Daar herinnert ineens een woning
In het Nijmegen van weleer
Krachtens hun hall of fame bekroning
Zich de Rozemarijnstraat weer
Waar een stille kracht betrachtte
Dat Eugenie er zo nodig weg wou
Gezien ze zich tweederangs achtte
Met echtgenoot en loten in de hoogbouw
Zoals ze insgelijks ons Insulinde
Waar Jan in big bands musiceerde
De…
We zaten samen aan de
oeverrand
Verhalend over tempodoeloe
land
Jij, zoetgevooisd, uit
polonaiseland
Soixante années, geslepen diamant
Je streelt mijn oog ik kus
je zachte hand
Je stak mijn eenzaam bonzend hart in brand
Voor jou spring ik niet zomaar
uit de band
Ik zette 't liefst mijn leven
aan de kant
Voor jou, geliefde amethist…