Mijn erfenis van petemoei,
Die vaststaat te Amsterdam…
Dan ’t geen er in de spaarbank staat…
De bruidsgift van oom BRAM…
Laat zien, dat maakt toch bij elkaar…
Maar kom! waar dwaal ik heen?
’k Wou voor geen duizend gulden dat…
Ei wat! ik ben alleen.
Wat zou ik zeggen als hij kwam?…
Geen „ja!” dat past me niet!…
Weelde, die een woord laat lezen
Van een rijker erfenis,
O, hoe schoon ’t wel daar moet wezen,
Waar geen wrok of wrevel is!
Vriend, wel mocht ge u eens ontscheuren
Aan uw onverpoosde taak,
Om wat voedsel te gaan beuren
Voor uw schoonheidszin en smaak.…
============
===================
moeder zei ooit
dat alles veilig was,
juist door al het gebid,
maar ik hoorde alleen het tikken
van vergeten geesten
en loeiende dieren
de muren stoven kalk
van oude generaties,
dood en onder,
ver onder de vloer
lag het kind
dat ik had moeten zijn.
de buitenwereld klopte
aan met moddervingers—
schoolrapporten…