75921 resultaten.
tikje ondoorzichtig
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
917 wolken
en wat grijs
tikje ondoorzichtig
de zon wilde wel
maar scheen toch
heel voorzichtig
een matte sfeer
iets te benauwd
alsof je adem
dubbelvouwt en
niet naar buiten
lijkt te komen
we zijn er allebei
de bank is vrij
jij kent de plaats
wijs mij de bomen
waaronder we de
andere wereld dromen…
lief zonder vrienden
netgedicht
3.4 met 64 stemmen
9.785 angst was mijn
vlinder vloog mij
en de liefde voorbij
fladderde onrust
woekerde lust
wiekte wanhopig
verrotte mijn leven
al leek ik zo blij
ik jatte emoties
verzoop mijn gevoel
neukte me suf en
viel op mijn smoel
loog en bedroog om
niet eenzaam te zijn
haatte die koppen
ze oogden mijn pijn
ik ben wat ik was
besta nu niet meer…
Seconden zonder eind
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
2.090 Het leed duurt lang, de vreugde kort.
De tijd gaat zo verrassend snel.
September al zowat.
Het jaar is meer dan half voorbij.
Het lentegroen herinnering.
Een mensenleven duurt niet lang.
Het lijkt wat traag op gang te komen.
Minuten lijken jaren.
Tot jaren maar minuten zijn.
Zo was ook deze dag een druppel op de eeuwigheid.…
van ijzersterk en staalblauw
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
804 ik geef je alles
ziel en toeverlaat
je antwoordt liefde
maar in je woorden
voel ik soms je haat
en ik pareer
moet dansen op
het touw dat jij
gespannen hebt
ik lijk wel gek
val steeds geweldig
op mijn bek
want jij bent
anders dan ik dacht
verstaat mijn woorden
in je eigen taal
mijn luchtigjes acteren
overkomt ons vaak banaal…
in golven wiegt je lach
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.392 nog zomert het
in golven wiegt je lach
je ogen stralen branding
jij bent de warme zee
die ik deze nazomer zag
je kleurt zon in
zomerbruin, haar oogst
is voelbaar op het zand
waait nog groen in
goudkleur langs het duin
het blauw loopt vol
met zachte herfsttinten
geel dat zongerijpt
een koele ode klinkt aan
eerdere volheid in bezinken…
je was het hete zand
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
959 in je gebaar
ervaarde ik je lach
een zon die scheen in golven
je was het hete zand
de branding die in wittend
schuim ons bijna heeft bedolven
we zagen schepen zeilen
op een horizon en gokten
waar het water en de lucht begon
je huid voelde mijn
handen en weersprak de tijd
ze brak met vroeger alle banden
ze ademde de vrijheid die…
lange benen stappen trots
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.294 je raakt terwijl
ik door de branding stap
jouw voeten in de oceaan
zijn slechts een zee met
golven en wat wittend
schuim van mij vandaan
lange benen stappen trots
door zand en op de rots
je blik voorbij de horizon
treft mij in ondergaande zon
gedachten dansen rood
geboren uit dezelfde schoot
je beeld wordt zichtbaar
in de schemering…
handen die me groeten
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
3.003 moet ik de zegeningen tellen
die de tijd aan mijn verblijf
geregen heeft heb ik eigenlijk
wel ooit bewust geleefd
handen die me groeten
de verwondering in ontmoeten
ogen die in liefde naar me keken
ben ik kleine dingen soms vergeten
waren ze niet van belang of
plakte ik ze achter het behang
laat ik de balans opmaken
van de dingen die…
zie licht met schaduw vrijen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.253 ik zie licht
met schaduw vrijen
in de ondergaande zon
schemering laat hen betijen
de dag is bijna om
vogels fluiten voor het
laatst hun schitterend lied
op hun rustplaats aangekomen
kunnen ze nu rustig dromen
een vijand is er niet
zo valt de avond
voor een nacht met
sterren rond de maan
niet onverwacht
ogen wennen er al aan…
jij bent de Eva
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
962 zon speelt door
je haar en licht het
