2023 resultaten.
Oorverdovend stil
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
691 Had je willen blijven
in de stad van veel te veel?
Had je willen dromen?
Over mij of een verwarrende nacht?
Dacht je echt dat stilte
en eenvoud zo verveelt?
Dat de wind of een vriendin
mensen naar een nieuwe minnaar bracht?
Als je stil bent
hoor je een piano zachtjes spelen
Alsof vingers de donkere wolken
aaien, vangen, bestormen, strelen…
Dichten kan ik niet
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
768 dichten kan ik niet
verwoorden, dat kan ik licht
toch is wat u ziet
een door mij gemaakt gedicht
toveren dat kan niemand
verbazen misschien
toch blijkt magie relevant
als wij elkaar zien…
Eigen weg
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
718 verwrongen door regels, wetten en boze ogen
loop ik telkens het begaanbare pad
dat ik alleen het gangbare wil is gelogen
soms ben ik de vanzelfsprekendheid zat
vanaf vandaag mijd ik de mode
verlies ik mijn bewustzijn
laat alles over aan de goden
kijk mij alternatief zijn
vanaf vandaag maak ik mijn eigen weg
en morgen is een nieuwe droom…
Samengesteld
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
701 Hé, daar is ie weer.
De ochtend, een glimp erotiek.
Verwijzend naar vannacht en meer.
Jouw huid, mijn huid. Groots, mystiek.
Want het is mysterieus en magisch. Magisch
wanneer wij smelten, als twee vlokken in een sneeuwstorm
midden december. Het begint als een vaag iets
en verandert langzaam in samengestelde vorm.
…en het mysterie.…
Zoals dit
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.108 Dit gedicht is lang genoeg
om te laten zien dat
woorden soms minder zeggen
dan waar de lezer om vroeg
Vandaar dat ik alvast schrijf van wel
Lezer, verwacht geen korte zit
Geen openbaring, spektakel of kippenvel
Maar een gedichtje zoals dit…
Smelten doet stromen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.071 Dit is wat ik weet
Buiten is van niemand
Dit is hoe ik heet
Wat echt is en voort gaat
is niet goed te zien want
Ik leef in een zelfgemaakte kooi
van ijs, wolken en verf
Het zegt me is te laat
Te laat voor spontane dooi
Nu open ik mijn ogen
en alles wat eeuwig leek te vriezen
smelt. Ik ben bedrogen
door mijn ik, mijn eigen haat
Bomen…
Als geen ander
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
714 Ik voel mij authentiek
Als geen ander in staat
om slechte gedichten
te
bedenken
Ik ben poëtisch ziek
Maar benieuwd hoe lang
ik dit nog volhou
Tot
ik bezwijk…
Innerlijke krijs
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
698 Al het groene verdwijnt in het grijs
Mijn bewustzijn valt uiteen
in een innerlijke krijs:
Hoe bedacht men gedachten
die wijzen op nut en streven
Nu ik veracht al de rationelen
en volgens wijsheid dien te leven
Wat is het meer dan hoop
verpakt in alles van het heden
Vroeger staat nu voor dat
wat we zo fout en slechter deden
Ons nu is…
Anoniem
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
887 Mijn leven is gebaseerd
op een waargebeurd verhaal
Een verhaal dat ergens
ligt te wachten, ver weg
en haast onvindbaar
Het wacht tot het wordt gelezen
Mijn weg is gebaseerd
op een zelfgemaakt pad
Een pad in het nergens
