5925 resultaten.
Het hoofd boven water
snelsonnet
2.9 met 15 stemmen
2.045 Ook de grotere vis lijkt nu gevangen
In de netten van het winstbejag
En hijst de schipper een andere vlag
Zijn koers bepaald door de belangen
Worstelt men, hoe komt men boven?
De winst vergroten, matroos beroven?…
Dianne zingt Schubert
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
911 Ze heette Dianne van Dingen
en was heel beroemd om haar swingen.
Tot op zekere dag
ze dat niet meer zo zag
en Lieder van Schubert ging zingen.…
Dichten en weven
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
754 Vaak wil ik met woorden wat weven
ze even gebruiken en dan laten zweven.
Soms schrijf ik een zin op waarin alles klopt
en blijkt er wat ritme en rijm in verstopt.
Een wever laat langzaam zijn rollen verschuiven
maar tekent eerst lijnen van rozen of druiven.
Na weken van werken ziet hij ze verschijnen
in scherpe patronen die niet mee verdwijnen…
Wandelend naar de Rio Ter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 Als een vlinder naast je meevliegt
tussen bomen richting Ter
straalt het leven als een ster.
In de wind die blaren meewiegt
hoor ik vogels en bewonder
zoveel kleuren als bijzonder.
Op een lange weg vol modder
neemt een musje vlug zijn bad:
spiegelspetter, lekker nat.
Langzaam glijdt het blauwe water
naar het Oosten, richting zee:
peinzend…
Een Koning van Hispanje*
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.960 Hij werd heel beroemd deze Alfons de Wijze
maar eigenlijk droeg hij gewoon nummer Tien.
Alfons leek een beetje op Gandalf de Grijze:
hij was heel bedaard en had alles voorzien.
Op een late namiddag na het jaar van bestijgen
zat hij diep in gedachten bij een bloedhete zon
met zijn vrouw wat te keuvelen en wat te hijgen
en vroeg toen ineens:…
Geschiedenis my way
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
929 Wat is geschied komt niet meer terug:
het blijft verdwenen, onbegrepen,
je kunt het wassen, wringen, zepen:
wat is geschied komt zó niet terug.
De knap vertelde mensverhalen
worden een lang verleden tijd
waarmee je door een wereld rijdt
met mensen die vaak lijdend falen
Uit vreemd verdriet of echte nood
soms dankzij wilde oorlogsdwepers…
Ketters en gangsters uit het verleden
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.020 Toeval bracht me naar dit land
waar de laatste Kathaar woonde
die een paus heel fors beloonde:
met een stapel hout in brand.
Benedictus (XII) was te vrezen
als een walgelijk soort wezen.
Slachtoffer werd Bélibaste
die te vroeg was opgekrast.
Torrowélja* is de naam
van zijn dorpje zonder faam
met kasteel en...wacht eens even:
Bélibaste…
Over de heuvel
gedicht
3.2 met 18 stemmen
9.957 Over de heuvel rent een vrouw,
veert op ijswitte sportschoenen.
Ze beweegt als een astronaute
die het landschap in kaart brengt.
De lucht buigt voor haar passen.
Ze maakt een tunnel van de wind
rekt het uitzicht op en de weg
voegt zich vanzelf naar haar gang.
Een aanhangwagen vol sneeuw
rolt voor haar voeten de helling…
O engeitado
poëzie
3.1 met 10 stemmen
3.157 Ik voel mij van binnen bederven
Nu weet ik waaraan ik zal sterven:
Aan de oevers van de Taag.
Aan de gele, afhellende oevers,
Er is niets schoners en droevers,
En 't bestaan verheven en traag.
Ik bewandel 's middags de prado's
En 's avonds hoor ik de fado's
Aanklagen tot diep in de nacht:
"A vida é immenso tristura" -
Ik voel mij al samensnoeren…
Eenzaamheid
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.404 ´P.S.V. Waterreus. Ooijer. Faber.
Bouma en Heintze (46. Lee)
Rommedahl (46. Park), Van Bommel,
Vogel en Robben (67. Bruggink)
Vennegoor of Hesselink en Kezman.´*
Opa kijkt. Wie zegt dat hij
nooit iemand ziet?
