590 resultaten.
Catharsis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
515 Een ijle naam
op het raam, van mijn
gedachtenplantsoen
Als een wasem zich
kristalliseert tot een ijsbloem
van algehele catharsis
en doet slapen in de
armen van een stille strijd
of het ongunstig winnen
van looptijd in binnenruimten
Als het ongeluk stuk slaat
op een bedrand van gelijke
stemming
Als jouw hart, zacht gestemd
spreekt…
Vleugelvingers en liefdeslente lichaamshuid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
554 Opgedragen aan T.
De tonen op de toetsen van
de piano vallen als
druppels van je hand
bij het spelen
Als vanzelf resoneren de
klanken van mijn ziel
mee
Je vingertoppen voelen aan als
zachte hamertjes op het hout
van zwart en wit en hoger
en lager
Van binnen worden dingen
aangeslagen
Ik voel je vingers bijna
van binnen, als het…
Ogen als planeten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 Ogen als planeten
staren strakblauw naar de maan
Voorbij de hemisferen
Trekken sterren trouw hun baan
Ogen als kometen
doorklieven tijd en ruimte
De toedracht is niet vluchtig
naar de horizon ver buiten
Sterrenstand geeft ruggengraat
Men zal nog wat beleven!
Bij ‘t gloren van de dageraad
telt men opgelucht tot zeven
Ogen als planeten…
De tranen van de IJskoningin
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
544 Een landschap met groeven en kringen
tekenen een opgeteerd leven
in een gezicht zo zacht
maar o, zo bedroefd
Het zilte vocht biggelt
over mijn warme wangen
zonder dat het mijn leed
bedaart, verzacht of verlicht
Woordenloos staar ik naar
de spiegeling in een plas water
Ik herken mezelf niet meer terug
Ik huil tot het vocht mijn hart…
Ieder zijn Toko
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
701 “Pienter boesoek”,
zei de Doekoen,
in balinees,
niet in chinees
Ware het niet
dat elke Indo
zweert bij kroepoek
en rundvlees…
De bruidsspin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 Vaak gaat bij hem een mondje open
De rups ontrolt aan zijn gezicht
In droef vermaak spreekt hij verholen
de bruidsspin toe, die hem verslindt
Als laster van de tong gesneden
uit luider keelgat gillen moet,
verweert de wanhoop opgespleten
de toedracht van een slinks verzoek
Natuurlijk spreekt zij van de liefde
en van een gouden bruiloftskrans…
Het wezen van de mens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Steeds formeert het wezen
van de mens zich opnieuw
Hij kan niet lezen
wie hij wel / niet is
Voorafgaand aan de openbaring
is zijn daad getoetst,
zijn doel verraden
Onze waarneming
verkeert in een waas van
uitkomsten
Ik bespreek mijn wetenschap
liever gelaten……
Overpeinzing
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
745 Letters maken het woord,
maar daarmee is nog niets
gezegd
Het is de visie en niet
de kennis waarmee het wordt
uitgelegd
Het is niet het geld
maar de zegen die ik ermee
verdien
Hoe het leven hier op Aard
verloopt, moet ik eerst nog
bezien……
Hoop
gedicht
3.8 met 4 stemmen
2.762 De hoop, met zijn loverpracht,
Is wel de rijkste aller bomen;
Dood en vernietiging wacht
Wie aan zijn tover ontkomen.…
Een witte wenk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 Eens verscheen
sereen voor mijn oog,
een wit gewaad
en innerlijk bewoog
een ganse stad,
de bouw van mijn hart
Nu wist ik wat mij stond te wachten…
Geduchtig, bedeeld,
verdeeld zijn de vragen
Ik richt mijn slagen
aan ‘t witte gelaat
Doch deze deelt mede
alle spraak te staken
Het neemt mij mee
naar ‘t Noorden –en op!
Het luchtruim oneindig…
Een cirkel van wit licht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Eén zijn
is niet alleen zijn
is in een cirkel wonen
van wit licht
Aan de buitenkant
is een liefdesband
die naar binnen rinkelt,
als men moe is
bedroefd, be-roerd is
Het oog opent
bij een stille trom
Aan de koningslach
herkent men bewaarkracht
Want één zijn
is niet alleen zijn
is in een cirkel wonen
van wit licht
Wanneer de…
God's DNA
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
539 Strak gespannen
knapt en krakt
het firmament in twee
Beneden staan
stram en stom
de mensen in drommen gedwee
het verval af te wachten
tot het klapt en knakt
Maar ze zijn verveeld
en ontpoppen zich als klapvee
als de wereld verdeeld
de weeën opwekt
en geboorte geeft
aan de nieuwe mens die
ontstaat uit een streng van genen
Als…
Klein kinderleed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 Snoeperig kauwen
kleine kinderen tanden
tot grijs puinpoeder…
De heilige koe
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
591 Koeien in de wei
grazen het sappige gras
tot houdbare melk
Haiku…
De steen waarop ik sta
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
478 Gedachten overstromen,
de steen waarop ik sta
Eén been opgetrokken
met ingehouden adem
Het andere is vochtig
van het woordenvolle water
Lucht loopt uit mijn longen
Het water wijkt terug
Eén toverspreuk voldoende
Eén woord tegen alle…
De bloemknop ontvouwt zich
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
462 Het gedicht ontvouwt zich
als een bloemknop in een zee
van duizenden bloemen
waar in kleuren, tinten en tonen
de woorden wonen die ontleend zijn
aan het oog van de menselijke ziel
Zij spiegelen zich aan
het eeuwig licht
en zo verbindt de mens zich
aan zijn lot
ontvouwt het zijn plot
en ontdekt zijn ware aard
Het gewicht aan waarde…
De zonde gaat vooraf aan de wonde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 Zijn stukgeslagen hand
knijpt de katjes in het donker
Toch blijkt hij niet somber
onder het toeziend oog
Zijn zacht gezalfde wond
is als een verre pijn die kronkelt
Toch springt de gewonde man
bij laag en bij hoog
te trotseren waar hij eerst bang
voor was
“De zonde gaat vooraf aan de wonde!”