Langs weilanden, door zijstraten
en haast niet zichtbaar
Het wacht tot het wordt belopen…
Echo
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
703 Kom bij me en vertel me
hoe het vroeger was
Hoe je naar woorden keek
maar ze nog niet las
Wanneer je door de stad vloog
zonder rede, zonder doel
Hoe vaak je moeder bedroog
Elke dag een speeltuin leek
Droom nog een keer dat gevoel
Waar we nu zo vaak naar smachten
Gevormd zijn we, door de saaie mens
die datgene hevig ontweek
Laat de…
Vraag 1
hartenkreet
1.6 met 9 stemmen
963 Wat ik zal worden en
waarom we hier zijn
Het zijn nog steeds
de ingrediënten van mijn
dagelijks refrein
Hoe ik mijn dagen zal
vullen, waarom niet nu
Telkens lopen
de vage antwoorden voor
mij uit. Continu
Hoelang zal het duren
en doet het nog pijn
't Waren vragen
Maar zonder vraagteken
kunnen ze dat niet zijn…
Landschap der liefde
hartenkreet
1.9 met 9 stemmen
1.528 liefde vormt zich langzaam tot een open riool
waarbij de ergernissen en eigenaardigheden
vrij spel hebben
en over het opgebloeide landschap stromen
het landschap dient zich aan te passen,
te beschermen en te begrijpen
anders sterft
al het levende in de liefde en rest
een leeg oppervlak:
donker, winters, een ervaring rijker…
Berlijn
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
963 Berlijn
Je bent soms net ik
Berlijn
Half in de steigers
Lopend door mij
zie je wegen die snijden
en straten die omarmen
Kille gebouwen,
onbegrepen architectuur
en pleinen die verwarmen
De geschiedenis
Daar zal het niet meer aan ontkomen
Het hart blijft kloppen
De rivier zal altijd blijven stromen…
Hond
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
678 Uit het donkere moeras van de nacht
ontwaakt
een man
hij laat zijn hond uit
en probeert weer te slapen
Een dag duurt het voordat
de hond zijn baasje
wakker likt
Te laat voor werk
stomme hond…
Woorden zijn te klein
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.108 Het regent
Alsof de wolken het ook zat zijn
Ik mis je
Maar voor dit gevoel zijn woorden te klein
Daarom
maak ik er voor jou een einde aan
Ik stop
met dit gedicht
om in het 'echte missen' over te gaan…
De kunstenaar
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.046 Het regent wederom
Zijn weer is haar weer
En andersom
Over de wegen van het doorgaan
Schildert hij en verandert zij
En zodoende is er zijn bestaan
Elke derde regel
Uit een gevonden boek
Schrijf hij over met vulpen
Op een nieuw, schoon doek
Daar overheen
Kleuren van het leven
Zoals het zijn kind
Kind van haar kan wezen
In zijn…
Pijn
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
793 Als het vuur ontstaat,
de zinnen beginnen te vlammen
en letters in volle vaart
tikkertje spelen, dan dooft
langzaam mijn gevoel voor ritme
en het vuur waar ik zo haastig
en te zoekend naar op zoek was.
Dan is helder alleen nog glas
en roept het gedicht gevaarlijk
behulpzaam en vrolijk 'vind me'.
Liever zinnen waar om is gestreden.
Gedichten…
De wind over de wedstrijd
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.024 In de laatste fase
- de wedstrijd was al gespeeld -
kwamen de kaarten, de schoppen,
de ballen naar voren.
De punten konden
niet meer worden gedeeld.
De strijd was verloren.
