeten,
wil ik niet langer doen.
Temidden van een storm van willen,
wil ik alleen maar laten....

Pasgeboren

netgedicht
Niets doen, niets laten.
Zoals troebel water helder wordt.
Bedaagd en bezonken zijn.
Niets moeten, niets willen....

Wij zijn...zijn wij dat?

netgedicht
4.2 met 4 stemmen 103
Wij mensen zijn de golven niet.
Wij zijn als water dat stroomt.
Wij zijn bloed dat vloeit.
Wij zijn de wolken niet....

Menswijsheid

netgedicht
Het mensdom is op hol geslagen.
Armen vermenigvuldigen armoede.
Rijken leven voor de macht.
Consumenten voor de lol....

Wat ik niet weet

netgedicht
Weten kan ik niet.
Wel luisteren en voelen.
Ik kan alleen maar zien.
Ik zie een eerste vlinder vliegen,...

Volmaakte nacht

netgedicht
Wat àf is, is volmaakt.
Wat bevroren is, kan niet bewegen.
Toch kan ijs weer stromend water worden.
Zo worden ook dichters ongewild gewekt....

Baudetten op weg...

hartenkreet
In Frankrijk,
is het al jarenlang veilig.
Oorlogen,
zijn er eindelijk verleden tijd....

Gelukkig oud herboren

netgedicht
Wanneer mensen niet meer willen moeten.
Wanneer goed geboren wordt uit fout.
Wanneer alles weer mogen mag.
Wanneer gisteren en morgen versmelten....

Een dichter zijn gedicht.

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen 99
Zoals een hagedis die tergend kruipt.
Zoals een gier die op karkassen aast.
Zoals een mol in het duister graaft.
Zoals een walvis naar de diepte duikt....

Levensvragen

netgedicht
Als wolken zijn wij,
die komen en weer gaan.
Wij zijn als wilde vlammen,
die weer moeten doven....

Koesteringen

netgedicht
Het afgelopen jaar heb ik eindeloos vertraagd.
Opnieuw is een jaar van start gekropen.
De toekomst is voorbij gevlogen.
Wat gebleven is, is vandaag....

Levenslicht

netgedicht
Wanneer een rotsblok valt,
in onze rimpelloze vijver.
Wanneer het licht dooft,
aan het einde van de tunnel....

Nachten zijn moeders

netgedicht
3.7 met 3 stemmen 61
De nacht fluistert verhalen,
die ik alleen in stilte horen kan.
Ik luister.
Mijn ziel vertoont beelden,...

Wakkere dichters...

netgedicht
In het holst van de nacht,
haalt iets me uit mijn droom,
terwijl ik lekker slapen wil.
Is het een vrouw? Is het een man?...

Geloof in god

netgedicht
God, u bent het witte doek,
waarop ik mijn leven projecteer.
God, u bent de heldere hemel,
waarin ook onweerswolken drijven....

Rivieren van wijsheid

netgedicht
Al onze kloppende harten tesamen,
voeden diepe oceanen met wijsheid.
Uit onze hoogstpersoonlijke bron,
stroomt een onrustige rivier....