-----------------------------------------
*Opstelling PSV tegen FC Zwolle 6-0 (5-0);
Trouw, 7 februari 2003…
Na regen komt Timofeef
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
945 Noodweer.
Mensen langs de kant.
Langs de kant staan de mensen
die het denken te weten.
De weerman klimt uit het water.
Het meisje onder de arm.
Peter Timofeef: ´Ik heb
ooit nog een diploma gehaald
voor reddend zwemmen.´*
De zon begint te schijnen.
*Trouw, 7 februari 2003.…
Sardana
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.381 De flabiol zingt over het plein
in dartele dansende grillige lijnen
de babbelgeluiden van mensen verdwijnen:
een tik op de trom en daar is het festijn.
Het plein lijkt nog leeg in dit nieuwe begin
met zitjes van mensen in franjes van kleuren.
En rondom de leegte zijn klanken en geuren
een kind loopt er waggelend rond, middenin.
En langzaam…
Miskend
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
702 Hoe heten wij
Of denkt u dat wij heten?
Met het vuur aan onze schenen
Na de vreugde om de vlam
Hoe heten wij
Of denkt u dat wij heten?
Na de wisseling der jaren
En uw politiek tamtam
Hoe heten wij
Of denkt u dat wij heten?
Zuidwolder vreugdevuur
Verbannen uit het veld
Hoe heten wij
Of denkt u dat wij heten?
Bent u dan echt vergeten…
Waterwildernis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
700 De Rio Ter* bouwt in en baan
vanaf de monding tot de brug
een dubbelbeeld van groen en graan
en kaatst de blauwe hemel terug.
De kalme kleuren van december,
een heldergroen en bruinig blad,
rusten in stilte en getemperd
op helder water, spiegelglad.
Het Spaanse riet met hoge pluimen
staat roerloos langs de waterkant
en aan de monding blinkt…
IJzeren wil of stalen (de) genen?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.259 Is crimineel gedrag in wrange kern
Nu aangeboren of toch aangeleerd?
Stelen staaldieven als lustige raven
Omdat men verboden buit begeert?
Mij is, in onschuldige jonge jaren,
Met klem door moederlief geleerd
Alleen het ijzer ‘heet’ te smeden
Hetgeen vast vaker is beweerd.
---------------------------------------------------------
Geschreven…
Keeping contact*
netgedicht
2.3 met 16 stemmen
5.216 Kom niet aan mijn buren,
ze komen ook niet aan jou.
Maar als je aan ze komt,
raak ze voorzichtig aan,
teder als een peuter:
geef ze een hand, een kus,
een schouderklopje,
een aai over de bol.
Ze hebben het verdiend
of ze gaan het verdienen.
*Geschreven voor de site 'Kom niet aan mijn buren'!…
Vroege markt in Spanje
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
787 Groeiende herrie en taal uit het Zuiden
wekken me op met kale geluiden.
Hamers op ijzer en kletsende mensen:
dit kan ik meer dan hartgrondig verwensen.
Langzaam verschijnen de kleuren en later
rond negen uur zie ik dan hoe mijn kater
- wijdopen ogen en trillende haren -
zich diep verbaast over al die gebaren.
Geven en nemen, kopen en krijgen…
De telefoon van God*
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.538 Bij God ging de telefoon.
Hij rinkelde heel vrolijk
of je aan het geluid kon horen
wie het was. En zo was het ook.
God hoefde niet op te nemen.
Hij wist exact wat er werd gezegd
en vaker nog: verzwegen.
Dit keer ging de telefoon heel kort.
Had iemand hem weer neergelegd
omdat hij spijt had? Angst voor
een gesprek of verkeerd verbonden…
Raadselachtig
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.021 Met dank aan leo van den b.
Toen god
de mens geschapen had
lachte zij…
Zwembad in de zomer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.610 Het groenblauw water schijnt en lacht
en schommelt in een frisse pracht
vol kinders die hun ruimte zoeken
elkaar wat plagen, groeten, vloeken.
Een zwaluw vindt wat water, vlug
nipt hij en vliegt dan snel terug
naar boven, naar die blauwe hemel
ver van dit kinderrijk gewemel.
De zon stuurt scherpe witte stralen
die brandend op mijn hoofd…
Zomerbuitje
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
892 Snel trekt een wolk
de blauwte dicht.
Grijsgrauwe kleuren van regen
bewegen.
