75921 resultaten.
Werkweekrest
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.551 een gele denkhoed, emmers
vol liefde, handen en armen - meer
heb ik niet te bieden, plus
ongenoemde eigen ervaring
ik ben er, als ze gaat
maakt ze rechtsomkeert
dan keer ik mee
het is gebeurd en dat is dat
alles wordt meegeweven in de lange
wollige sjaal van mijn leven…
In rode wijn
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.360 In rode wijn
droomt zon
haar bergen
wolktlucht omhoog
langs hellingen
om op de top
het zicht te tergen
van verleidelijk groen
naar donker dreigend
de witte kam met
sneeuw lijkt blijvend
een markeringspunt
als het zicht
ons wordt gegund
de zomer zindert
in het warme dal van
geel en witte huizen
de straten zijn er smal
in…
tot bloei in duizendschonen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
724 hulp nodig had
ik raakte zacht je mannenhart
ik groeide
op de kale rots in breuken
wortelden mijn barsten
ik was gebroken door
de hand die met mij knoeide
het eigen lijf dat ik verfoeide
voordat ik kon verwelken
zond jij mij regen
om te helpen ik fleurde op
je kuste me
tot bloei in duizendschonen
zo kon ik jou mijn liefde…
likt zacht het rood
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
555 je vertelt me liefde
ik kijk je aan
je woorden heb ik niet verstaan
maar zie je lippen vochtig
je tong likt zacht het rood
ik wil me niet bewegen
ben als de dood om jouw
magie te onderbreken
praat maar met je handen
speel het spel dat tijd
vergeet ontdekken heet en
altijd samen wordt gespeeld…
een huis uit vele werelden
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
594 in een status die niet mag
maar alles bracht ons onverwacht
het paradijs dat jou weer adem gaf
en mij de kracht om door te gaan met leven…
zacht gezoem van bijen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
679 ik dans een bloementuin
kleuren zingen om me heen
mijn sluiers zijn wat nevels
zon verdampt ze een voor een
bomen zien mijn naaktheid
groen en ruiselen verheugd
takken wuiven want in mij
herkennen ze hun jeugd
de middag zindert in
het zacht gezoem van bijen
geuren vlagen in de wind
op bankjes gaan verliefde ogen vrijen
ik dans…
in bloeien voor de dood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
674 die botste met beton
het rode bloed dat stolde
na de sprong van het balkon
ontkende de depressie
die je naar beneden zoog
liep weg voor de vergiften
die de ander op je spoog
groeide dwars door muren
schopte tegen normen aan
wist dat het niet lang zou duren
want niemand nam iets van je aan
graaide naar de aandacht
dat het leven…
met een tegenvleugpen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
610 je hand is nog warm
de lippen iets koeler
dan gisteren
je wangen zacht
met onrust die blost
ogen wat harder lijken
woorden te zeggen die
je schrijft op fluweel
met een tegenvleugpen
we kennen elkaar
hoe goed nog
want ik
ik wil verrijzen
schitteren in paleizen
bergen beklimmen
hun toppen bedwingen
omhoog kijken en
mijn ego verrijken…
de wereld weer laat razen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
578 als ik
in de spiegel kijk
zie ik net
niet echt
de werkelijkheid
ik ben
met jou verbonden
het spiegelbeeld
kan dat doorgronden
zie mezelf
in jouw perspectief
verdwijn niet zo
mijn lief
als ik
in de bossen loop
zie ik tussen
teer en groen
jouw ogen komen
je donkere haar
je oren
uit het niets geboren
jouw gezicht
gevlochten…
koel is de schemer van morgen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
616 je stilte
vertelt mij de pijn
verhaalt hoe we waren
verzwijgt wie we zijn
je donker
verlicht ik met beelden
hoop die er tussen ons is
was duister dat wij samen deelden
je warmte
koel in de schemer van morgen
koestert het leven vandaag
