schepper ik ben een kinderlijke strijder
Is er een keus uit alle vier
Ik wil in vrijheid fladderen, elke discussie overleven
en toch in de massa zijn opgelost
En om kracht heb ik als larve al niet te klagen
Ik klaag nooit zelfs wanneer ik het slecht heb
Ik wring mij overal uit
Ik draag uw wijsheid in mijn hart
Beste larve dan ben je geen insect…
weer krachten heeft gespaard
ontwaakt nu uit het slapen
waar tot voor kort nog duister was
verschijnen kleuren in het gras
waar duizend bloemen bloeien
en in de lucht, ook op de grond
vliegt alles vol van leven rond
dat de natuur doet boeien
gestaag glijdt langs het firmament
zij die de aarde elk moment
haar warme licht doet geven
insecten…
De dieren der aarde,
De vooglen der wouden,
De vissen der stromen,
De insecten der poelen,
Gevoelen die werking;
En alles vermeert.
Dit vuur van de lente
Sluipt gloeiend in de adren
Des moedige jonglings;
Onrustig en kwijnend
Vervelend en smachtend
Verlangt hij geluk.…
"Doch," zegt Cuvier, "zo insecten en wormpjens dit hoorden,
Zouden zij Mijnheer al aardig kunnen antwoorden."
Hoe dit zij, een haan zijn grootste plezier,
Is altijd de begrafenis van een poelier.
Weerhanen en snaphanen, gelijk men ziet,
Schrijven hun naam net als hij; maar famielje is het niet.…