Zwaluwen lijken
verwonderd
en licht:
wiegende wind
ruist door bomen en stegen:
't zomerse zonlicht
stond me wat tegen.
Zwaluwen dansen
door dit paneel
van schuivende wolken
en grijsgrauwe kleuren.
Toch blijft augustus
met zomerse geuren.…
Lof der volharding
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.353 Gedenk het opstaan na het vallen
Het zweet van falen en de traan
Vergeet ook niet al die gevallen
Waarbij het niet zo goed zal gaan
Gedenk de dagen en de nachten
Die met haat-liefde zijn gevuld
Omdat de kiem van de gedachten
Slechts kan gedijen met geduld
Het zijn de data en de modellen
Waarmee het wordt aangetoond
Om het oordeel daarna…
Complainte
poëzie
3.9 met 22 stemmen
3.776 Ik leefde ook liever monogaam,
Maar ben veroordeeld als nomade,
Tot geen gestage echt bekwaam,
Steeds af te wijken van de paden
Door elk van wieg tot graf bewandeld,
Strak afgewend van 't boos instinct:
Hun ziel voor welvaart vlot verhandeld,
Hun drift verdrongen en verminkt.
't Geluk, dit smadelijk verdrag
Toch te vergeten bij een…
Zomerzang
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.242 Voor Ine en Huub
Een merel zong recht in mijn hart vanmorgen
een lied uit de stilte, een lied zonder zorgen.
Het sprong uit een leegte van wondere geuren
en vulde mijn kamer met zachtgroene kleuren.
Een leegte vol liefde die zomaar bestaat
zich dromerig uitbreidt in ritme en maat
die alles omvattend ons leven doordringt
en telkens weer vraagt…
Vrede
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.052 Diep in mezelf heb ik vrede gevonden
zonder symbolen van verre gezonden
langs lange lijnen van leugens gehouwen
uit vette woorden tot bijbels gebrouwen.
Dicht bij mezelf heb ik liefde ervaren
weg van die stenen, groteske gebaren
in zachte, warme soms droevige ogen
vér van die keiharde preekstoelbetogen.
Mensen zijn mensen, zijn warmtelijk…
Zeewind en strand
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.166 Zeewind slaat het witte water
op een zonbeschonken strand.
Razend rollend vol geklater
schrijft het woorden in het zand.
Eilandbergen in het blauw
dragen groenig grijze kleuren.
Op een surfplank staat een vrouw
stralend in de zilte geuren.
Liggend op de korrelstrook
langs het windbeschreven water
denk ik aan een duik en later
Voel ik…
Ontgroeners weder wijzer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
852 Stuiptrekkende ledematen
En de pupilreactie nul
De reflexen minimaal
Na die ene laatste pul
Dan volgt de snelle diagnose
Op gesmeerde spoedopvang
Als rubberen wielen piepen
In de bochten van de gang
Alle paniekgezichten bidden
Uit angst voor eigen schuld
En op dat moment zijn zij
Met zorg en spijt gevuld
Weer een falende selectie…
Geschiedenis
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
3.855 De leraar droeg een harnas.
Zwaaide met een goedendag.
Niemand zei iets terug.
De ophaalbrug bleef omhoog.
Een leerling op de uitkijk gebaarde.
Pek en veren stonden klaar.
Net op tijd kon de ridder
ontsnappen. De bel,
weer een lesuur voorbij.…
School met den Bijbel*
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
4.606 Het kijkt met natte ramen
naar de mensen die nog één keertje omkijken,
voor een paar seconden geschiedenis schrijven.
Het wacht op wat gaat komen,
bewaart als mooie dromen
herinneringen aan lessen, aan feesten en partijen,
een bezoek van Sinterklaas die met zijn schimmel
over zijn dak liep, tevreden knikte en zei:
‘Hier had ik ook wel op…
Met name*
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
2.340 Door de polder racet een fiets
met zo’n grote snelheid dat het publiek
goed zijn best moet doen
om de renner te herkennen.
- Ja, vooral hij maakt de koers! –
Er worden namen genoemd:
Wiersema, Blekemolen, Van Nek.
De coureur – kromgebogen
over zijn stuur tegen de wind –
blijft een vraagteken achter
een korte zin: de kopgroep
ontsnapt…