inloggen

Alle inzendingen van J.H. Leopold

94 resultaten.

Sorteren op:

Op reis

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.403
In de donkere wagen reed ik alleen, Alleen met mijn lief door de nacht; Wij spraken geen woord, wij hebben stil Aan onze liefde gedacht. De lantarens wierpen een haastige schijn Door 't raam en begluurden 't gezicht, Dat luisterde naar het gehuil van de wind, De ogen op mij gericht. En telkens als weer hun matte gloed De schone vrouw…

De dauw hangt parelen

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.152
De dauw hangt parelen aan takken en aan blaren in kettingen en snoeren; de kusmond van de wind, als hij ze aan wil roeren, doet ze ontstellen, sidderen zonder bedaren en stort ze allen neer, de wankelbaren.…

Dit zweven

poëzie
3.0 met 32 stemmen aantal keer bekeken 2.514
Dit zweven Tussen dood en leven en deze pijn – O dat het nu genoeg mocht zijn.…
J.H. Leopold24 november 2022Lees meer…

[God heeft een huis gebouwd]

poëzie
3.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.908
God heeft een huis gebouwd en dak en zoldering bespannen strak met kommer, druk en droefenis, weedom er de bevloering is en alle wanden zijn bekleed met zorgen en met harteleed en in betreuren ingehuld; Hij heeft de goeden er in weggeloken en toegesproken: de sleutel van uw deur is het geduld.…
J.H. Leopold22 november 2022Lees meer…

Ik heb gezworven heen en weer

poëzie
3.0 met 29 stemmen aantal keer bekeken 2.263
Ik heb gezworven heen en weer Op de heuvels en door het dal En ik weet zelf niet, wat ik zoek En waar ik het vinden zal. Daar zit iets binnen in mijn borst, Dat volgt mij overal, Dat dreef mij uit het ouderlijk huis Langs de heuvels en door het dal.…
J.H. Leopold16 november 2022Lees meer…

Gij deed van alle mensen

poëzie
3.0 met 30 stemmen aantal keer bekeken 2.345
Gij deed van alle mensen mij De zwaarste pijn, Van alle mensen zult ge mij De liefste zijn.…

Vreemd, dat eenzelfde huis bevat ons beiden

poëzie
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.596
Vreemd, dat eenzelfde huis bevat ons beiden en toch, wij durven ons niet af te scheiden, wij durven niet alleen zijn, niet te spreken dan lippen bevend, die niet open breken, begonnen klagen, wenkende ogentroost, gloed van een wang, die om zijn blozen bloost, handen, die groeten, blikken van verzwegen ontroerd zijn, zuchten als uit vuur gestegen…
J.H. Leopold24 september 2022Lees meer…

0 dromend hart

poëzie
3.0 met 42 stemmen aantal keer bekeken 3.762
0 dromend hart, kies u een nieuw vertier in vrouwenwang en purpren eglantier; licht als kwikzilver vlieten onze dagen, de pracht der jeugd zinkt als een bergrivier. ------------------------------ 'Uit de Rubaijat' (1914)…
J.H. Leopold10 augustus 2022Lees meer…

Druktemaker

poëzie
3.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.673
Een druktemaker is, wiens naam bekend is, een intrigant, wiens leven afgewend is. Waarlijk, hij ware 't wijste daaromtrent, die niemand kent en die van geen gekend is.…

De wereld gaat en gaat, als lang na deze

poëzie
3.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.419
De wereld gaat en gaat, als lang na deze mijn roem verging, mijn kennis hooggeprezen. Wij werden vóór ons komen niet gemist, na ons vertrek zal het niet anders wezen.…

In tere schaduw zilverblauw

poëzie
4.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 2.385
In tere schaduw zilverblauw sloegen witte wieken en een gerucht voer om; er werd een grote zucht gewekt, een wensen, dat ver weg wou. Gij en ik, o wij gaan wel trouw samen, wij vliegen uit in éne vlucht en laat het zijn naar het ver gehucht van mijne ziel en gaan wij gauw Dat ligt in de bergen, men vindt het nauw…