op in warme tinten
het lang gevlochten
in een staart opgebonden
met zeeblauwe linten
ogen raken aan
mijn strand je hand vrijt
branding langs het zand
lippen nodigen me uit
je mond is lente en je stem
zingt het hoogzomerse geluid
ik duik in oceanendiep
laat me in jou verdrinken
jij bent…
toen ik jou mijn schaduw gaf
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.892 ik vang voor jou de tonen
componeer het zachte lied
dat speelt in al je dromen
wiegt in bloemen die je ziet
het is een wijsje
dat ik in je ogen zag
je zong het als klein meisje
toen ik jou mijn schaduw gaf
je stem is het orkest
je woorden de vocalen
je lach vult aan wat rest
in een schitterende finale
je bent een brok muziek…
je gaf niets bloot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
953 ik zag je kleuren in koraal
langs metershoge riffen
groen ging over in topaal
dat donkerde in kliffen
ik dook en voelde
kartels langs de rots
je gaf niets bloot
in stof vond ik je trots
een school van meer
dan duizend vissen
die dansten op muziek
alleen wij het publiek
ik joeg ze achterna
en dook de afgrond in
voelde hoe je me…
Samen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.677 Samen sjouwen we maat na maat
'dronken' door het leven.
Prinses en prins,
kop en kok.
Jij in rok
en ik nog even,
leunend op het leven na de daad.…
herfst zal ons voorjaar zijn
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.136 zal ons voorjaar zijn in
een eeuwigdurend samen weten
de seizoenen zullen zijn vergeten
zoals de pijnen uit een vorig leven…
alleen de ogen spreken
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.400 ik zag je trekken ronden
van hard naar breekbaar zacht
je mond heb ik gevonden
in een kus zo lang verwacht
armen die nooit mochten
voelde ik plotseling om me heen
zij die altijd warmte zochten
waren nu niet meer alleen
handen tastend in een nieuw
gevoel geopend door verlangen
je warme lichaam wist het doel
het liefdesweb heeft ons gevangen…
taal die op de muren staat
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.677 laat me in je armen slapen
even van de wereld weg
om mijn gedachten bij elkaar
te rapen over wat je hebt gezegd
mijn hoofd tegen je borst
je armen om me heen
ik wil het kloppen voelen
de stilte maakt me zo alleen
ik denk nu niet aan morgen
dan zijn je handen weg
je gaat uit mij vertrekken
ik voel je als een lege plek
je woonde in…
je adert in marmer
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.066 je leven
in jou houdt de tijd zich niet schuil…
aardekind.....
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.381 kind van de aarde
droom in een droom
omhels de sterren
zonlicht is jouw lach
fluister als wind
heers over stormen
laat tranen als regen
verheerlijk dit leven
kind van liefde
laat de maan jou beminnen
wordt één met jezelf
kleur regenbogen
zin van bestaan
schenk ons het leven
laat licht in het donker
wees aardekind…
de wereld is je vlinder
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.265 je loopt met vleugels
en je lacht
de wereld is je vlinder
die vliegt
in al zijn kleurenpracht
je voeten zijn wel
zwaarder dan je dacht
je zet ze
niet verkeerd
maar recht vooruit
toch voelt het stroever
het dansen is eruit
soms ga je onderuit over
de drempels van vroeger
ik reik je de hand
laat je weer vliegen
ontplooi je maar, er…
met nacht en halfduister
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.430 kleine uren
gluren zonder zicht
jij hebt je ogen dicht
totdat het licht ze opent
zacht tocht schemer
door het raam en kondigt
aan dat ik moet gaan
maar eerst kus ik je wang
in het lichtend
rood geef jij je bloot
en streelt me zacht
met nacht en halfduister
op de rand van elkaar
raken en nog half slapen
voelen we de schepper…
de dood mijn honger krijgt
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
