646 resultaten.
eendendons
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
403 de ochtend
stroomt in
onze ogen
als het licht
haar armen
spreidt
over daken
klinkt muziek
zoete klanken
zweven naar mild
gestemde oren
op een eiland
van eendendons
lijkt nog
niets verloren…
getekend door de tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
407 in de gekortwiekte tijd
veegden de punten
de vloer aan met
komma's en
andere rustzoekers
in de vleugellamme
tijd ademden we
het broze leven
in en uit tussen
puin en pijn
in de gevlogen tijd
ketsten we platte
steentjes over
het stuiterende
water
in geen tijd
wilden we de
afstand overbruggen
tussen wat we zeiden
en niet…
verscheept
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 uiteindelijk bereiken
bloedsporen de kust
ze kleuren het
avondwarme zand
verscheepte onschuld
van schoonheid naar
verschrikking tussen
lege schelpen
de wrange smaak van
gedode innocentie
op deze gestolen
laatste zomerdag…
ontwaken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
484 een bijna
briljante vondst
die sluimert in
de prullenmand
stukjes van een
gebroken droom die
ontwaken in een
helder mozaïek
het gedicht in
duizend stappen
dat in zestien
zinnen adem vindt
daar kun je me
's nachts voor wakker
maken overdag
liever niet…
reiskoorts
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
472 reizen naar
het nulpunt
daar is de
aarde plat
vertrek kent
zijn prijs
het heeft twee
gezichten
de angst
om te binden
en banden
te verbreken
wie te diep
wortelt
kan nooit
meer weg
reizen naar
het nulpunt
weten waar
het midden is…
spiegelpaleis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
426 we trokken de
onzichtbaarheid
over onze oren
nog voor we
werden gezien
waren we weg
zijn en niet zijn
de flinterdunne
parallel in het
universum
van het
spiegelpaleis
vanaf de maan
gezien brandde
het licht dag
en nacht in het
spiegelpaleis
van verlangen…
anders niet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 laat het leesbaar
zijn gemakkelijk
zonder
stekelige wendingen
laat het in mijn
straatje met stokpaardjes
wonen zonder hobbels
en in galop
laat het zijn
wat ik ook vind
zonder subversieve
tegendraadsheden
laat het sterk lijken
op wie ik denk
te zijn anders
niet…
ondergronds
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
400 zwaar en traag buigt
de stilte door
het taaie stroperige
onvermogen neemt
ons in de tang
de tijd zuigt minuten
uit verzengende uren
zwermen muggen
leggen strijdend
hinderlagen klaar
ze heeft ons beet de
witte woestijnzon
onze schrale harten
wachten op een
groene boom
wellicht volgt de
zangvogel die de
zware trage stilte…
klankschildering
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
414 we dragen de
zachte zinnen
op handen
boven de
tijdelijkheid
tillen we ze op
langzaam schilderen
we het strijklicht
over tedere tonen
met milde pennenstreken
schrijven we een sereen
woord op slapend papier
onze handen schetsen
tedere klanken
in de lucht…
zoveel meer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
523 ik word kleiner
dan de woorden
vanzelf minderen
ze met me mee
ik groei dichter
naar de aarde
zoveel dichter
dan voorheen
ik word ruimer
dan de woorden
ze ruimen rustig
met me mee
ik leef lichter
op de aarde
zoveel weidser
dan voorheen
ik word stiller
dan de woorden
ze ademen geruisloos
met me mee
even leef ik in
vertraagde…
Wereld van Weleer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 de Schipper zoomt
vasthoudend in
op onontkoombare
horizonten
achter hem een
verslagen Captain
Hook hij heeft het
hoofd er niet bij
always straight on
wijst zijn ijzeren haak
Persoonlijk Assistent Vetje
staat hem zwijgend bij
het driebeninge
paard blind voor
obstakels slaat
over de kop
de Schippersvrouw
houdt zich…
naar boven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
406 ik keek
graag naar
boven
soms sloeg
mijn hoofd
op hol
regelmatig
verkeerde
het in hoge
wolken
nog kijk ik
graag naar
boven net
als het hoofd
zich graag in
wolken hult
dat kan zolang
jij me vasthoudt
zodat ik niet
struikel en val…
derwisjdans
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
488 kan ik
deze
stilte
dragen
als ik
niet weet
of ik haar
verdragen
kan
durf ik
naar
het einde
te lopen
als ik
niet weet
of ik het
verduren
zal
leef ik
als de
tijd vliegt
en ik
niet weet
hoe ik
hem
vertragen
kan…
sprongen in de tijd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
414 op het strand
bouwden we
mijn kleine zoon
en ik
zandkastelen
zal ik nog
wat zee naar je
brengen papa
vroeg hij
op het strand
denk ik
buiten de tijd
meng ik
dromen met de
werkelijkheid
hoe jong was
ik toen vader
me verliet…
gedroomd afscheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
365 jij en ik lopen
door een straat
bij de splitsing
staan we stil
