Zacht geheimvol is de stem;
Zij heeft kracht noch klem,
En nochtans ik voel ze dringen
Door mijn oor in 't herte mijn,
Als de zang van 't vogelijn
In de lente....
Maar neen!…
0, jonge meisjes met zijen haren
en lichte jurkjes kreukgeplooid
en met de smalle voetjes strak
gespannen en langs het oppervlak
vaardig bewegende op de maat
van het gezang, dat verder gaat,
zoals door dungebleven, jonge
lippen, uit ademende mond,
die zedig half ontsloten stond,
het lijdelijk wordt afgezongen
in énen door en zonder klem…