versluiert de sluimer van zorgen
je stem is de stilte
gezicht zonder licht
liefde wordt voelbaar…
die een eigen kudde waakt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
586 weitjes eigen gras
jij hebt het nooit gegeten omdat
het bij de buurvrouw groener was
je maakt woorden van gemekker
componeert hun lied naar eigen keus
alleen het zwarte schaap zit jou
niet lekker de kudde kent een kneus
jouw staf heeft haar geslagen
de hond haar opgejaagd toch
blijft zij bij de anderen grazen
hoe zwaar jij ook haar leven…
rimpels wegverzekerd tot het graf
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
557 te zoeken jij was het
die mij begroette met je open lach
in ontmoeten wist en voelde ik
dat jij mij de ultieme liefde bracht…
als onafhankelijke vrouw
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
713 ik zag je onbelast
verrekend je verleden
nog steeds een stil verdriet
om wat je achter liet
vliegen zou je
als een vogel vrij
gebonden voelde je
voor een deel aan mij
pijn legt vrijheid
zwaar aan banden
zonder spijt geef ik
je mijn twee handen
jij kan er
niets mee doen
niet eens een zoen
op beide wangen
je rust is magisch…
ruggen waren bruinverbrand
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
602 bomen fluisteren bos
het knagend nerven van het blad
door mieren op hun jagend pad
zet de zomer neer op mos
de bosrand loopt de hei voorbij
donkere akkers ploegen voren
met balen hooi en resten koren
verstrooid zijn daken van de boerderij
die zomer heb ik in mijn hand
haar geur gegrift in mijn geheugen
genieten deden we met volle teugen…
blaas alles maar af
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
660 diepte keek
afgrijzend leeg
de afgrond in
zwaar
vallen en
afglijden naar
was de klim
nog balancerend
blaas me weg
laat me maar afgaan
zo dat niemand
me ziet
blaas me op
kan ik jullie verlaten
in deeltjes verdriet
blaas
alles maar af
ik ga…
een god geschonken juweel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
596 dat na jaren winteren
eens de lente
zal beginnen
een heerlijk cliché
laat het maar zomeren
ik houd van dromen
hun realiteit zal ooit wel komen
verlangens en mogelijkheden
worden nooit met ratio bestreden
het is vrijheid die je kiest
gebondenheid Natuurlijk
ook Jean-Paul en zijn Simone
wisten dat
nee wij vallen
niet meer in Dat…
Zijn toekomstbelofte voor een liefdesleven
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.462 Kan jij de lucht
Dan kan ik een arend
Wil jij de zon
Dan zal ik schaduw
Ik zal de grond
Dan zal jij een boom
Ik zal de stam
Dan zal jij de takken
Ik zal geworteld
Er zullen vruchten
Vallend kunnen we samen
Tussen zonnenstralen
Zon en schaduw zullen elkander
Een arend zal dalend
Een nest zal het onze
Zijn…
je geest is nu te lezen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
684 verband gezien
begrijp nu alle mensen
ze denken steeds dat wensen leven is
maar leven is vervulling van je wensen…
geluiden zonder echo's
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
561 zijn ogen waren jouw bevel
voldoen moest je aan wensen
van mensen om je heen
dat was de gouden regel
van het samenspel
jaren heb je dat gespeeld
attent en lief voor iedereen
maar jij bleef in de kou
kreeg van niemand liefde meer
er was slechts één die bleef je trouw
schaduw was er niet
geluiden zonder echo's
stond alleen in je verdriet…
ik weet niet wat
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
643 ogen
waren vroeger parels
ze glanzen nog
niet meer voor mij
ze draaien weg
als ik je aankijk
het is voorbij
maar
ik weet niet wat
je hand
vertrouwde
als geen ander mijne
je stem was thuis
een warme plek
ik luister naar je
hoor je nog
maar
ik weet niet wat
we aten
dronken
sliepen samen
maakten
van ons leven…
