Overal waar we kwamen, was wat te beleven, te geven.
We dachten, dat is het leven. Rustten uit op gedachten van anderen.
Sprongen met woorden van letter naar letter, proefden emoties,
spuugden gal, schopten trapten naar iedere bal. Geen regels weerhouden
het spel van destructie.…
we zoeken en dollen
hollen als gasten
op het net
overal waar we komen
is iets te beleven
te geven we denken
zo is het leven
rusten uit op gedachten
van anderen
springen met woorden
van letter naar letter
proeven emoties
spugen gal
schoppen en trappen
naar iedere bal
geen regels weerhouden
het spel van destructie
vluchten…
De liefde beleven is wonderlijk
voor wie haar kent en wordt bekoord,
omdat zij het alledaagse verstoord.
Hij kan het amper verduren
wie door liefde wordt geraakt:
Hij smaakt
vele onnoemelijke uren.
Somtijds heet, somtijds koud,
somtijds bang, somtijds boud;
Haar ongedurigheid is veelvuldig.…
Heb je een mogelijkheid weer eens wat te beleven.
Zelfs wanneer je vatbaar bent voor vallende bladeren.
Je leeft want bloed stroomt door je aderen.
Je hart klopt en laat je door elke slag weten te leven.
Het wordt vanzelf beter als je niet afpakt... wat je met liefde is gegeven.…
Je maakt immers zelf zulke duivelse sprongen;
Naar ’t liedje van de ouden toch piepen de jongen
We beleven een tijdje! Waar moet het nog heen?
Al preek ík als Brugman, je verstaat geen verstandige reên!
Ach, de wereld, ze loopt op het eind van haar dagen!…