Nu dat het jaar is oud en wit

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.786
Nu dat het jaar is oud en wit En elk in zijn behuizing zit Over het vuur gebogen, Nu zal een wakkre zang opgaan En dreunend aan de zolder slaan Rumoerend in den hoge. Hoe zit de huisman breed en goed Op zijnen stoel en welgemoed Keert hij de rug naar buiten En tegen kou en overlast Noodt hij de vrolijkheid te gast Met neuriën en fluiten…
J.H. Leopold31 december 2021Lees meer…

Een vriend is niet, die U aan 't hart wil sluiten

poëzie
3.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.600
Een vriend is niet, die U aan 't hart wil sluiten in Uw geluksuren en zich niet genoeg doen kan, Maar die de balling bij zich binnenroept en dan, de deur toeslaat tegen de wolven buiten.…
J.H. Leopold10 december 2021Lees meer…

Schepen liggen er; waarom zo...

poëzie
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.083
Schepen liggen er; waarom zo... het lieve water leed het zo. Vele zeilen zijn uitgehangen brede, slepende. Huizengangen stonden; zacht gestreden nu schromelijk, want het was alles luw vervuld; in de heldere streken van de witte hemel geleden wensen te wezen, mijn zinnen dreven er in, in een zachte trek opgeheven. Dromen bleef over…

De beek is een velijnen blad

poëzie
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.181
De beek is een velijnen blad, een boek, een open letterschat, een gulden labyrint, waarin de vogels komen lezen, dat de wind beschrijft, de wolk, die overdrijft, zet er de stippen en de titeltekens in. ---------------------------------------- uit: Verzen (1912)…

Verlaat mij en gaat heen, gaat heen

poëzie
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.476
Verlaat mij en gaat heen, gaat heen, zorg, druk en droefenis van zinnen; of dacht gij altijd bij mij binnen uw wil te hebben als voorheen? O, maar ik zeg u aan van neen; verstand zal u wel overwinnen, verlaat mij dan, gaat heen, gaat heen, zorg, druk en droefenis van zinnen. En zo weer ooit voor mij verscheen uw aankomst en…
J.H. Leopold25 september 2021Lees meer…

Vijver, juwelen waterkom

poëzie
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.717
Vijver, juwelen waterkom vijver der liefste, waar rondom de paden onzer lopen met slingeringen en verknopen van hun gedachteloze gangen, Vijver der liefste, waarin hangen de waterlelies, boven drijven en ingeschreven cirkels schrijven, Vijver der liefste, helderheid die maar op éne, op éne beidt; de hemel is er in en…

Regen

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.942
De bui is afgedreven; aan de gezonken horizont trekt weg het opgestapelde, de rond- gewelfde wolken; over is gebleven het blauw, het kille blauw, waaruit gebannen een elke kreuk, blank en opnieuw gespannen. En hier nog aan het vensterglas aan de bedroefde ruiten beeft in wat nu weer buiten van winderigs in opstand was een druppel…

Ballade

poëzie
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.069
Alleen ben ik en zoek alleen te wezen, Alleen ben ik en van mijn lief verlaten, Alleen ben ik; wie die mijn heer mag wezen? Alleen ben ik, dan bitter, dan gelaten, Alleen ben ik en schuw mijn kwijnend leven, Alleen ben ik, verdoolde uitermaten, Alleen ben ik en zonder vriend gebleven. Alleen ben ik ter venstere, ter deure, Alleen ben ik, in…

LAATSTE WIL VAN ALEXANDER

poëzie
4.0 met 32 stemmen aantal keer bekeken 1.715
Dan, als ik tuimel in de kist doodsoverwonnen en bezweken, laat mijn twee handen zijn ontbloot, en uit de baar naar buiten steken. Dat, als ik het paleis verlaat en langs de grote weg mij richt, een elk mijn schamelte ontwaar' en worde door mijn lot gesticht. Hoe zulk een, die veroverd had van aarde-oppervlak tot aan de helle hoogten…

Men zoekt zich

poëzie
3.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.476
Men zoekt zich en men raakt elkander kwijt, men volgt met vreugde en ontvlucht in spijt, men twist en ruziet en is ontevreden en weer verzoend en alles zonder reden.…
J.H. Leopold15 november 2020Lees meer…