De wind strooide vlagen vandaag
en gaf het vervloekte gras een sonnet;
'Ik relativeer hele dagen de nacht in
Uit mijn gekrijs blijkt dat wat het is
De waarheid krijgt…
Als ik echt een dichter
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.033 als ik echt een dichter zou zijn
als ik schreef voor echte mensen mensen
las men kwatrijn kwatrijn
kon ik mij geen betere herdenking wensen
als ik een echte dichter
vond de lezer gedichten
ergens tussen Vasalis en Bloem
leunend tegen Kopland en Kouwenaar
verscholen achter Komrij
een werk van mij mij
daar…
Doek
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
792 ik zag een landschap
en schreef het zwart op wit
nu heb ik een landschap
maar het is er niet
ik zag een doek
vol eenvoud en oorsprong
over de seizoenen
een landschap vertellen
over de onmacht van een dichter…
Valencia
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 wat is een stad
vraag ik me hier af
een aantal pleinen
verbonden door oude wegen en droge paden
mensen, rivieren, kaden
gebouwen, fonteinen
wat maakt een stad
zoals deze en zijn neven
tot wat het raakt om te wonen
en opnieuw te blijven leven
vraag deze stad
om een antwoord dat telt
en hij geeft als onontkoombaar feit
zijn verhouding…
Vreetbui (ik eet...)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
599 ik eet
de dag door met woorden en letters
van drop, chocola
en hele zinnen zoethout
waar ik op kauw kauw kauw
ik drink
de tranen van mijn lief, de lege blikken
na het afscheid
het regenwater in de koude
goot
één theelepel dood
's avonds als ik misselijk voldaan
mijn bureaustoel bezet
kots ik poëzie…
Imaginair
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
522 Soms is een dag niet een dag
en ook geen uren, zelfs verre van.
Het kan ook een gedicht zijn, dat
coupletten lang
opsomt en in herhaling bungeejumpt.
Nu is er geen gedicht, alleen een gang
die eindeloos lijkt te vertakken.
Zodoende zijn er geen woorden, geen ogen,
en is er de tijd
die het imaginaire plaats en podium uitgumt.
Ook de tijd…
Is er een dichter in de zaal?
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
614 is er een dichter in de zaal
die mij met een wijze blik kan wijzen
op de puntjes op de i
de waanzin van een woord
is er een dichter in de zaal
die mijn gedicht kan reanimeren
ik heb alleen maar toegekeken
hoe ik vol wanhoop en ernst
gedichten open snij en dood laat bloeden
laat deze overleven, laat dit de vanzelfsprekend tijdloze
tussen…
Staking
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.000 Over een grindplein naar de binnenstad
Langs fietsers, winkels, stoplichten
Het was maar even dat ik vergat
Langs grachten, gebouwen, toeristen
Hoe afhankelijk we zijn, we zwichten
Langs kleine huizen, panden, tegels
Ik wandel van bovenaf
De metroroute…
Vleugels
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
758 Als een vogel zonder vleugels
Die loopt en kijkt, naar boven
Naar het boven, waar hij hoort
Zonder vleugels is moeilijk geloven
In een bestaan. Het gaat voort
Zij heeft mij in haar teugels
Haar liefde maakt mij zo klein
Kleiner dan haar leven. Groot gevoel
Dwingt mij tot haar doel
Niets mooier haar geliefde te zijn
Nu wij zijn als elkaars…
Gedicht 29
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
993 U leest een woord
En denkt aan wat u dacht
Welke betekenis het woord kreeg
U leest een woord
En denkt dat wat u wacht
Meer is dan dit. Niet zo enorm leeg
U leest een woord:
een woord…
Gedicht 16
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.639 Boeren wonen hier nu nog
Terwijl de bouw maar verder gaat
Het wordt levendiger doch
Gelukkiger is niet 't resultaat
Een boer kijkt moedeloos toe
Het sneeuwt nieuwe gezichten
De wereld wordt nooit moe
Van andere gedichten…
Gedicht 4
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
648 Als onvruchtbaar baar ik woorden
Die niet bloeien en niet rijmen
Niet klinken als de akkoorden
Die leven van het eigen bestaan
Ik val in herhaling en kuil
En klauter dieper onvoldaan
Tot ik hele zinnen huil
Verdwaal in lettergrepen van zand
Ze waaien weg en spoelen aan
Maar zelfs niet naar een kant
Zelfs niet aan een enkel strand…
Verdonk
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
706 Verhaal Verdonk: het 'recht door zee' van mevrouw
Althans zover dat kan en mag
Zover dat nog voor mensen klinkt als wijs
De zee kent vele hindernissen
Gevaren die de ervaren zeeman zelfs niet overwinnen zou
Windrichtingen die soms niemand voorzag
Het is menselijk je te vergissen
Te hopen op een vlekkeloze reis…