welke weg
nemen we
ik sla de weg in
en kijk om
jij blijft bij de
splitsing staan
de dichtgeschroefde
keel weet wat
mijn hart niet
binnenlaten kan…
geest en machine
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
414 we tooien je met de
veren van de sterke
arend die zo hoog
vliegt dat hij dichter
bij de geesten kan
vertoeven
aan een magische
machine met klepjes
en buisjes zit een
tube die nauwkeurig
hemelse lucht in
je longen blaast
we varen rond jou
in een witte zee van
louter zoute druppels
we zoeken krachtige
kruiden om je boven…
ontlading
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
401 de storm
ontwortelde
de bomen
de zang
oversteeg
de ziel
de liefde
onttroonde
de strijd
de zon
ontmoedigde
de kilte
de stilte
ontrafelde
de vragen
de zee
ontmantelde
de zwakte…
het onmogelijke
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
456 een woordenstorm
woedde in
haar hoofd
de stem kwam
niet voorbij haar
dichtgeschroefde keel
ze verschanste zich
ze kon haar hart
niet voelen
hij stond roerloos
in het harnas naast
een grote put
houterig haalde hij
het deksel eraf
een metalen stem zei
we moeten hier
naar beneden
een veldleeuwerik
steeg zingend op
tot…
stapelen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
473 ik stapelde steen
op steen ze waren
zwaar en lagen niet
voor het grijpen
ik ben ongewapend
zei je met gespreide
armen je lachte
je tanden bloot
je woorden hingen
als scheermesjes
blinkend in de
strakblauwe lucht
ik zou niet
omhoog kijken
ik wist wat me
daar wachtte…
aan de andere kant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 ik bundelde mijn
gedachten op
een namiddag
in de winter
haastig pakte
ik alles wat
ik niet nodig
had erbij
ik beschilderde
een doek
impressionistisch
met een dikke kwast
ik verliet het
huis mijn
tweede huid toen
ik ontwaakte…
opgetild
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
462 ze zet een
stap terug in
het schurende
bijtende zand
de zilte
zeelucht hongert
in de
zwarte nacht
de storm tilt
haar op
hoog boven
de tijdelijkheid
hoe onverschillig
is de nacht
voor de
zachte krachten…
vanzelfsprekend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 bij alles
wat ik zeg
wat er uit
mijn pen komt
weet ik
dat ik de
essentie
niet vangen
kan
bij alles
wat ik niet zeg
wat mijn pen
ongeschreven laat
weet ik dat
alleen in het
zicht van het
einde alles van
zelf spreken zal…
het is als de taal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
433 het is als
de taal van
jou die niet
weet waar
ze is
die zich
verbergt in
een doos en
sluimert in de
open lucht
het is
als de taal
van jou die
niet weet
wie ze is
die ontvouwt
noch stroomt
zwijgt en versteent
die niet meer
spreken kan…
wachten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
389 zeg dat je
haar nog hebt
de taal
je niet
verweesd bent
van het woord
je het
drijfzand niet
zal zoeken
zeg dat je
een vogel ziet
in de wolken
je ziet hoe
donker water
lichter wordt
je met me
wacht tot je
spreken kan…
bange armen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
444 in het tumult
van de leegte
wilden we ons
niet aan
elkaar branden
we tastten naar
een vuurvaste
draad die ons
pijnloos zou
verbinden
de draad verdroeg
de hitte
onze bange
armen schoten
tekort…
de kunst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 de man raakte
in zijn eigen
tijd al vergeten
zijn leven leek
voorbij voor
het begon
op de deur een
naam die nooit
de zijne was
een oude man
haalde hem op
met de kruiwagen
de vergeten man
was verbaasd
noch verwonderd
hij verstond de
kunst van het
verdwijnen…
weten
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
457 we tellen
noch noemen
de breuken
de malen dat
Magere Hein met
zijn messcherpe
invitatie zwaait
we delen
ongebroken
een tere
traan van de
lenteregen
op prilgroen
voorjaarsblad
we weten
wat we
gisteren
wilden weten
de onmeetbare
tinteling van
droef verlangen…
stil en hoog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 de lucht
is stil
en hoog
de zon laat
de aarde
schitteren
de oerboom
omsluit de
wereld
ruimte licht
en stilte
alles is
zoals het is
ze voelt de
littekens
op haar huid
wie maakt haar
vrij van de
ingeslagen
scherven
ik kan haar
kloppen met
een veer
de lucht is
stil en hoog
zoals de
oerboom…
buitenstaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 ik keek
naar binnen
door mijn
eigen raam
alles stond
hing lag
alsof ik
daar zelf was
ik zag
een kleine
binnenwereld
vreemd veraf
in mij de
buitenstaander
reflecterend in
het raam…
op tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
598 in de luwte
van het riet en
kleine berken
groeit mooi ijs
in ondiep veen
boven ons
weifelt een
waterige maan
beneden een meer
van verliezen
waar de wind
het ijs splijt
tussen ons
de afgrond
de nacht komt
op tijd…