Het toeziend oog knijpt zich toe…
Vilten voetjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Smachtend naar het Groene Goud
ontwaar ik vele dromen
In het Maanlicht hoor ik niets
wat mijn Hart vervullen kan
Uren leeg en zonder weemoed
ook de Toekomst is nog ver
In mijn oorschelp heerst de Stilte
van een onbewogen lied
Van diepte en van dalen
Dralen wordt mijn hoogste nood…
Hoor die vilten voetjes stappen
op een harde ondergrond…
Bij het plukken van jouw naam
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
973 Wanneer ik sterf
bij het plukken van jouw naam
Wanneer ik sterf
als ik jouw adem haal
zetten de tranen
mijn hart in bloei en bloed ik
voor een laatste maal
gedreven……
Stervend Sterrenkind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
600 Zij eet de woorden uit jouw mond
-zalige moeder-
geest van verloren beloften,
als antibiotica, altijd
op tijd in de maak
In de pas lopend, verlangt zij
te sterven in jouw schoot
Een blinkende zilverschaal
van schitterend water golft
in het naakt van twee gezichten…
Daarom staart zij jou zo
wezenloos aan als de
broekriem, strak aangehaald…
De naakte kluizenaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
595 Schroeivlekken in zijn gedachten
onomwonden weerzinwekkend
tot groot verdriet van
Zijn-Moeder-in-de-Spiegel
Aan weerskanten bouwt hij een muur
van takken en bladeren,
takken en bladeren,
tot ver uit het zicht
Het zonlicht van zijn tong
sprak duizend talen
en duurde voort,
totdat zijn geest getekend werd,
totdat zijn geest geketend werd…
De rozentuin der ziel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
503 Laat me ademen
Laat me leven
Laat me om de lieve Liefde geven
Laat me stijgen
Laat me gaan
en op roze rozen zweven
Om te worden wie ik ben
Om te maken mooi en heel
wil ik alle woorden spreken
teder helder en bedreven
Laat me lachen
Laat me zingen
Laat me opgaan in de goede dingen
Laat me zwerven in je zwoele geuren
Laat me binnen…
Een broze engel
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
425 Waar in de top van de geknotte wilg
angst een grauw aangezicht hangt
en verkoolde ogen die een zwaar
gemis vertonen,
sterft het hart aan betekenis...
Waar wanhoop een ladder richting
hemel vormt en het hoofd met het hart
een strelende vinger met een
stekende dolk verward,
geeft een broze engel zijn bekentenis:
"Kwaad wordt kracht,
toorn…
Tegen beter weten in
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Als hoop kan zwemmen,
schenk ik je een rivier
Met mijn monding in jouw mond
op vruchtbaar gemaakte grond
en graag gaan we samen
een gesloten geheel vormen
tegen beter weten in...
Opgelost in extase
schilder ik je een panorama
Bergen, beekjes, bomen
en blijf hopen op stormen die
uitgestrekte vlakten strelen
Indringend en geheel geef ik…
Fonkelsterren schijnen zacht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
471 Teder lachend in de nacht
lig ik naast jou
smachtend mooi
in mijn schoonste lentetooi
Fonkelsterren schijnen zacht
hemelogen in de kosmos
lieflijk glooiend firmament
Ik wil jou je minnen vragen
en je microkosmos dieper dragen
liefdevol en permanent…
Ook dan ben ik bij je...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.554 Je ogen glanzen parelmoer
verraden mij een stil verdriet
Aan de oppervlakte zie je ’t niet
Daar schuilt het masker sterk en stoer
Dan is het ziekte die jou vloert
Je ziet des levens schoonheid niet
Aan het ziekbed klinkt een wiegelied
maar klinkt als:” ‘t leven naar z’n mallemoer!”
Ik vraag: “Is het goed als ik je koffie roer
en je tevens…
Een boodschap aan allen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.043 De wind wil jou dragen
als het ritme van de dag
geen pas meer geeft
De zon zal jou warmen
als in de bloemknop
geen vrucht meer leeft
De herfst mag jou kleuren
als het gelaat meer
treurnis kent
De kern van de zaak is
dat je voor eeuwig bent…
In mijn hart gegrift
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
621 Wat zich op een boomblad nerft
zoals ik op je lichaam schrijf
voorbij de zachte maneschijn
diep in een mooie droom
Wat ik hoog aan gevels hang
als vlag, banier of wimpellint
wapp’rend in de ruige wind
spieg’lend in een waterstroom
Staat ergens in mijn hart gegrift
Verdiept zich in mijn nietig zijn
Begraaft zich met de doden
Wat ik met…
Een krachtig medicijn
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
632 Waar dwaze lieden aan de zijlijn staan
en de branding aan de vloedlijn grenst
Waar koude het nachtelijk uur passeert
en honger mijn droevig hart vermoeit
Daar vind ik nieuwe zin in voltrokken versregels
en schone kunsten in frivole tekens
Daar hervind ik het leven
in warm stromende beekjes
in tuinen van smaragd
Gedistilleerd tot een…
De belofte
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
525 Daar waar het blad de boom vertakt
de wind een volle bloemknop knakt
gaan dromen soms verloren
En als de bodem leven voedt
de Aarde al het goede doet
in stilte niets zal storen
Bent U met mij, mijn goede Vriend
de Kracht die al mijn fouten ziet
en in mij blijft geloven
Het leven desalniettemin
en iedereen die ik bemin
zal ik mijn goud…