je lichaam zei bedankt
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
685 mag ik even
slapen dromen
hoe het is
je nam bloemen
mee in kleuren
die je pasten
ik vergat de thee
omdat je blikken me
diepzinniger betastten
ik heb je
meegenomen naar
de driezitsbank
we wonnen daar
alleen de hoofdprijs
je lichaam zei bedankt…
een rugzak vol problemen
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
714 jouw regen
was mijn zegen
de druppels
in de plassen
het spelen
met geduld
de schuld
het is mij
afgewassen
verfrist maar
met een rugzak
vol problemen
is deze nieuwe dag
verschenen
de regen
en de zon
die licht verbuigt
tot kleurenboog
zijn tijdelijk
weerom
de last
heb ik verdeeld
dat delen
doe ik niet
met velen
het toeval…
nee niet echt bij
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
720 vreugde
de stilte
van verdriet
het lijden
medelijden
was er even niet
verdoven
dichtgooien
van kloven
gelijkmatigheid
geeft geen
gevoelens prijs
het rustige gekabbel
van maanden jaren
waardeloos gebabbel
geen geruzie
geen partij
ik was er niet
niet bij
na schipbreuk
van restanten
spoelen de
bekende varianten
van het leven…
nieuw en spannend mooi
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
752 ik wil hem open
hij doet het niet
de deur naar buiten klemt
duwen vloeken
dreunend schoppen
grof geweld dan maar
hij dwingt en springt
buiten is het anders
nieuw en spannend mooi
ik weet niet
of ik hier mag lopen
misschien verdwaal ik wel
dan slaap ik toch
in zomers hooi
jouw hand
wees niet naar hier
je stem was uitgepraat
ik…
je ziel en zaligheid
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
775 ik zag je woorden
spartelen in balans
om tot een goede zin
in uitleg te geraken
punten komma's
hadden echt geen kans
jij kon het mij
niet duidelijker maken
we voelen samen
weten veel maar ogen
uit een andere omgeving
denken dus in eigen overweging
herkennen kleuren
proeven ook de geuren
maar je ziel en zaligheid
was ik…
hekel zijn genadebrood
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
683 een parasiet die
nooit zichzelf ziet
vreet alleen gedachten
zal de zwaksten onder
zijn publiek genadeloos
verkrachten want hij is ziek
gunt de ander geen bestaan
je moet zijn wegen gaan
in lauwerkrans dat lijkt
jouw kans om mens te zijn
zing maar zijn refrein
dan ben je veilig voor venijn
maar hekel zijn genadebrood
zijn leven…
fluister stukjes leven
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
658 fluister stukjes leven
met open handen wil ik jou
mezelf in liefde geven…
los van de wereld
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
670 is het fijn
of doet het pijn
als ik dichter bij je kom
of vind je het gek
en hoor de muziek
liever op
een andere plek
wil met je delen,
je kneuzingen strelen
vliegen en zweven
al is het maar even
los van de wereld
moment zonder pijn
weg van herinneringen
vrij wil je zijn.
maar dan moet je praten
jezelf niet meer haten…
we gaan nu herfsten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
685 mag ik je
nu eindelijk
mijn bloem gaan geven
je kent de kleur
en geur het komend
groen uit vroeger leven
neem maar mijn lente
in een nieuw begin
en groei naar voorjaarsbloei
samen wiegen in de
warme zomerzon, er komt
geen winter meer die is al om
we gaan nu herfsten
ons volgend leven zal de rijpe
vrucht weer vreugdevol…
met opener bedekt contact
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
604 jij niet alledaags
onrust in mijn ogen
blikken zwoele lust
vreemde gedachten
zomaar aandacht stelend
door mijn hoofd
ik was er wel meer niet
maar toch vergeten dat ik leefde
want ieder ging zijn eigen gang
samen maar toch naast elkaar
zo dat ik niemand tegenkwam
weg was ik dichter bij haar
tastend naar je huid
met opener bedekt contact…