2.569 het stormt
maar binnenin
is het windstil
wolken stuiven
stervend door de lucht
gejaagd en zonder wil
het is de rust die
aan me vreet terwijl
ik buiten chaos weet
niets kan me meer beroeren
ik kan alleen het leven voeren
tot de dood mijn honger krijgt
en mij dan prijst in alles
wat er is gebeurd, ga liggen wind
je hebt nu lang…
besmeurd maar toch onaangedaan
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.198 ik zag je schoenen staan
besmeurd maar toch
onaangedaan wachtend op
de stap waar ze voor gaan
je hebt ze uitgeschopt
je voeten weggestopt
in het geitenwol van sokken
zachtheid en hun warmte lokken
we lopen niet meer paralel
voeten kennen nu de wegen wel
en gaan hun eigen gang
niet bang om uit de pas te lopen
jij bent geschoeid…
in steen gebeiteld
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
2.470 ik zie je naam
in steen gebeiteld
jouw handschrift is het niet
de dood heeft
ook je lijf verbrijzeld
een lege huls en wat verdriet
waar is je bestaan gebleven
geen tekens op de muur geschreven
hoe vind ik je in deze tijd
een hoofd vol vage beelden
een lach die om je lippen speelde
alleen de bloedlijn praat nog door
wat heeft je…
bewoonden elkaars dromen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
805 het is het erven
van de zomergloed
de oogst van zon en
lange dagen overvloed
ook jij was stil
in pril ontluiken
het duurde lang voordat
ik lente in je ogen zag
en in je lach de vroege
vogels hoorde fluiten
je bloesemde
als nooit te voor
kleurde vol de zomer
we maakten hittegolven door
bewoonden elkaars dromen
lieten daar de liefde…
dood verwacht...
hartenkreet
2.7 met 26 stemmen
2.442 in grijs silhouet
als schaduwverlangen
angstaanjagend
op zoek naar prooi
waar zij wezenloos
door grauwe ogen
in breekbaarheid
haar doel ontsiert
moet hij lijden
in het spel der liefde
haar kus gegeven
verwacht de dood…
tranenwens...
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.647 mijn jeugd verloor
toekomstdromen
dagen naar morgen
gelatenheid
waar hoop verscheen
als tranenwens
in stil verlangen
gefluister wordt
hoor ik mijn vragen
zichzelf herhalen
elke traan wil haar wens
beleven in jeugd…
bloemen die we bloeiden
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.322 zeg me wie je bent
je ogen sluimerden verlangen
ik bleef er jaren hangen
maar heb je nooit gekend
je vocht om eindelijk
jezelf weer te vinden
was drempelloos in openen
en zult je nooit meer binden
je hebt mijn tuin gezien
de bloemen die we bloeiden
er zijn er meer misschien waar
jij ook in zou kunnen groeien
Kom zeg me wie je bent…
in het blauw dauwde verlangen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.149 je blik was hemels
in het blauw
dauwde verlangen
bleef glinsterend
aan je wimpers hangen
die ik kuste
maar die niet
mijn zinnen susten
je lippen glommen
vochtig rood in
een eerste openen
gaven zacht
een glimlach bloot
als welkomsgroet
een openheid die ik
niet eerder had ontmoet
je stem was als
het ruisen van de wind
de hoge…
stralen doe je zelf al
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
973 hoger sferen
ben je anders
komt in flitsen dichterbij
je aanraking,
het tedere fluisteren
is hemelse muziek voor mij
we reizen snel met
zonnewinden door de stelsels
schaduw ijlt ons schitterend na
jouw aura gaat
de mijne vervolmaken
ze vloeien over in elkaar
we reiken samen
naar het hele maar
maken nooit de cirkel rond
jouw liefde…
rijpend in je warme schoot
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
766 ik zag je gaan
je plooide heuvels
rond je heupen, het korengeel
was rijpend in je warme schoot
de oogst was voor mij eeuwigblijvend
we lentten samen
naar een zomer vol met kleur
roken de wilde bloemengeur
en groeiden met elkaar tot in het
diepe blauw waar bomen reikten
we hadden niets om op te lijken
het was ontdekken en herkennen…