Een stille dag is om mij heen (1895)

poëzie
3.0 met 37 stemmen aantal keer bekeken 3.969
Een stille dag is om mij heen en in mij is het leven flauw, ik voel de angst des wezens nauw en ben in mijne vrede alleen. Is er in mij de aandacht niet van verzen en hun stil verricht inschikken tot dit klein gedicht van iets geluk en licht verdriet? dat gij nog eens mij waart nabij en ik u koel en zuiver vond…

Zij tilt zich overeind (1897)

poëzie
4.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.917
Zij tilt zich overeind en in het licht en maakt een stil begin stil met zich zelve, langs het smalle lijf liet zij het hemd afvallen, dat zakt tot in een dunne kring van plooien, een weinig mijmering zet zich, zij ziet naar beneden de blootheid van haar eigen leden, het vreemde van het nu gebleken lichaam en de schemerbleke…
J.H. Leopold21 september 2020Lees meer…

Tavont sullen wi vrolic sijn

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.201
Tavont sullen wi vrolic sijn, ic wil drincken den roden wijn. Ic wil kussen dijn roden mont, meisken, dat mijn hert doorwont. t'Arem herteke clopt so sere, draghet emmer nae di begheren, moght so gheerne nae buten breken om di van sijn geluc te spreken. Bilo, al mijne siele sinct nu ghi stadighe minne scinct, wegh is druc ende…
J.H. Leopold6 september 2020Lees meer…

LIED

poëzie
2.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.136
Ik ging door 't lachend bloemenveld, Veel kille dauw hing aan de knoppen, Maar helder scheen de morgenzon En dra verdwenen alle droppen. Ik had een lief - bij mijn vertrek Zag ik veel tranen in haar ogen; Die wangen, bitter nat geschreid, Hoe spoedig kunnen zij weer drogen!…

Staren door het raam

poëzie
3.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.609
Er is een leven in wat bewegen, de takken beven een beetje tegen elkaar. Een even beginnen schudt elke boom: een bezinnen dit, een schemeren gevend van eerste denken, met lome vingers gaan zij wenken wenken, wenken, brengen uit een vrezend menen nauw geuit. En lichte dingen, herinneringen lispelen zij, vertrouwelingen, zouden wel willen…

Oosters

poëzie
3.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.985
7. 'In blozend schoon ligt mijn gelaat gespreid; waarom door reukwerpers mij smart bereid?' fluistert de roos, de nachtegaal geeft antwoord: 'een dag gelachen en een jaar geschreid'. 10. Hoe lang nog zal ik om mijn toekomst beven? Hoe lang om mijn geluk in zorgen zweven? schenk in, ik weet niet eenmaal of ik thans de ingehaalde lucht…

Herfst

poëzie
3.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.737
De blaren laten los en op de wind drijven ze donker langs de grijze lucht, alsof een vlucht verlate vogels wegtrok. Onder de bomen hangt een scherpe geur van vochte grond en van doorweekte blaren; geen leven, geen geluid in 't grille licht, dat gul door de ijle takken binnenvliet, en eenzaam valt een schot, een verre knal, die heel het woud…
J.H. Leopold24 december 2019Lees meer…

God heeft een huis gebouwd en dak

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.869
GOD heeft een huis gebouwd en dak en zoldering bespannen strak met kommer, druk en droefenis, weedom er de bevloering is en alle wanden zijn bekleed met zorgen en met harteleed en in betreuren ingehuld; Hij heeft de goeden er in weggeloken en toegesproken: de sleutel van uw deur is het geduld.…

Hoe ver, hoe ver ik dit alles vind

poëzie
3.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.975
Hoe ver, hoe ver ik dit alles vind, het werd een spel, een lief gezeg van andere mensen, zó is het weg en vreemd van dat, wat nu begint, nu dat mijn leven zal gezonken zijn tot een ernst, die 't al beschreit en tot één grote innigheid van heenbeklagen gaan geslonken, en nauwelijks een flauwe lach gebleven is van medelijden…
J.H. Leopold16 september 2019Lees meer…
Meer laden...